Δυο ποιήματα από τη νέα ποιητική συλλογή της Ασημίνας Ξηρογιάννη, “Η καρδιά της γινόταν ποτάμι”, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν.
Η ΠΟΙΗΤΡΙΑ
Ι
Έγραφε.
Της είπαν:
όχι έτσι.
Τα ποιήματά της τα είπαν «ευαίσθητα»,
όχι αληθινά.
Της ζήτησαν όνομα αντρικό
για να ακουστεί σοβαρά η φωνή της
Της φόρεσαν ψευδώνυμο
Οι λέξεις της
έσπαγαν ράφια και χρόνο.
Γιατί η γραφή
δεν έχει φύλο –
μόνο σκιές
που τη φοβούνται.
Και περνούσαν αιώνες…
ΙΙ
Στις σελίδες της
η θάλασσα φορούσε μαλλιά
και τα δάχτυλά της έπλεκαν φεγγάρια.
Η καρδιά της γινόταν ποτάμι
που δεν ήθελε όρια,
και τα μάτια της –
καθρέφτες αθέατοι,
ανέφεραν μυστικά.
Οι λέξεις της αναπνοές
που ζητούν να ακουστούν
Οι λέξεις της σφυρίζουν στον άνεμο
Κανονικό ρεφρέν
Ξανά και ξανά
Η γυναίκα
Είναι μοτίβο.
ΑΝΕΠΙΔΕΚΤΗ ΜΑΘΗΣΕΩΣ
Από μικρή δεν με άφηνε η μαμά μου
με την κουζίνα να έχω εμπλοκή.
Την ένοιαζε μόνο για τα μαθήματά μου
και μένα με βόλευε αυτή η πρακτική.
Κλεινόμουν έτσι στα διαβάσματά μου
και ως φοιτήτρια μετά ασχολιόμουν μόνο με αυτά.
Αφού έτοιμα έβρισκα τα φαγητά μου,
δεν είχα ούτε σκοτούρα ούτε μπελά.
Είναι ντροπή, το ξέρω, να το λέω,
αλλά το ’χω πει τόσες φορές,
που πια είναι γνωστό:
χρειάστηκε να φτάσω τα τριάντα
για να μάθω να τηγανίζω ένα αυγό.
Δυσκολευόμουν πάντα με τον τρόπο,
δεν είχα άνεση καμιά να κινηθώ.
Όσες φορές προσπάθησα να βάλω φαντασία
(να, όπως κάνω στη λογοτεχνία)
το αποτέλεσμα ήταν απογοητευτικό.
Τώρα πια το έχω εμπεδώσει.
Δεν κάνουμε όλοι για όλα τα πράγματα στη γη.
Μπορεί στη λογοτεχνία κάτι να ’χω καταφέρει
Μα στη μαγειρική πήγαν όλα στραβά απ’ την αρχή.
Καμιά φορά για να παρηγοριέμαι
αυτοσαρκάζομαι – τι άλλο πια να πω.
Κι όταν με ρωτάνε οι φίλοι ειρωνικά
για βράδυ τι θα μαγειρέψω,
τους απαντάω: «Θα φτιάξω ένα ποίημα
απ’ αυτά που ξέρω μόνο εγώ.
Μα να που ένα δίλημμα πάλι με βασανίζει:
πώς να το φτιάξω εντέλει,
βραστό ή τηγανητό;»
Ακούστε ένα ποίημα: https://on.soundcloud.com/0xlpiN5EPZoW0lddb4
Η Ασημίνα Ξηρογιάννη είναι ποιήτρια, κριτικός λογοτεχνίας, θεατρολόγος και φιλόλογος. Σπούδασε φιλολογία και θεατρολογία στο ΕΚΠΑ, και υποκριτική στο Θέατρο–Εργαστήριο «Εμπρός», ενώ έχει ολοκληρώσει το μεταπτυχιακό της στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του ΕΚΠΑ. Για δεκαεννέα χρόνια εργάστηκε στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση ως θεατρολόγος και εμψυχώτρια θεατρικού παιχνιδιού, ανεβάζοντας παραστάσεις με τους μαθητές της και εκπονώντας πολυάριθμα εκπαιδευτικά προγράμματα (κυρίως για τον Σαίξπηρ, τον Αριστοφάνη και τη δημιουργική γραφή). Tα τελευταία χρόνια διδάσκει Ελληνική Λογοτεχνία, Ιστορία και Φιλοσοφία στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση.
Έχει γράψει ποίηση, πεζογραφία και θέατρο. Δοκίμια, άρθρα, μεταφράσεις και κριτικές της δημοσιεύονται σε έντυπα και ηλεκτρονικά περιοδικά και ιστολόγια. Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, ιταλικά, γαλλικά, ισπανικά και ρουμάνικα.
Η ποιητική συλλογή τηs Εποχή μου είναι η ποίηση (εκδόσεις Γαβριηλίδης 2013) κυκλοφορεί στη Γαλλία σε μετάφραση του Μισέλ Βόλκοβιτς. Το 2019 μετέφρασε για πρώτη φορά στα ελληνικά ποιήματα του Μαρκ Στραντ στην ανθολογία Προσωρινή Αιωνιότητα (εκδόσεις Βακχικόν 2019). Το 2023 ήταν υποψήφια για το Βραβείο Ποίησης της Εταιρείας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης για το βιβλίο της Μια απέραντη ματιά (εκδόσεις Βακχικόν 2023).
Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων, του Κύκλου Ποιητών, και του Πανελλήνιου επιστημονικού συλλόγου θεατρολόγων, και ασχολείται συστηματικά με το κολάζ σε γόνιμο διάλογο με τον ποιητικό λόγο. Το 2009 ίδρυσε το λογοτεχνικό ιστολόγιο Varelaki και το 2021 το blog θεατρική αγωγή. Η καρδιά της γινόταν ποτάμι είναι η δέκατη ποιητική συλλογή της.
Newsletter
BookSitting | βιβλία, τέχνες, ιδέες
