José António Almeida | Το τέλος, όπως στις ταινίες (μτφρ. Νίκος Πρατσίνης)

Το τέλος, όπως στις ταινίες

Άκου: είναι η θάλασσα – λες εσύ.

Δεν ανταλλάξαμε πια άλλες
κουβέντες. Και, χωρίς να μιλάμε,
πόσοι μήνες πια είχανε περάσει;

Ο καθένας στη χώρα του,
με ένα τηλεφωνικό καλώδιο
να μας ενώνει και να μας χωρίζει.

(Μετάφραση: Νίκος Πρατσίνης)

---

O fim, como nos filmes

Ouve: é o mar — tu dizes.

Já não trocamos mais
palavras. E sem falar,
quantos meses iam já?

Cada um no seu país,
por um fio de telefone
unidos e separados.

(Από το ποιητικό βιβλίο του Ζουζέ Αντόνιου Αλμέιντα «Σαράντα δύο ποιήματα και ένα σύγχρονο διήγημα», μτφρ. Νίκος Πρατσίνης, εκδόσεις Μονόκλ, 2025)

---

Λίγα λόγια για τον ποιητή

Ο José António Almeida (Ζουζέ Αντόνιου Αλμέιντα) γεννήθηκε το 1960 στη Λισαβόνα. Σπούδασε Φιλοσοφία και Σύγχρονες Γλώσσες και Λογοτεχνίες. Ποιητής, βασικά, τιμά περιστασιακά τη μικρή αφηγηματική φόρμα και το λογοτεχνικό δοκίμιο. Έχει δημοσιεύσει δεκαπέντε βιβλία, έως το 2023. Ζει στην Κούβα του Αλεντέζου, από όπου κατάγεται. Είναι γνωστός και για την ενεργότατη συμμετοχή του στις μηνιαίες συναντήσεις και συζητήσεις θρησκευόμενων καθολικών στο Παρεκκλήσιο του Ράτου, στη Λισαβόνα, τη δεκαετία 2000-2010, με θέμα την προβληματική αντιμετώπιση του έρωτα μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου από την Καθολική Εκκλησία.

---