Φθινοπωρινό τραγούδι
Τώρα τα φύλλα πέφτουν γοργά
Της παραμάνας μαραίνεται η λουλουδιά ∙
Οι βάγιες αναπαύονται μέσα στους τάφους,
Τα παιδικά καρότσια κυλούν μακριά τους.
Οι γείτονες που ψιθυρίζουν δεξιά-αριστερά,
Στερούν από μας τη γνήσια χαρά ∙
Τα ευκίνητα χέρια θε΄να παγώσουν
Την ερημιά πάνω στα γόνατα, αφού πρώτα νιώσουν.
Εκατοντάδες πίσω μας είναι νεκροί
Που ακλουθάνε το δικό μας στρατί,
Ακαμπτα χέρια υψώθηκαν για να μας ψέξουν
Με ψεύτικες στάσεις αγάπης επιχειρούν να πλανέψουν.
Λιμάρια στο δάσος, το πέρα ως πέρα γυμνό
Ξωτικά τρέχουν, μαλώνουν, διεκδικούν φαγητό ∙
Το αηδόνι έπαψε, στέκει βουβό
Κι ο άγγελος διάλεξε για πάντα ουρανό.
Κρύα, απρόσιτη, μπροστά εκεί
Η κορυφή του βουνού, η μαγευτική
Ο λευκός καταρράχτης θα ευλογούσε
Ταξιδευτές, που ο Χάροντας μια κούφια ώρα
θα συναντούσε.
Autumn song
Now the leaves are falling fast,
Nurse’s flowers will not last;
Nurses to the graves are gone,
And the prams go rolling on.
Whispering neighbours, left and right,
Pluck us from the real delight;
And the active hands must freeze
Lonely on the separate knees.
Dead in hundreds at the back
Follow wooden in our track,
Arms raised stiffly to reprove
In false attitudes of love.
Starving through the leafless wood
Trolls run scolding for their food;
And the nightingale is dumb,
And the angel will not come.
Cold, impossible, ahead
Lifts the mountain’s lovely head
Whose white waterfall could bless
Travellers in their last distress.
Σημείωση του μεταφραστή
Ο Wystan-Hugh Auden γεννήθηκε στο Γιορκ της Αγγλίας στις 21 Φεβρουαρίου 1907. Μετακόμισε στο Μπέρμιγχαμ κατά την παιδική του ηλικία και σπούδασε στο Christ Church της Οξφόρδης. Σε νεαρή ηλικία επηρεάστηκε από την ποίηση των Τόμας Χάρντι και Ρόμπερτ Φροστ, καθώς και από τους Ουίλιαμ Μπλέικ, Έμιλι Ντίκινσον, Τζέραρντ Μάνλεϊ Χόπκινς και την παλαιοαγγλική ποίηση. Στην Οξφόρδη, η πρώιμη ωριμότητά του ως ποιητή έγινε αμέσως εμφανής και ανέπτυξε ισόβιες φιλίες με δύο συναδέλφους του συγγραφείς, τον Στίβεν Σπέντερ και τον Κρίστοφερ Ισέργουντ.
Το 1928, η συλλογή του Auden με τίτλο Ποιήματα (Poems) τυπώθηκε σε ιδιωτική έκδοση, αλλά η καθιέρωσή του ως ηγετική φωνή μιας νέας γενιάς ήρθε το 1930, όταν εκδόθηκε μια άλλη συλλογή, επίσης με τίτλο Ποιήματα (αν και το περιεχόμενό της ήταν διαφορετικό).
