Αντώνης Κερασνούδης | Απόψε στον ώμο σου
Απόψε στη στολισμένη Βιέννη,ένα βαλς σε καλωσορίζει σαν ξένη,σε ένα ολόχρυσο λόμπι ποθεί,ο γυμνός σου ώμος να πρωτογευτεί τη ζωή. … Συνεχίστε την ανάγνωση Αντώνης Κερασνούδης | Απόψε στον ώμο σου
Απόψε στη στολισμένη Βιέννη,ένα βαλς σε καλωσορίζει σαν ξένη,σε ένα ολόχρυσο λόμπι ποθεί,ο γυμνός σου ώμος να πρωτογευτεί τη ζωή. … Συνεχίστε την ανάγνωση Αντώνης Κερασνούδης | Απόψε στον ώμο σου
Ξημερώνουν ΧριστούγενναΣτην ταπεινή φάτνη της καρδιάςγεννιέται ξανά ο ΧριστόςΓεννιέται η αγάπη για τον πλησίονπου είχαμε ξεχάσειμέσα στις πολλές μας έγνοιεςγια … Συνεχίστε την ανάγνωση Ιωάννης Παπουτσάκης | Η φάτνη της καρδιάς
Μέσα στην άγρυπνη μνήμη του άστρουονειρεύεται το κοριτσάκιένα κομμάτι φως σαν κίτρινη σκόνηξεχασμένοστην πανσέληνο του χιονιούτο κοριτσάκι με τα σπίρτα—καλά … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Γουλιάμος | Όσα δεν πρόλαβε το άστρο
Άτλαντας Είναι ένα είδος αγάπης που το λένε συντήρηση,Που φυλά το αντισκορικό και ξέρει πώς χρησιμοποιείται∙ Που φροντίζει για την … Συνεχίστε την ανάγνωση U. A. Fanthorpe | Άτλαντας (μτφρ. Αντωνία Γουναροπούλου)
Ήξερε να γλεντάει τη ζωή.Να ξεφαντώνει με πιοτάκαι με γυναίκες.Κάποια θαμπάδαστην άκρη του ματιούδύσκολα θα τον πρόδινε,που τόσο αδύναμος είχε … Συνεχίστε την ανάγνωση Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος | Κρυφή νοσταλγία
Απλώς ήσυχα ήσυχα περπατώμε την ωριμότητα εκείνωνπου δεν έχουν να χάσουν τίποταούτε τους μέλλει να κερδίσουν κάτιμε τα δάχτυλά της … Συνεχίστε την ανάγνωση Γιώργος Δουατζής | Χρόνου σκιά (απόσπασμα)
Αν μπορούσες να ακουστείςθα σου έδινα την ψυχή μουνα την πας ως την άκρη του κόσμου.Nα την κάνεις περιπατητικό αστέρι … Συνεχίστε την ανάγνωση Νικηφόρος Βρεττάκος | Το παιδί με τη σάλπιγγα
Πέστε μου πού, σε ποιο μέρος της γης,είναι η Φλώρα, η ωραία από τη Ρώμη,η Αλκιβιάδα, κι ύστερα η Θαΐς,η … Συνεχίστε την ανάγνωση Φρανσουά Βιγιόν | Μπαλάντα των κυριών του παλιού καιρού
Μες στην υπόγεια την ταβέρνα,μες σε καπνούς και σε βρισές(απάνω στρίγκλιζε η λατέρνα)όλ’ η παρέα πίναμ’ εψές· εψές, σαν όλα … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Βάρναλης | Οι μοιραίοι
Με άπειρα του θεούφτερά πετώ,πετώ σε πολύχρωμουςαιθέρες.Απάτητες του νουκορυφές λαχταρώνα κατακτήσωκαι τα όνειρά μουακροβάτης ριψοκίνδυνοςστου κόσμου το σχοινί.Το μέλλον από … Συνεχίστε την ανάγνωση Βικτωρία Ι. Σουλιώτη | Έφηβος
Ένα ζεστό χέρι.Μία ζεστή φωλιά.Μία ζεστή ζακέταγια να τυλίξω τις παγωμένες σκέψεις.Ένα ζεστό κορμίγια να τυλίξω το κορμί.Μία ζεστή ψυχήγια … Συνεχίστε την ανάγνωση Sonja Åkesson | Ναι, ευχαριστώ (μτφρ. Μαργαρίτα Μέλμπεργκ)
Σε γέννησα λουλούδι μου, ελεύθερο ζαρκάδιΒλέπω την ασχημάτιστη γυναικεία φύση σουνα τερματίζει μέσα στα μεγάλα σου μάτια8 ετών.Ξεψυχούσες αβοήθητη επί … Συνεχίστε την ανάγνωση Αφροδίτη Μιχαηλίδου | Υπηρέτρια
Θέλω να ζήσω για πάντα, να δω το τέλος του κόσμου και να επιζήσωΑρνούμαι να ανακυκλωθώ, αρνούμαι να βυθιστώ στης … Συνεχίστε την ανάγνωση Κωνσταντίνος Τρυφωνίδης | Αθανασία
Πρώτες ψιχάλες-τα τζάμια υγροί καθρέφτεςγκρίζου πρωινού. Στο χώμα στάλεςσυλλαβιστά χορεύουνβροχής τραγούδι. Στάζει απ΄ τις γρίλιεςθαμπές σταγόνες το φως∙μπαίνει ο χειμώνας. … Συνεχίστε την ανάγνωση Βάνια Σύρμου | Τέσσερα χαϊκού για τη βροχή
Οι ακραιφνείς αγύρτεςσυνοδεύουν το βίο μας.Παρενοχλούν τη ζωή,καθορίζουν την εξέλιξη των πεπραγμένωνασύστολα.Γράφουν το σενάριοτης καθημερινότητας,ένα παραμύθιμε άσχημο τέλος για μας.Αδιάσειστα … Συνεχίστε την ανάγνωση Δημήτρης Καρπέτης | Λαιμητόμος