Τότε ήρθαν τα δηλητήρια της Σταύρωσης -Άνοιξη ήτανε πάντα- Και τα παιδιά δεν ήταν ορφανά Χρόνια σγουρά πριν δεν ήταν … Συνεχίστε την ανάγνωση Βιβή Κοψιδά-Βρεττού | Δεν μεγαλώνουν τα παιδιά

Άκου, άκου τα σήμαντρα* στις γειτονιέςπώς ηχούνανάσταση κι άνοιξη θυμίζουν,σπαρμένη γη με πράσινο χορτάρι,λιτό αντίδωρο σε ανόρεχτη θυσία.Άκου τα γέλια … Συνεχίστε την ανάγνωση Αλεξία Καλογεροπούλου | Εαρινή δέηση

Ξέρω έναν Χριστό·τα αδέσποτα πιστά τον ακολουθούντα πουλιά τρώνε από τις χούφτες τουτο ψάθινο καπέλο κρύβει τον ιδρώτατις αυλακιές στο … Συνεχίστε την ανάγνωση Μιχάλης Μελαχροινούδης | Ξέρω έναν Χριστό

Στενεύει το ποίημασε λίγο δε θα μας χωράειλασκαρισμένες κουμπότρυπεςστο φθαρμένο σακάκι του κόσμουκάποιος παλεύει να μας κουμπώσεινα μην παγώσεικάποιος πνίγεται … Συνεχίστε την ανάγνωση Μαργαρίτα Παπαμίχου | Το σακάκι

Διαβήκαμε πια το πέρασμα του χρόνου.Σε στέρφα γη διψάμε,χειμώνες ξερούς περάσαμεκαι τα σύννεφα του ορίζοντα δεν επαρκούν. Τα χείλη μας … Συνεχίστε την ανάγνωση Αργύρης Φυτάκης | Δίψα

Σε τάιζα με λέξειςγια να μην κοιμηθείςκαι λάλον ύδωρσου ’δινα για να ξεδιψάσεις,παιδί μου,του πνεύματός μου σάρκα,πόσο μου μοιάζεις.Το βλέπωκάθε … Συνεχίστε την ανάγνωση Αλεξία Καλογεροπούλου | Ποίημα

Το σούρουπο έχει πάντα τη θλίψηενός ατέλειωτου χωρισμούΚι εγώ έζησα σε νοικιασμένα δωμάτιαμε τις σκοτεινές σκάλες τουςπου οδηγούνεάγνωστο που… Με … Συνεχίστε την ανάγνωση Τάσος Λειβαδίτης | Αυτός που σωπαίνει

«τί ἦν εἶναι»[ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ] Δεν κατάλαβα προς τίμονοσύλλαβο το τίπρέπει να ρωτάει, αντίνα σιωπά ή ν’ απαντάει να με βάζει ή … Συνεχίστε την ανάγνωση Δημήτρης Π. Παπαδίτσας | Λαβύρινθος

Όλα μένουν κρυφά στις λέξεις κι΄αμίλητα χάνονται στ’ ουρανού το παγωμένο τέλοςώσπου το κορεσμένο σύμπαν να γίνει κομμάτια : κι΄ … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Γουλιάμος | Αγρίμια της νύχτας

ΙΜοῦ φαίνεται, πὼς ἡ ἄνοιξηΣὰν κελαηδᾶ μὲ τρέμειΜὴν τῆς ζητήσω ἕνα σκοπὸΝὰ δώσει τοῦ ἔρωτά μουΜὴν τῆς ζητήσω ἕνα φιλὶΝὰ … Συνεχίστε την ανάγνωση Γιώργος Σαραντάρης | Δύο τραγούδια της Άνοιξης

Νερά της βροχήςαπομένουν σαν λίμνεςμέσα στα μάτια Άνοιξη πάλιφωνές μαστορέματακαι χελιδόνια Δεν βρίσκω λόγιανα μοιάζουν με γήινεςπράσινες φύτρες (Από τη … Συνεχίστε την ανάγνωση Ηλίας Κεφάλας | Τα χάικου των αιώνιων εποχών

Και οι ρυθμοί πληγιάζουν λυσσομανούνστην ανυπαρξία της ύπαρξης.Θλίβονταιαγκομαχούνσωριάζουνστον καταγάλανο πυθμένα του οίκτου.Φαντάζει υποφερτό σκέπασμα σε παγόμορφο σώμα.ΥπέρμετροαχαλίνωτοΆσωτοΚαλπασμός δανεικόςμα δίχως γκέμια.Έρμαιο … Συνεχίστε την ανάγνωση Αικατερίνη Χριστοδούλου | Υπαρκτικά ανύπαρκτοι