Μενέλαος Λουντέμης | Ἐρωτικὸ κάλεσμα
Ἔλα κοντά μου, δὲν εἶμαι ἡ φωτιά.Τὶς φωτιὲς τὶς σβήνουν τὰ ποτάμια.Τὶς πνίγουν οἱ νεροποντές.Τὶς κυνηγοῦν οἱ βοριάδες.Δὲν εἶμαι, δὲν … Συνεχίστε την ανάγνωση Μενέλαος Λουντέμης | Ἐρωτικὸ κάλεσμα
Ἔλα κοντά μου, δὲν εἶμαι ἡ φωτιά.Τὶς φωτιὲς τὶς σβήνουν τὰ ποτάμια.Τὶς πνίγουν οἱ νεροποντές.Τὶς κυνηγοῦν οἱ βοριάδες.Δὲν εἶμαι, δὲν … Συνεχίστε την ανάγνωση Μενέλαος Λουντέμης | Ἐρωτικὸ κάλεσμα
Έζησα τα πάθη σα μια φωτιά, τάδα ύστερα να μαραίνονταικαι να σβήνουν,και μ’ όλο που ξέφευγα απόνα κίνδυνο, έκλαψαγι’ αυτό … Συνεχίστε την ανάγνωση Τάσος Λειβαδίτης | Τέχνη
Ο Ρήγας Γκόλφης γεννήθηκε στις 21 Ιανουαρίου του 1886 στο Μεσολόγγι. Ήταν ποιητής, κριτικός λογοτεχνίας και μαχητικός δημοτικιστής. Το πραγματικό … Συνεχίστε την ανάγνωση Γνωρίζοντας τους ποιητές: Ρήγας Γκόλφης | Τέσσερα ποιήματα
Τα πορτραίτα καλά στέκουνκρεμασμένα στους τοίχουςαναπολούν τα περασμένατα ενθύμια του νου.Έχω νιώσει αντίπαλος με τις επιδιώξειςτων προβεβλημένων προσώπων.Προσπαθώ να γκρεμίσω … Συνεχίστε την ανάγνωση Δημήτρης Καρπέτης | Πορτραίτα
ΣΤΟΝ ΙΣΚΙΟ ΤΗΣ ΑΓΡΥΠΝΙΑΣ Το γυαλί έσβησεκαι το φως καρφώθηκεστο μάτι της Ευρύκλειας Από πού θα ξεκινήσουμε, Οδυσσέα; Δεν ζούμε … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Γουλιάμος | Υγρό γυαλί
Φυλακισμένες φωνές ουρλιάζουν μοναδική επιθυμία τους ή ελευθερία μα η σιωπή που κυριαρχεί τους τρομάζει ακόμη περισσότερο. Καταπιεσμένες ψυχές αποζητούν … Συνεχίστε την ανάγνωση Μαρία Mερόλλι | Εν καιρώ θλίψης
Άνθρωποι που θηρεύουν άσβεστες εκδικήσεις,συλλέγουν τους χρόνιους πόθους ενός ανέραστου κτήνους,κυνηγούν την έξαψη μιας ανύπαρκτης περιπέτειας στο χείλος της αβύσσου,μονάχα … Συνεχίστε την ανάγνωση Έφη Μαρία Παπία | Εμμονικές σκέψεις
Ω, ναι, το ξέρω, ο θάνατος για μένανεθε να ’ρθη ωραίος!Σαν τη ζωή μου, έτσι κι αυτός ̇ δεν γίνεταινα … Συνεχίστε την ανάγνωση Μυρτιώτισσα | Ω, ναι, το ξέρω
Μια αυγουστιάτικη νύχτα μού είπες:ονειρεύτηκα κόκκινα πουλιά, που άξαφνασκέπασαν έναν ακάνθινο ουρανό με κρότους.Το κουβεντιάσαμε νυσταγμένοι,με ευκολίαμόνο τα σπουργίτια μπορούσες … Συνεχίστε την ανάγνωση Πασχάλης Κατσίκας | Τα κόκκινα πουλιά
Φίλε μου,οι στίχοι γράφονταιμε λίγα πραγματάκια:ένα τραπέζι, ένα κλαδίμε δυο μικρά πουλάκια,δυο κόκκινα γαρύφαλλασ’ ένα ποτήρι· ακόμη-ο γλυκασμός της Άνοιξηςκ’ … Συνεχίστε την ανάγνωση Στέφανος Δάφνης | Γράμμα σε νεαρό φίλο
Περπατώ στους δρόμουςμε σακάκι φθαρμένο.Λιγοστεύω, οι λέξεις μακρόσυρτεςαναζητούν σιωπή.Στο μυαλό στοιχειώνουνοι ώρες οι δύσκολες.Στα τζάμια των καφέχαϊδεύω με το χνώτο … Συνεχίστε την ανάγνωση Δημήτρης Καρπέτης | Λιγοστεύω
Ν’ αγαπάς τη βροχή σου.Όσο δυνατά και αν κτυπά.Να μη σε καίνε τάχα οι σταγόνες της, ψάχνοντας κάπου να κρυφτείς.Να … Συνεχίστε την ανάγνωση Αναστάσιος Δελλαπόρτας | Λύτρωση
«Ποιήματα» της Αλεχάντρα Πισαρνίκ σε επιλογή, μετάφραση και μελέτη του Στάθη Ιντζέ. Κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Ενύπνιο. αν και είναι … Συνεχίστε την ανάγνωση Ποιήματα | Alejandra Pizarnik
Θήλεα ρήματα Μου απάντησεΤης ιστορίας σου η ξέπλεκη ομορφιάΠότε τα μάτια πότε τα χείλη περιγράφειςΔύο γυναίκες κι άλλη μια συνομιλούνεΠίσω … Συνεχίστε την ανάγνωση Γιώργος Μπουρογιάννης | Τρία ποιήματα κι ένα μικρό πεζό
Το υπ’ αριθμόν {324} ποίημα της Αμερικανίδας ποιήτριας, όπως έχει καταγραφεί στη βιβλιογραφία, μια που τα ποιήματά της δεν είχαν … Συνεχίστε την ανάγνωση Emily Dickinson | Ένα ποίημα σε μετάφραση του Κώστα Λάνταβου