Ανήκοντας Ποτέ δεν κοιμηθήκαμε πραγματικάφρεσκοθαμμένα ρολόγιαστo άδυτo της νυχτιάςκάθε φορά που σάλευασάλευες και συτα γυριστά ματόκλαδααγγίζουν το μάγουλό σουένα φιλί … Συνεχίστε την ανάγνωση Eileen Carney Hulme | Ανήκοντας (μετ. Τάκης Π. Πιερράκος)
Τίποτα δεν πήγε καλά, πίσω από το ριγητό,με κυκλικές ραφές υφαίνεις τη σφραγισμένη ζωή σου.Η πράσινη κάρτα σκουριάζει καρφιτσωμένηστο συμβόλαιο … Συνεχίστε την ανάγνωση Πασχάλης Κατσίκας | Μισή γυναίκα, ολόκληρη μάνα
Με το πιστόλι στον κρόταφοπροχωρώ στα κενά συρτάρια του νου.Η αυτοκαταστροφή συνεχίζειτο έργο της,στήνει στον τοίχο τα βλέφαρα.Άγουρα φιλιά στις … Συνεχίστε την ανάγνωση Δημήτρης Καρπέτης | Αυτοκαταστροφή
Κάθε που επαναστατώνιώθω όλο και πιο μόνος …αγνοώντας πάθη κι αδυναμίεςφόρτωσα τα ωραιότερα όνειρά μουμε μύριες εξεγέρσεις …λύγισα σαν εκείνες … Συνεχίστε την ανάγνωση Γιώργος Δουατζής | (Λέξεις)
Τέσσερα ποιήματα από την πρώτη ποιητική συλλογή της Ελίζας Σουφλή «στιγμές», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λιμάνι. το εγώ Μόνος … Συνεχίστε την ανάγνωση Ελίζα Σουφλή | Τέσσερα ποιήματα από τις «στιγμές»
Δεν είναι αυτάστα χέρια μουσημάδια από καρφιάαπό τα μαστορέματαόλη μέρα.Τσιμπήματα απόαγκάθια είναιόταν τα βράδιατριαντάφυλλασου κρυφοκόβωμήπως πιστέψειςστην αγάπη μου. Ο Σπύρος Κιοσσές είναι … Συνεχίστε την ανάγνωση Σπύρος Κιοσσές | Απιστία
Ραβδί μαγικόΠαραμύθια που σκάβειΚι όλοι ακούνε… Διάφανο χέριΦυλαχτό καρφιτσώνειΟνειρεύομαι. ΑπολίθωμαΣτο στέρνο μέσα ψυχήΤην ψάχνεις παντού… ΜελισσοκέριΙδρωμένη εικόναΑνυπόδητη… Κατώφλι έρμοΛευκής θεάς … Συνεχίστε την ανάγνωση Βιβή Κοψιδά-Βρεττού | Μικρογραφίες σε ρυθμό χαϊκού για τη μάνα
Μαρία Αθανασοπούλου | Στη μητέρα μου Πολλά, πάρα πολλάαμέτρητα τα χρόνια ψάχνοντάς σεμέσα μου σε βρίσκωστην απόλυτη μεγάλη απουσία σουπου … Συνεχίστε την ανάγνωση 12 ποιήματα για τη Μητέρα
Δρόμοι παλιοί που αγάπησα και μίσησα ατέλειωταΚάτω απ΄τους ίσκιους των σπιτιών να περπατώΝύχτες των γυρισμών αναπότρεπτες κι η πόληνεκρήΤην ασήμαντη … Συνεχίστε την ανάγνωση Μανόλης Αναγνωστάκης | Δρόμοι παλιοί
Οι κερασιές των ονείρων μαςδεν άνθισαν φέτοςυπέκυψαν στην ξεραΐλατων άγονων γραμμώνστο κέντρο των μεγαλουπόλεων οι ανθοφορίες αναβλήθηκανστο άνυδρο πεδίοοι σχέσεις … Συνεχίστε την ανάγνωση Δημήτρης Τρωαδίτης | Το άνυδρο
Όταν τραγουδάςτα θλιμμένα τραγούδιατης μοναξιάς σουπαρέα μ΄έναμπουκάλι ρακήκαι τσιγάραμαύροι άγγελοισκοτεινοίκατεβαίνουν απ΄τον ουρανόκαι σε περιτριγυρίζουνκάποιες φορέςπάει ο νους σουστο κακόνα βλάψεις … Συνεχίστε την ανάγνωση Γρηγόρης Σακαλής | Αναγέννηση
Τα συναισθήματα καίγονται το λυκαυγέςστις υψικαμίνους της ζωής.Τρίζουν τα είδωλα του κόσμου,η μοναξιά σφάζεται στα θολά νερά.Μια τελευταία σταγόνα ελπίδας … Συνεχίστε την ανάγνωση Δημήτρης Καρπέτης | Μανδύας
Καθαρότατον ήλιο επρομηνούσετης αυγής το ύστατο αστέρι,σύγνεφο, καταχνιά, δεν απερνούσετ΄ουρανού σε κανένα από τα μέρη ̇και από ΄κει κινημένο αργοφυσούσετόσο … Συνεχίστε την ανάγνωση Διονύσιος Σολωμός | Ημέρα της Λαμπρής
Της πλέριας γνώσηςτο γιγάντιο δέντροκαταμεσής στο πουθενά ορθωνόταν.Ελκόμενοι από την κοινή τους τύχηοι ζωντανοί στον ίσκιο του μυριάδεςνα ξαποστάσουν λίγο … Συνεχίστε την ανάγνωση Τάκης Π. Πιερράκος | Το τελευταίο πέρασμα
Τότε ήρθαν τα δηλητήρια της Σταύρωσης -Άνοιξη ήτανε πάντα- Και τα παιδιά δεν ήταν ορφανά Χρόνια σγουρά πριν δεν ήταν … Συνεχίστε την ανάγνωση Βιβή Κοψιδά-Βρεττού | Δεν μεγαλώνουν τα παιδιά
BookSitting 