Ήλθες, Μάρτιε, ήλθες λοιπόν,κ’ επρασίνισαν πάλιν οι κάμποι,και το βλέμμα του Έαρος λάμπει,λάμπ’ εις όλην την γην χαρωπόν. Ήλθες, Μάρτιε, … Συνεχίστε την ανάγνωση Ιωάννης Καρασούτσας | Γέρων αοιδός ψάλλων το Έαρ

Καλά, θ’ απορροφήσουν κάτι από την έγνοια σουη μέρα, η κίνηση, η δουλειά σου, οι φίλοι,και θα μπορέσεις ύστερα να … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Μόντης | Νύχτες

Του αγαπημένου Στέφανου-αντί στεφάνου… Έρχεται, φτάνει απ’ τα βουνάΟ Ακάλεστος έξι η ώρα πρωινήΜάρτης είναι 25 του μηνόςΚαι χρόνος αιώνες … Συνεχίστε την ανάγνωση Βιβή Κοψιδά-Βρεττού | Πώς πεθαίνει ένας ποιητής

Προϊόντος ενός ηλικιωμένου χρόνουαφέθηκες σιωπηρά στη λυτρωτική δέσμηενός χλιαρού νερού πάνω στον Πόνο.Έκλεισες τα κουρασμένα μάτιαπροσπερνώντας με αναστεναγμό αναστολές αιώνων.Ήθελες … Συνεχίστε την ανάγνωση Μαίρη Φλώρου | Ενθύμιο αγάπης

 O Eμπειρίκος διαβάζει Eμπειρίκο, II, Διόνυσος 1979 Σε ωρισμένους τόπους ονομάζουν τα χέρια χέρες. Στα Ακροκεραύνια πετούν γυπαετοί. Στις πανωσιές … Συνεχίστε την ανάγνωση Ανδρέας Εμπειρίκος | Οι χαρταετοί

Πέρναγες όλο το πρωινό στον καφενέμε τρεις φίλους ζωντανούς,τους άλλους πενήντα δύο εγκλωβισμένους σε μια τσόχα.Το απόγευμα πήγαινες γήπεδο μονάχος.Στις … Συνεχίστε την ανάγνωση Πασχάλης Κατσίκας | Τις Κυριακές

Άνθρωπος…Το «Α» στερητικό,για να δηλώνει την έλλειψη εκείνης,της χωρίς δόλο σκέψης,που κυριαρχεί στη φύση.Άνθρωπος…Το «Α» στερητικό,για να γελάςμε την ειρωνεία … Συνεχίστε την ανάγνωση Άννα Χριστίνα Δαδανά | Το στερητικό

Μέσα στις μπόρεςκαι τις καταιγίδεςπεριμέναμετις Αλκυονίδες μέρεςκάποτε οι άνεμοι κόπασανσταμάτησαν για δυο – τρεις μέρεςκι ύστερα πάλιτα ίδια και χειρότεραάνεμοι … Συνεχίστε την ανάγνωση Γρηγόρης Σακαλής | Κόλαση

Αιτούμαι να χαϊδέψω αυτόπου ήταν κάποτε,γυρεύω να νιώσω το σφρίγος,να μυρίσω τη νιότηαυτού που έθρεψε τη ζωή,αυτού που την κυοφόρησε. … Συνεχίστε την ανάγνωση Πασχάλης Κατσίκας | Αγρανάπαυση