Σφυρίζει ο αχός του κύματος,εκκρίνει τη ζωήστα παγωμένα δωμάτια.Σωπαίνω,οι ανεμώνες λιπόσαρκεςκυματίζουν μιμούμενεςτα είδωλά μας.Ο κόσμος κυλά σε άγνωστα νερά,συναισθάνομαι βουβά … Συνεχίστε την ανάγνωση Δημήτρης Καρπέτης | Ανεμώνες

«Κι όπως την είδα, μου ’ρθαν κλάματα, την πόνεσε η καρδιά μουμα δεν την άφηνα, κι ας έτρωγε τα σωθικά … Συνεχίστε την ανάγνωση Τζούλια Πουλημενάκου | Αντίκλεια (απόσπασμα)

το είδωλό σου ανάγλυφοσαν σε παλιό καθρέφτημα η μυρουδιά σου τώρα πιασε αλλουνού κρεβάτι, κλέφτη πώς να ξεχάσω τ’ άδειο … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Τσιούφης | το είδωλό σου

Νερό Νομίζουν πως είμαι ένας αντικατοπτρισμόςΣτο χαμόγελο του νερούΔεν έχω άλλα δάκρυαΝα ανακατεύονται με τη θάλασσαΓια να συμπληρώνω αλάτιΣηκώνομαιΚαι μου … Συνεχίστε την ανάγνωση Σταύρος Σταυρόπουλος | Πράξη εξαφάνισης

Σαν τσαμπί σταφύλι με κρατάςστα δυο σου χέριααγαπημένεΣαν κούπα κόκκινο κρασίσα μεγάλο γυαλιστερό κοχύλιΕίναι κουπιά τα χέρια σουκαι πλέουν Στη … Συνεχίστε την ανάγνωση Ελένη Βακαλό | Τραγούδι

πλεγμένα χέριαανθίζει ο έρωταςμες στον χειμώνα λέξεις του πόθουφωνάζουν τον έρωταψιθυρίζοντας κόκκινο πέπλονυχθημερόν παλεύει τους δαίμονές του Φωτογραφία: Evie Shaffer Συνεχίστε την ανάγνωση Αλεξία Καλογεροπούλου | Τρία χαϊκού για τον έρωτα

Σ’ αγαπώ με την αστείρευτη ενέργειαπου εκπέμπουν αρίφνητοι φωτοειδείςγια τις πυροτεχνουργικές ανάγκες του Σύμπαντος.Σ’ αγαπώ με τη αθροισμένη ορμήόλων των … Συνεχίστε την ανάγνωση Τάκης Π. Πιερράκος | Σ’ αγαπώ

Όσες φορές κι αν μέτρησα το ανάστημά μου με τον πόνο,μακριά από την αγκαλιά της Περσεφόνης ψιχαλίζει μόνο πίκρα.Πετά η … Συνεχίστε την ανάγνωση Πασχάλης Κατσίκας | Ο κύκνος

Μέσα σου ανατέλλει η ζωή.Τη φύση σου περιτριγυρίζειένας συρφετός άνομων πράξεων.Η ομορφιά δεν είναι ένοχηακόμα κι όταν στέκεται γυμνή.Ένοχη τη … Συνεχίστε την ανάγνωση Δημήτρης Καρπέτης | Ασελγείς

Το ναι και το όχιΛεξούλες και οι δυοτόσο δα μικρέςΤρία γράμματα μόνονη καθεμίαΝα θυμίζουν πως δεν βρίσκεταιστο μέγεθος η δύναμηΕπιρρήματα … Συνεχίστε την ανάγνωση Μαρία Αθανασοπούλου | Το ναι και το όχι

Τη γλώσσα μού έδωσαν ελληνική·το σπίτι φτωχικό στις αμμουδιές του Ομήρου.Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου στις αμμουδιές του Ομήρου.Εκεί σπάροι … Συνεχίστε την ανάγνωση Οδυσσέας Ελύτης | Τη γλώσσα μού έδωσαν ελληνική

γραφές απόκρυφεςπου χάνονταισε σκοτεινούς ωκεανούςμε φυσαλίδες σκέψεων αμέτρητεςκαι με σταγόνες ψευδαισθήσεωνασήμαντων και ευτελών πνεύμα σε τέλμαδέσμιοζωές χωρίς συνείδησηστης μοίρας τους … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Τσιούφης | γραφές απόκρυφες

Πρώτα να πιάσω τα χέρια σουΝα ψηλαφίσω το σφυγμό σουΎστερα πάμε μαζὶ στο δάσοςΝ᾿ αγκαλιάσουμε τα μεγάλα δέντραΠου στον κάθε … Συνεχίστε την ανάγνωση Μανόλης Αναγνωστάκης | Ο Ουρανός

Δένουν με κάτι σύρματα τα χρόνια κι ύστεραμπρος σ’ έναν καθρέφτη βάφουν με μαύρο μίνιο τα μαλλιά.Όμως τα σύρματα σκουριάζουν,μπαίνουν … Συνεχίστε την ανάγνωση Πασχάλης Κατσίκας | Οι θλιβεροί χειμώνες