Έκτοτε, ο Auden θαυμάζεται για την αξεπέραστη τεχνική του δεξιοτεχνία και την ικανότητά του να γράφει ποιήματα σε σχεδόν κάθε φανταστή στιχουργική μορφή· για την ενσωμάτωση στο έργο του στοιχείων της λαϊκής κουλτούρας, της επικαιρότητας και του καθημερινού λόγου, καθώς και για το τεράστιο εύρος της διάνοιάς του, η οποία αντλούσε με ευκολία στοιχεία από μια εξαιρετική ποικιλία λογοτεχνιών, μορφών τέχνης, κοινωνικών και πολιτικών θεωριών, αλλά και επιστημονικών και τεχνικών πληροφοριών. Διέθετε αξιοσημείωτο πνεύμα και συχνά μιμούνταν το συγγραφικό ύφος άλλων ποιητών, όπως της Ντίκινσον, του Ουίλιαμ Μπάτλερ Γέιτς και του Χένρι Τζέιμς. Η ποίησή του συχνά εξιστορεί, κυριολεκτικά ή μεταφορικά, ένα ταξίδι ή μια αναζήτηση, και τα ταξίδια του παρείχαν πλούσιο υλικό για τους στίχους του.
Ο Auden επισκέφθηκε τη Γερμανία, την Ισλανδία και την Κίνα, υπηρέτησε στον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο και, το 1939, μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου γνώρισε τον σύντροφό του, Τσέστερ Κάλμαν, και έγινε Αμερικανός πολίτης. Οι πεποιθήσεις του άλλαξαν ριζικά ανάμεσα στα νεανικά του χρόνια στην Αγγλία, όταν ήταν ένθερμος υποστηρικτής του σοσιαλισμού και της φροϋδικής ψυχανάλυσης, και στην μετέπειτα φάση του στην Αμερική, όταν κεντρικό του μέλημα έγινε ο Χριστιανισμός και η θεολογία των σύγχρονων προτεσταντών θεολόγων. Πολυγραφότατος συγγραφέας, ο Auden υπήρξε επίσης καταξιωμένος θεατρικός συγγραφέας, λιμπρετίστας, επιμελητής εκδόσεων και δοκιμιογράφος. Θεωρείται γενικά ο σπουδαιότερος Άγγλος ποιητής του εικοστού αιώνα, και το έργο του άσκησε σημαντική επίδραση στις επόμενες γενιές ποιητών και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.
Ο Auden γνώρισε επιτυχία τόσο στον ακαδημαϊκό χώρο όσο και στον εκδοτικό τομέα. Μεταξύ των διδακτικών του καθηκόντων ήταν θητείες στο New School for Social Research (1940–1941 και 1946–1947), στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν στο Αν Άρμπορ (1941–1942), στο Swarthmore College (1942–1945), στο Bennington College (1946), στο Barnard College (1947), στο Smith College (1953) και, τέλος, πίσω στην Αγγλία, στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης (1956–1961). Το κύριο ενδιαφέρον του Auden ήταν, ωστόσο, η συγγραφή, και οι πιο αξιοσημείωτες εκδόσεις του είναι: The Collected Poetry of W. H. Auden (1945), το βραβευμένο με Πούλιτζερ Age of Anxiety (1947), The Enchafed Flood (1950) και το The Shield of Achilles (1955).
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960 ο Auden δημοσίευσε παραγωγικά, συμπεριλαμβανομένων των Homage to Clio (1960), A Book of Aphorisms (1960, με τον Λούις Κρονενμπέργκερ), The Dyer’s Hand (1962), μια συλλογή δοκιμίων και διαλέξεων, About the House (1965), Collected Shorter Poems, 1927–1957 (1966), Collected Longer Poems (1968), Secondary Worlds (1968), οι διαλέξεις του στη μνήμη του Τ. Σ. Έλιοτ (T. S. Eliot Memorial Lectures) από το Πανεπιστήμιο του Κεντ, City Without Walls and Many Other Poems (1969) και A Certain World: A Commonplace Book (1970).
Ο W. H. Auden υπηρέτησε ως Σύμβουλος (Chancellor) της Ακαδημίας Αμερικανών Ποιητών από το 1954 έως το 1973 και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος του δεύτερου μισού της ζωής του μοιρασμένος ανάμεσα σε κατοικίες στη Νέα Υόρκη και την Αυστρία. Πέθανε στη Βιέννη στις 29 Σεπτεμβρίου 1973.
Newsletter
BookSitting | βιβλία, τέχνες, ιδέες
