Τόλης Νικηφόρου | αιώνια νεότητα

δεν μεγάλωσα και δεν μεγαλώνωπαρά την πίκρα της ζωήςκαι την έντεχνη μεταμφίεσηπου μου έχει επιβάλει ο χρόνος είμαι πάντα εκείνο … Συνεχίστε την ανάγνωση Τόλης Νικηφόρου | αιώνια νεότητα

Κώστας Τσιούφης | Οκτώβρης

αυτός ο μήνας που αγαπώαργά ας είναι να κυλάεινα κυριεύει την ψυχήτης φύσης η γαλήνη κι αν είμαι τυχερόςσε κάποια … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Τσιούφης | Οκτώβρης

Ο νέος κολοσσός Ανόμοια με τον ελληνικής φήμης χάλκινο γίγανταΠου πατά με τα καταχτητικά του σκέλη ανοιγμένα,Πάνω σε δυο στεριές∙Εδώ … Συνεχίστε την ανάγνωση Emma Lazarus | Ο νέος κολοσσός (μτφρ. Τάκης Π. Πιερράκος)

Οκτώβρη μέραστη γη φέρνει άρωμα» Το Πρωτοβρόχι» Άγγελος Ερατεινός. Χίος 1950. Συνεχίστε την ανάγνωση Άγγελος Ερατεινός | Ένα χαϊκού για τον Οκτώβρη

Στον κήπο Tοίχοι ψηλοί, με βατόμουρα ανθισμέναχωρίζανε εσένα και εμένα,κι όμως, τα χέρια μας στο φύλλωμά τουςβρεθήκαν κάπως μοναχά τους. … Συνεχίστε την ανάγνωση Theodor Fontane | Στον κήπο (μτφρ. Αντώνης Κερασνούδης)

Είπες πως θα διηγηθείς μια ιστορία από κείνες που θα στέγαζαν το κενό της απουσίας. Άρχισες τον μονόλογο. Παρασύρθηκες σε … Συνεχίστε την ανάγνωση Μαίρη Φλώρου | Μια ιστορία

Ανάμεσα στα κόκαλα μια μουσική: περνάει την άμμο, περνάει τη θάλασσα. Ανάμεσα στα κόκαλα ήχος φλογέρας ήχος τυμπάνου απόμακρος κι … Συνεχίστε την ανάγνωση Γιώργος Σεφέρης | Ανάμεσα στα κόκαλα εδώ

Schumann Πώς οδηγήθηκες άραγε εδώ,πώς αναδύθηκαν οι ήχοι στο δικό σου μυαλό,μην ήταν λαμπερό και αναρριχητικό,αυτό το Φα-ματζόρε, το ονειρικό; … Συνεχίστε την ανάγνωση Gottfried Benn | Schumann (μτφρ. Αντώνης Κερασνούδης)

Η τραγωδία της ζωής Μπορεί να είναι αθλιότητα διόλου να τραγουδάςΚαι να πορεύεσαι μουγγός τη μέρα τη γεμάτη.Μπορεί να είναι … Συνεχίστε την ανάγνωση Paul Lawrence Dunbar | Η τραγωδία της ζωής (μτφρ. Τάκης Π. Πιερράκος)

Κατακαλόκαιρο και μεις τείχη αδιαπέραστα σ’ ένα ακόμη εφήμερο ορθώναμε. Φραγκοσυκιές με τα κλωνάρια τους τ’ αχτένιστα, φυτεύαμε τριγύρω μας, … Συνεχίστε την ανάγνωση Κατερίνα Τσιλιαγκού | Θέρος εξ ακανθών

Στη μητέρα μου Συνήθισα τo κεφάλι ψηλά να κρατώ,το μυαλό μου να ορθώνεται αλύγιστο και ανθεκτικό˙και ο βασιλιάς να με … Συνεχίστε την ανάγνωση Heinrich Heine | Στη μητέρα μου (μτφρ. Αντώνης Κερασνούδης)

Τα λουλούδια κόβονται και ξεψυχούν,έτσι για μια επιθυμία της στιγμής,γιατί η ζωή μετριέται μόνο με το χρήμα.Άναυδος μένω,τη βαρβαρότητα τη … Συνεχίστε την ανάγνωση Δημήτρης Καρπέτης | Φτωχοδιάβολοι

Πέφτει ο ήλιος, χρώματατου χύνονται στον δρόμοστη Σαντορίνη σούρουπον’ αναπαυθεί το άσπρο Άγγελος Ερατεινός. Χίος 1950 Φωτογραφία: Bruno van der … Συνεχίστε την ανάγνωση Άγγελος Ερατεινός | Γλιστρά η μέρα

υπάρχει άραγε χρώμα πιο βαρύ απ’ το λευκό και πιο ελαφρύ από το γκρίζο μαύρο ήχος πιο δυνατός από την … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Τσιούφης | διαχρονικά

Στα κλεφτά Έτσι αργά, σχεδόν στα κλεφτάοι λέξεις πέταξανΧειμώνα καιρόδεν λογάριασανΉταν μεγαλύτερη η οδύνη τους απ’ τον φόβοΞεστράτισανΞυπνήσαμε μια μέρα … Συνεχίστε την ανάγνωση Μαρία Αποστόλου | Δύο ποιήματα