Louise Glück | Νανούρισμα (μτφρ. Αργύρης Φυτάκης)

Νανούρισμα

Καιρός για ξεκούραση τώρα πια· αρκετά
με τον ενθουσιασμό προς το παρόν.

Σούρουπο, μετά νωρίς το βραδάκι. Στο δωμάτιο
οι πυγολαμπίδες αργοσβήνουν εδώ κι εκεί, εκεί κι εδώ,
κι απ’ το παράθυρο μπαίνει γλυκά το καλοκαίρι.

Μην τα σκέφτεσαι αυτά τώρα.
Άκουσε την ανάσα μου, τη δική σου ανάσα
σαν τις πυγολαμπίδες, κάθε μικρή ανάσα
και μια φωτοβολίδα αυτού του κόσμου.

Σου τραγούδησα αρκετά τούτη την καλοκαιρινή βραδιά.
Στο τέλος θα σε κερδίσω· ο κόσμος δεν μπορεί
να σου δώσει τη διαρκή του όψη.

Πρέπει να μάθεις να μ’ αγαπάς. Οι άνθρωποι πρέπει
να μάθουν ν’ αγαπούν
τη σιωπή και το σκοτάδι.

[Aπό τη συλλογή The Wild Iris (1992)]

---

Lullaby

Time to rest now; you have had
enough excitement for the time being.

Twilight, then early evening. Fireflies
in the room flickering here and there, here and there,
and summer’s deep sweetness filling the open window.

Don’t think of these things anymore.
Listen to my breathing, your own breathing
like the fireflies, each small breath
a flare in which the world appears.

I’ve sung to you long enough in the summer night.
I’ll win you over in the end; the world can’t give you
this sustained vision.

You must be taught to love me. Human beings must be
taught to love
silence and darkness.

[from The Wild Iris (1992)]

---