Το ναι και το όχιΛεξούλες και οι δυοτόσο δα μικρέςΤρία γράμματα μόνονη καθεμίαΝα θυμίζουν πως δεν βρίσκεταιστο μέγεθος η δύναμηΕπιρρήματα … Συνεχίστε την ανάγνωση Μαρία Αθανασοπούλου | Το ναι και το όχι

Τη γλώσσα μού έδωσαν ελληνική·το σπίτι φτωχικό στις αμμουδιές του Ομήρου.Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου στις αμμουδιές του Ομήρου.Εκεί σπάροι … Συνεχίστε την ανάγνωση Οδυσσέας Ελύτης | Τη γλώσσα μού έδωσαν ελληνική

γραφές απόκρυφεςπου χάνονταισε σκοτεινούς ωκεανούςμε φυσαλίδες σκέψεων αμέτρητεςκαι με σταγόνες ψευδαισθήσεωνασήμαντων και ευτελών πνεύμα σε τέλμαδέσμιοζωές χωρίς συνείδησηστης μοίρας τους … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Τσιούφης | γραφές απόκρυφες

Πρώτα να πιάσω τα χέρια σουΝα ψηλαφίσω το σφυγμό σουΎστερα πάμε μαζὶ στο δάσοςΝ᾿ αγκαλιάσουμε τα μεγάλα δέντραΠου στον κάθε … Συνεχίστε την ανάγνωση Μανόλης Αναγνωστάκης | Ο Ουρανός

Δένουν με κάτι σύρματα τα χρόνια κι ύστεραμπρος σ’ έναν καθρέφτη βάφουν με μαύρο μίνιο τα μαλλιά.Όμως τα σύρματα σκουριάζουν,μπαίνουν … Συνεχίστε την ανάγνωση Πασχάλης Κατσίκας | Οι θλιβεροί χειμώνες

Η βία που επιτέλους μιλάει, αν καταφέρει να μιλήσει ποτέ της, δεν ξεστομίζει τα λόγια της από ανάγκη για εκδίκηση, … Συνεχίστε την ανάγνωση Λεωνίδας Ρήγας | Υστερόγραφο στη βία

Ο περίπατος μόλις άρχισε. Προχώρησα στις μεγάλες αλέες των λέξεων (και του χρόνου δευτερευόντως), και αμέσως συνάντησα την Αρχή: αμφιλογία … Συνεχίστε την ανάγνωση Χριστόφορος Τριάντης | Οι μεγάλες λέξεις

Σὰν ἔμαθε τὴ λέξη καλησπέραὁ παπαγάλος, εἶπε ξαφνικά:«Εἶμαι σοφός, γνωρίζω ἑλληνικὰτί κάθομαι ἐδῶ πέρα!» Τὴν πράσινη ζακέτα του φορεῖκαὶ στὸ … Συνεχίστε την ανάγνωση Ζαχαρίας Παπαντωνίου | Ὁ παπαγάλος

Θαρρείς πως σε ξέχασα;Όλη την ώρα γυρίζω στην εξοχήπου σε γνώρισα.Αγαπώ τα δέντρα:Έχουν κάτι από το λίκνισμά σου.Αγαπώ τα πουλιά:Μου … Συνεχίστε την ανάγνωση Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος | Η μοναξιά μου