Στέκεσαι στο παράθυρο,ατενίζεις τη θέαέντοναώστε μοιάζεις να είσαι μέρος της. Ανύπαρκτοι οι τοίχοι,σε γυάλινο θερμοκήπιο θαρρείςότι βρίσκεσαι. Θέλω να σε … Συνεχίστε την ανάγνωση Λίνα Βαταντζή | Μικροί συλλογισμοί σε ακολουθία

Στην καρδιά μου σκοτώνουν την ελπίδα.Πόση ελπίδα χρειάζεται να σπείρειςγια να φυτρώσει πάλι η ζωή; Στον κόσμο μας σκοτώνουν τη … Συνεχίστε την ανάγνωση Γιώργος Δουατζής | Μαύρη διερώτηση

Όταν την πρωτοείδαφορούσε μάρτη στο χεράκι τηςκαι βάδιζε προς μια τριανταφυλλιάνα το αφήσεινα το πάρουν τα πουλιάνα χτίσουν τις φωλιές … Συνεχίστε την ανάγνωση Γκέλη Ντηλιά | Μάρτης

Βόμβα κενούέπληξετούτη την άνοιξη– ασφυκτιούν τα χρώματα.Μικρό πουλάκιτήρησεενός κλαδιούσιγή(πώς να πενθήσειςτόσο πράσινο;).Μια βόμβα διασποράςανατινάχτηκεμες την καρδιά τήςεποχής.Φύσηξε μαύρο.Γέμισαν οι γωνιές … Συνεχίστε την ανάγνωση Σπύρος Κιοσσές | Άνοιξη

Αυτή η γυναίκα κρατά στα χέριατο νεκρό παιδί τηςΤο παιδί είναι νεκρόΤο ποίημα είναι νεκρόΚάθε ποίημα είναι παιδί νεκρό Μια … Συνεχίστε την ανάγνωση Έφη Καλογεροπούλου | ΠΡΟΣ/ΦΥΓΕΣ

πίσωαπό τα κλειστά παράθυραματιές σκληρές, απόμακρες άνθρωποιχωρίς αισθήματααπελπισμένοι από την αγάπηάνθρωποιαποκλεισμένοι όλοι τουςμικροί θεοίενός «σύμπαντος»που μόνοι τους ορίσανε Ο Κώστας Τσιούφης γεννήθηκε … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Τσιούφης | σε ένα άλλο σύμπαν

Άκου, άκου του πολέμου τα τύμπαναπώς χτυπάνεσαν καρδιές ανθρώπινες σε αγωνίαάκου τις σειρήνες πώς ουρλιάζουνσαν φωνές ανθρώπωνπου θρηνούν τους μελλοντικούς … Συνεχίστε την ανάγνωση Αλεξία Καλογεροπούλου | Σειρήνες θανάτου

Τι πόνος και τι θλίψη κάθε μέρα,το σώμα σου να εγκαταλείπεις,να μεταβαίνειςαναγκαστικά σε άλλογια να υπηρετείς ισόβιαένα δυναστικό Μινώταυρο-Τη μια … Συνεχίστε την ανάγνωση Τάκης Π. Πιερράκος | Διπλή ενσάρκωση

Ο ταχυδρόμος,σέρνοντας στα βήματά του την ελπίδα μουμου ’φερε και σήμερα ένα φάκελομε τη σιωπή σου.Το όνομά μου γραμμένο απ᾿ … Συνεχίστε την ανάγνωση Κική Δημουλά | Γράμμα

Δεν είμαστε ποιητές σημαίνει φεύγουμεΣημαίνει εγκαταλείπουμε τον αγώναΠαρατάμε τη χαρά στους ανίδεουςΤις γυναίκες στα φιλιά του ανέμουΚαι στη σκόνη του … Συνεχίστε την ανάγνωση Γιώργος Σαραντάρης | Δεν είμαστε ποιητές

Αγναντεύω τις ανθισμένες μυγδαλιέςπου ασπροφορούν,νεαρές τις κοιτάζω,με ανάλαφρες περπατησιές.Τα αέρινα χάδια τους, χαραγμένασε φλούδα ανεμοδαρμένη,τα ρουφούν απ´ τον ίσκιο τουςερωτευμένοι.Εναποθέτουν … Συνεχίστε την ανάγνωση Αχιλλέας Φιστουρής | Ανθισμένες μυγδαλιές

Οι μέρες της ευτυχίας πέρασανκαι δεν το ξέραμε,στο εξής πρέπει να ευτυχήσουμε στη δυστυχία,να την κάνουμε να μπάζει από ευτυχία,να … Συνεχίστε την ανάγνωση Μίμης Σουλιώτης | Οι καλές μέρες

Περπατούσαμε κάτω απ’ τις αμυγδαλιές.Τα άνθη τους σκορπισμένα ολόγυραμύριζαν πρόωρη άνοιξη.«Κοίτα, μαμά, το χιόνι», μου φώναξε γελώντας η κόρη μου.Το … Συνεχίστε την ανάγνωση Αλεξία Καλογεροπούλου | Στην κόρη μου