Σὰν ἔμαθε τὴ λέξη καλησπέραὁ παπαγάλος, εἶπε ξαφνικά:«Εἶμαι σοφός, γνωρίζω ἑλληνικὰτί κάθομαι ἐδῶ πέρα!» Τὴν πράσινη ζακέτα του φορεῖκαὶ στὸ … Συνεχίστε την ανάγνωση Ζαχαρίας Παπαντωνίου | Ὁ παπαγάλος

Θαρρείς πως σε ξέχασα;Όλη την ώρα γυρίζω στην εξοχήπου σε γνώρισα.Αγαπώ τα δέντρα:Έχουν κάτι από το λίκνισμά σου.Αγαπώ τα πουλιά:Μου … Συνεχίστε την ανάγνωση Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος | Η μοναξιά μου

Τοῦ Διογένη πιάσετε ἀμέσως τὸ φανάρι,κι᾿ ἐλᾶτε νὰ γυρέψουμε κανέναν ἀρχηγό·ἀλλὰ καθένας μας, θαρρῶ, εἶν᾿ ἄξιος νὰ πάρῃτὴν ἀρχηγίαν κόμματος, … Συνεχίστε την ανάγνωση Γεώργιος Σουρής | Ἀρχηγοί

Φορώμέρες και νύχτεςξεχειλωμένεςεπίκτητο ένδυματης φυλακισμένης σάρκας.Η ελευθερία κόβειτον ομφάλιο λώροπου την δένειμε την σκέψη μου.Τα άκρα ατροφούνγίνομαι ένα έγχορδο κουφάρισκάβω … Συνεχίστε την ανάγνωση Ολυμπία Θεοδοσίου | Άλλος ένας άνθρωπος

δεν θέλωόταν περνάνε οι χειμώνεςτα καλοκαίρια μας να φτάνουνε γυμνάθέλω την άνοιξην’ ανθίζουν οι λειμώνεςφωλιές να στήνουνε στα βιαστικάκυνηγημένα του … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Τσιούφης | του ουρανού τα πετεινά

Την μια μονότονην ημέραν άλλημονότονη, απαράλλακτη ακολουθεί. Θα γίνουντα ίδια πράγματα, θα ξαναγίνουν πάλι –οι όμοιες στιγμές μας βρίσκουνε και … Συνεχίστε την ανάγνωση Κωνσταντίνος Π. Καβάφης | Μονοτονία

στη Σοφία Σαν το πρώτο χαμόγελο μωρού σε θερμοκοιτίδα,βάφουν γκρίζες τις νύχτες.Μικραίνει τα ψηλά βουνά η αγκαλιά σου.Δεν θ’ απομείνουν … Συνεχίστε την ανάγνωση Πασχάλης Κατσίκας | Τ’ αχνάρια σου

Έβαλα τα λόγια μουστην κούνια τους την παιδικήτα σκέπασα να μην κρυώνουνόταν μεγαλώσουνθα γίνουν ποιήματα Η Μαργαρίτα Παπαμίχου είναι εκπαιδευτικός, εμψυχώτρια θεατρικού … Συνεχίστε την ανάγνωση Μαργαρίτα Παπαμίχου | Ανατροφή

μες της ψυχήςτις αδιόρατες ρωγμέςτις ζοφερές μας σκέψεις θάβουμετα μίσητους έρωτές μαςτους ατελέσφορους το σύμπαν ελπίζονταςνα ξεγελάσουμεκαι να κρατήσουμε στα … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Τσιούφης | Ρωγμές ψυχής

Μη σιγείςΜη σιωπάςΤη γλώσσα σου μη δένειςΔεν είναι πάντοτε χρυσός η σιωπήΜην την αφήσεις για τη φρίκηλίπασμα να γίνειΤο έμαθες … Συνεχίστε την ανάγνωση Μαρία Αθανασοπούλου | Μίλα

Τα ανεπιτήδευτα χαμόγελαρημάζονται από τις αγκυλώσειςτων σκυφτών προσώπων.Η ορμή της νιότης στριμώχνεταιστις απαιτήσεις των κίβδηλων νόμων.Οι νίκες της ανθρωπότηταςαποθανατίζονται στα … Συνεχίστε την ανάγνωση Δημήτρης Καρπέτης | Εποχή Διωγμών

Έχεις μια γεύση τρικυμίας στα χείλη – Μα πού γύριζεςΟλημερίς τη σκληρή ρέμβη της πέτρας και της θάλασσαςΑετοφόρος άνεμος γύμνωσε … Συνεχίστε την ανάγνωση Οδυσσέας Ελύτης | Η Μαρίνα των βράχων

Σε σκόπιμη συσκότιση, εχθρεύομαι ό,τι με συγκροτεί.Λευκό ή κόκκινο αίνιγμα που μου δανείζετε οίστρο,απόψε το φλεβικό μου δίκτυοδιψά για μια … Συνεχίστε την ανάγνωση Πασχάλης Κατσίκας | Θύτης και θύμα