Πάντααγαπούσα τα πουλιάμα πιο πολύ τα κοτσύφιαπου έρχονταν το χειμώναστη χιονισμένη μας αυλήνα βρουν σπόρουςνα φάνε ή οτιδήποτεγιατί στο βουνόδεν … Συνεχίστε την ανάγνωση Γρηγόρης Σακαλής | Πτηνά

Είναι εκείνη η στιγμή που τα σώματα καταλαγιάζουνκαι οι καρδιές επανέρχονται στον φυσιολογικό τους ρυθμό.Είναι εκείνη η στιγμή που οι … Συνεχίστε την ανάγνωση Ν. Γ. Λυκομήτρος | Post-coital Tristesse

Τώρα, στη βάρκα όπου κι αν μπεις άδεια θα φτάσειΕγώ αποβλέπω• σ’ έναν μακρύ θαλασσινό ΚεραμεικόΜε Κόρες πέτρινες και που … Συνεχίστε την ανάγνωση Οδυσσέας Ελύτης | Ακινδύνου, Ελπιδοφόρου, Ανεμποδίστου

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν’ αγωνίζεσαι για την ειρήνη και για το δίκιο. Θα … Συνεχίστε την ανάγνωση Τάσος Λειβαδίτης | Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

Με το κεφάλι σκυμμένο αποτραβήχτηκα.Ο ουρανός γέμισε γαλάζια ξέφτια.Τα στερεότυπα βάραιναν την ατμόσφαιρα.Ένας στεναγμός διαπέρασε το χώρο,έμοιαζε με σφαίρα.Σε μια … Συνεχίστε την ανάγνωση Δημήτρης Καρπέτης | Σιωπή επικρεμάμενη

Περίμενα το φως αλλά ήρθαν σβηστά αστέρια Μαυροπίνακες με περιτριγυρίζουν, μου γράφουν πως πρέπει να επιβιβαστώ σε κάποιο τρένο·  η … Συνεχίστε την ανάγνωση Ολυμπία Θεοδοσίου | Δύο πεζά ποιήματα

Έζησε ήσυχα ξεχασμένος από ήλιο και βροχή ο ουρανός πήγαινε κι ερχόταν εκείνος φόραγε με ευπρέπεια το δικό του σύννεφο … Συνεχίστε την ανάγνωση Μαργαρίτα Παπαμίχου | Ο άνθρωπος λίμνη

Νέα ποιητική συλλογή του Νίκου Παπάνα από τις εκδόσεις Ιωλκός. Η τρίτη συλλογή του Νίκου Παπάνα αποτελείται από 14 σονέτα. Μερικά από αυτά … Συνεχίστε την ανάγνωση Νίκος Παπάνας | Δύο ποιήματα

Σωκράτους και Ερμού Όταν κοιτάζεις στα μάτια οι φωνές σωπαίνουνΈχω μέσα μου έναν άθεο άστεγο που τρέχει στην εκκλησίαγια να … Συνεχίστε την ανάγνωση Ανθή Θεοχάρη | Δύο ποιήματα

Ενός λεπτού σιγήγια τις ανθρώπινες μάζεςπου ανέβηκαν κάποτεστα τρέναμε χαραγμένο δέρμακι ύστερα χάθηκαναπό ορατέςκαι αόρατες μηχανές θανάτου. Ενός λεπτού σιγήγια … Συνεχίστε την ανάγνωση Αλεξία Καλογεροπούλου | Ενός λεπτού σιγή

Κάθε ἄνθρωπος ποὺ εἶναι ἐλεύθεροςσήμερα καὶ πάνταγεννιέται καὶ πεθαίνει στὴν Παλαιστίνη.Κάθε Παλαιστίνη ἔχει τὴν Γάζα της,κάθε Γάζα βαπτίζεται στὸ αἷμα … Συνεχίστε την ανάγνωση Κωνσταντίνος Γεωργίου | Παλαιστίνη

Είναι καιρός που τα βράδια ανεβαίνωμια κλίμακα αγκομαχώνταςκαι μόνο στο κεφαλόσκαλο βυθίζομαιστου ύπνου το κενό.Αχάραγα πάλι, σκάω στο χειροπιαστόμε τόση … Συνεχίστε την ανάγνωση Ζωή Χατζηγεωργίου | Αληθώς σοι λέγω

τούτη ἡ ἐποχήτοῦ ἐμφυλίου σπαραγμοῦδέν εἶναι ἐποχήγιά ποίησηκι ἄλλα παρόμοια:σάν πάει κάτινάγραφεῖεἶναιὡς ἄννά γράφοντανἀπό τήν ἄλλη μεριάἀγγελτηρίων θανάτου γι’ αὐτό … Συνεχίστε την ανάγνωση Νίκος Εγγονόπουλος | Ποίηση 1948

Τα δάκρυα στέρεψαν,οι κραυγές των ζωντανών νεκρώναντηχούν στη γη της επαγγελίας.Σώματα ανακατεμένα με σκόνες καιμολύβι καυτό,βυθισμένα στα χαλάσματαμιας προηγούμενης ζωής.Το … Συνεχίστε την ανάγνωση Δημήτρης Καρπέτης | Η κόλαση επί της γης