Κι αν ήθελα να αλλάξω,
να νιώθω το σώμα της νύχτας
λαμπρότερο από την μέρα,
κι αν ήθελα να σβήσω
τις σκιές του πρωινού
πριν μόνες τους χαθούν στο μεσουράνημα,
ένα πινέλο του Van Gogh θ’ άρπαζα –
νομίζω θα στείλω την πένα μου
πίσω στον Milton –
Η τέχνη ποτέ δεν πεθαίνει.
Τότε θα γέμιζα τον τοίχο πινελιές
μπλε των κενταύριων ανθέων και
κίτρινο να στροβιλίζεται πάνω από χωράφια
τόσο πολύ μπλε, τόσο πολύ κίτρινο
θα έβαφα, ώσπου
να μοιάζει το σκότος της νύχτας
με άστρο έτοιμο να εκραγεί πάλι.
Και θα ατένιζα, θα ατένιζα τον ουρανό
εδώ κάτω, από την γη,
θα ξεχνούσα πως μέσα σε δωμάτιο είμαι
περιμένοντας οι τοίχοι να πέσουν.
Η Λίνα Βαταντζή είναι εκπαιδευτικός και ποιήτρια.
Φωτογραφία: Trương Đình Anh
Newsletter
BookSitting | βιβλία, τέχνες, ιδέες
BookSitting 