Ως ανεπαίσθητο άγγιγμακαι θρόισμα φύλλων εαρινόσκόρπισε στην κάμαρη βαθιά χαράματα ο έρωτας.Διέγερση των κοιμισμένων αισθήσεωνμιας πλάνης του νου μες στο … Συνεχίστε την ανάγνωση Μαίρη Φλώρου | Ανοιξιάτικο όνειρο

Τα παιδάκια που παίζουν στ΄ανοιξιάτικο δείλι-μια ιαχή μακρυσμένη-Τ΄αεράκι που λόγια με των ρόδων τα χείληψιθυρίζει και μένει, τ΄ανοιχτά παραθύρια που … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Καρυτωάκης | Βράδυ

Ἄκουσε τ᾿ ἀπόκοσμο τὸ παλιὸ βιολὶμέσα στὴ νυχτερινὴ σιγαλιὰ τοῦ Ἀπρίληστὸ παλιὸ κουφάρι του μιὰ ψυχὴ λαλεῖμὲ τ᾿ ἀχνὰ κι᾿ … Συνεχίστε την ανάγνωση Ιωάννης Πολέμης | Το παλιό βιολί

Διάβρωση της βάσηςτου πέτρινου τοίχουαπό την υγρασίακαι τους κρύους χειμώνες.Έντονο το τρίξιμο της πόρταςαπό τους κραδασμούς της κίνησής σου.Γρήγορη η … Συνεχίστε την ανάγνωση Ελένη Α. Σακκά | Ενθύμιο

Ράγισε ο καθρέφτηςπολυπληθείς οι προβολέςκαι τα λουσμένα στο φως κορμιάγεμίσανε το χώρο του. Από τις τρύπεςαντίκρυσες απέναντι,τις ρωγμές των τούβλωνκαι … Συνεχίστε την ανάγνωση Κατερίνα Θανοπούλου | Περιττοί

Οι Ελένες σου είναι ξέμπαρκες με μάτι πεινασμένο και κάτι τόσο σκοτεινό που μέσα τους ούτε το φως τολμά να … Συνεχίστε την ανάγνωση Γκέλη Ντηλιά | Ελένες 1

στο τέλοςόπως και στην αρχήσταγόνες λιγοστέςαισθήματα αχνάξεθωριασμένα ανάμεσα σ αυτάδεν έχει μέρος να κρυφτείςούτε και να ξεφύγεις μοιάζειμε την βροχή … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Τσιούφης | σαν τη βροχή η αγάπη

Α’ Ένας άνθρωπος έστησε μια πνευματικότητα κοντά στη θάλασσα. Ήταν από τσίγκο, σ’ ένα τελάρο ξύλινο βαμμένο με λαδομπογιά. Το … Συνεχίστε την ανάγνωση Γιάννης Τσαρούχης | Τα ποιήματα της πνευματικότητας

Αφεθήκαμε σε χέρια βάναυσανα ορίζουν τις ζωές μας.Γίναμε άνθρωποι της συνήθειας,μακριά τηςη επιβίωση αδύνατη.Δε μας ρώτησε ποτέ κανείς,υπακούμε σ’ αυτάπου … Συνεχίστε την ανάγνωση Δημήτρης Καρπέτης | Κανονικότητα

Θα παίξουν ήσυχα τον ρόλο τους·είναι ήπιοι άνθρωποι.Θα μπούνε στη σκηνή σκυφτοί·θα πουν τα λόγια τους τα ορισμένακι ύστερα θα … Συνεχίστε την ανάγνωση Ανδρέας Σαμαρτζής | Κομπάρσοι