Μία μέρααπό την πολυθρόνα του είδεο κύριος Φογκέναν άνθρωπο να πνίγεται.-Αφού δε γνωριζόμαστετι νόημα θα είχε να τον σώσω, σκέφτηκε.Με … Συνεχίστε την ανάγνωση Γιάννης Βαρβέρης | Ο κύριος Φογκ ενώπιον ναυαγού

Βουνά Για Χαμηλώσετε… Βουνά για χαμηλώσετε, κορφές, για τραβηχτείτε,να δούμε κάμπους πράσινους, πλαγιές λουλουδιασμένες,λιβάδια με τα πρόβατα, γιαλούς με τα … Συνεχίστε την ανάγνωση Βασίλης Ρώτας | Δύο ποιήματα

Ἡ λεῦκα Τὴ θυμᾶσαι τὴ λεῦκα μας; Παιγνιδιάρα στὴν αὔραφιλικὰ μᾶς προστάτευεν ἀπ᾿ τοῦ ἥλιου τὴ λαύρα,καὶ μὲ χάρη σαλεύοντας … Συνεχίστε την ανάγνωση Ιωάννης Πολέμης | Τέσσερα ποιήματα

Αισιόδοξο μήνυμα Κίτρινα φύλλαστο χώμα. Προλαβαίνεις. Στη σκιά Το δέντρογράφει για σένα ποίημα,μου είχες αόμματα εκμυστηρευτεί. -Όταν καθίσεις στη σκιά … Συνεχίστε την ανάγνωση Μαρία Γερογιάννη | Τρία ποιήματα από τη συλλογή «Οι κούκλες σου δεν είχαν ψυχή», εκδόσεις Περισπωμένη

Οι αληθινοί ποιητέςποτέ τους δεν πίστεψαν ότι η ποίηση τους ανήκει,δίκην ιδιοκτησίας. -Πωλ Ελυάρ (Η ποίηση είναι μεταδοτική, μετ. Γιώργος … Συνεχίστε την ανάγνωση Αλεξία Καλογεροπούλου | Ήθελαν όλοι να γίνουν ποιητές

Φλόγες με τυλίγουν που καίνε τα νάυλόν μου ρούχα Ποτίζει πλαστικό το κορμίΠλάνη σαρκός, αέρινοι πόθοι Παιχνίδια του νου, τα … Συνεχίστε την ανάγνωση Κική Ματέρη | Νάυλον

Η φωνή τηςακουγόταν από μακριάσαν τη βροχή του φθινοπώρουκαι σαν τον ήχο των καλοκαιρινών κυμάτων Ήταν κάποιες στιγμέςπου την περίμεναμε … Συνεχίστε την ανάγνωση Γιάννης Νικολόπουλος | Η φωνή της

Πιο δυνατός, πιο ξάστερος, πιο καθάριος ̇Θα είμαι αυτός που υπήρξα.Ας έρθει η γλυκιά εισβολή της λησμοσύνης.Να κοιμηθώ θέλω. Να … Συνεχίστε την ανάγνωση Χόρχε Γκιλλιέν | Να κοιμηθώ θέλω

Σφιχτά κρατάς το μολύβι,τρέχει το χέρι στο χαρτί.Γεμίζουν οι σελίδες,τελειώνει το τετράδιο,στην άκρη το πετάς,ψάχνεις αλλού και γράφεις,σώνεται το μολύβι … Συνεχίστε την ανάγνωση Θεοχάρης Παπαδόπουλος | Το μολύβι

«Χώρες του ήλιου και δεν μπορείτε ν’ αντικρύσετε τον ήλιο.Χώρες του ανθρώπου και δεν μπορείτε ν’ αντικρύσετε τον άνθρωπο.»– Γ. … Συνεχίστε την ανάγνωση Θάνος Γιαννούδης | Δύο ποιήματα για τον αιώνα μας

Άπειρες κουλουριασμένες λέξειςκρύβω συχνά εντός μου.Στην κοιλιά μου σε στάση εμβρύου.Μακρόχρονη και βαριά κυοφορία ταυτόχρονα.Ασήκωτο στιγμές το φορτίο τους.Αδημονία να … Συνεχίστε την ανάγνωση Μαίρη Φλώρου | Οι λέξεις μου

Έχομε χάσει εντελώς την αίσθηση του φυσιολογικού,έχομε χάσει τον τρόπο να καταλαβαίνουμε τον κόσμοκαι τα πράγματα, έχομε χάσει το μέτρο … Συνεχίστε την ανάγνωση Ντίνος Σιώτης | Απώλεια αίσθησης φυσιολογικού