Αλεξία Καλογεροπούλου | Χαρταετός

Δευτέρα.
Ανοίγω τα φτερά μου
να πετάξω,
μα ένα νήμα αταλάντευτο
με κρατά δεμένη στη γη.
Πεισμώνω,
πασχίζω τον ουρανό να φτάσω
με ελιγμούς και τινάγματα
κι όταν ο άνεμος κοπάσει
βουτάω απότομα, πέφτω στο χώμα,
σαν χάρτινος αετός χωρίς ζύγια.
Περιμένω, τότε, περιμένω,
με όμμα ψυχής ορθάνοιχτο,
ο άνεμος επιστρέφει ούριος
και ξαναρχίζω· πετάω ψηλά απ΄την αρχή.

Φωτογραφία: Martin Tajmr