Ξέρεις πολύ καλά το τέλος της ιστορίας, τι θα γίνει, πώς θα γίνει, γιατί θα γίνει, αλλά από μικρό παιδί … Συνεχίστε την ανάγνωση Σπύρος Κιοσσές | Ιούδας

Στενεύει το ποίημασε λίγο δε θα μας χωράειλασκαρισμένες κουμπότρυπεςστο φθαρμένο σακάκι του κόσμουκάποιος παλεύει να μας κουμπώσεινα μην παγώσεικάποιος πνίγεται … Συνεχίστε την ανάγνωση Μαργαρίτα Παπαμίχου | Το σακάκι

Διαβήκαμε πια το πέρασμα του χρόνου.Σε στέρφα γη διψάμε,χειμώνες ξερούς περάσαμεκαι τα σύννεφα του ορίζοντα δεν επαρκούν. Τα χείλη μας … Συνεχίστε την ανάγνωση Αργύρης Φυτάκης | Δίψα

Σε τάιζα με λέξειςγια να μην κοιμηθείςκαι λάλον ύδωρσου ’δινα για να ξεδιψάσεις,παιδί μου,του πνεύματός μου σάρκα,πόσο μου μοιάζεις.Το βλέπωκάθε … Συνεχίστε την ανάγνωση Αλεξία Καλογεροπούλου | Ποίημα

Παππού, σήκου, παππούλη: Σήμερα είναι μέρα επίσημη: Τι φυλάς το στρώμα και βογγάς; Όλο βογγάς κι όλο μαλώνεις – σώνεις … Συνεχίστε την ανάγνωση Γιάννης Βλαχογιάννης | Έτσι ήτανε

Το σούρουπο έχει πάντα τη θλίψηενός ατέλειωτου χωρισμούΚι εγώ έζησα σε νοικιασμένα δωμάτιαμε τις σκοτεινές σκάλες τουςπου οδηγούνεάγνωστο που… Με … Συνεχίστε την ανάγνωση Τάσος Λειβαδίτης | Αυτός που σωπαίνει

«τί ἦν εἶναι»[ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ] Δεν κατάλαβα προς τίμονοσύλλαβο το τίπρέπει να ρωτάει, αντίνα σιωπά ή ν’ απαντάει να με βάζει ή … Συνεχίστε την ανάγνωση Δημήτρης Π. Παπαδίτσας | Λαβύρινθος

Όλα μένουν κρυφά στις λέξεις κι΄αμίλητα χάνονται στ’ ουρανού το παγωμένο τέλοςώσπου το κορεσμένο σύμπαν να γίνει κομμάτια : κι΄ … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Γουλιάμος | Αγρίμια της νύχτας