Μια υπόσχεση ελπίδας που ξεθώριασε,μια λαιμητόμος να κρέμεταιπάνω απ’ την αλήθεια που αργοσβήνειστο μέλλοντα χρόνο,στο άγνωστο που έρχεται.Πόσα δάκρυα αρκούνγια … Συνεχίστε την ανάγνωση Δημήτρης Καρπέτης | Στα έσχατα όρια
Τα σπίτια που είχα μου τα πήραν. Έτυχενα ’ναι τα χρόνια δίσεχτα· πολέμοι χαλασμοί ξενιτεμοί·κάποτε ο κυνηγός βρίσκει τα διαβατάρικα … Συνεχίστε την ανάγνωση Γιώργος Σεφέρης | Τo σπίτι κοντά στη θάλασσα
τα δάκρυα ακούστετων μικρών παιδιώντο βάρος τους ζυγίστε μάτωσε απ’ αυτάο αγέρας Ο Κώστας Τσιούφης γεννήθηκε στον Βόλο το 1954. Έκανε τις … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Τσιούφης | δάκρυα φόβου
Πέρασαν κιόλας δεκαπέντε μέρες.Ο ουρανός γεννά συνέχειαβόμβες και πυραύλους.Κατεδαφίζουν κτήρια και εγκαταστάσεις.Βλήματα κάθε είδους και ερπυστριοφόρασκίζουν τη μαύρη γη της … Συνεχίστε την ανάγνωση Τάκης Π. Πιερράκος | Για τους νεκρούς της Ουκρανίας
Κι έπειτα έρχονται και σε πλευρίζουνεκείνα τα μεγάλα και τα ρητορικάγια τη φύση της ψυχής μας και του κόσμου.Από κείνα … Συνεχίστε την ανάγνωση Μαίρη Φλώρου | Ερωτήματα
Ο ήλιος ρώτησε τη γη τι σημαίνει πόλεμος κι η γη τού έδειξε το σώμα ενός ανθρώπου με κομμένα χέρια. … Συνεχίστε την ανάγνωση Ειρήνη Μυριούνη | Διάλογοι πολέμου
1.Η αυγή της ζωής μου ασκίαστη ήταν, –στη δύση της, η δυστυχία στον τόπο μου ήρθε.Είναι ανελέητος ο ουρανός κακό … Συνεχίστε την ανάγνωση Cai Yan (Wenji) | Δεκαοχτώ μέτρα τραγουδισμένα σε κόρνο των Χαν (απόσπασμα)
κάθε μικρή σου υποταγήμειώνει τη δική μου ελευθερίαεμένα ταπεινώνεικάθε χαμένο σου δικαίωμαπληγώνει τη δική μου αξιοπρέπειακάθε παραπανίσιο σου φορτίοέχει σε … Συνεχίστε την ανάγνωση Τόλης Νικηφόρου | γυναίκα
Έκανα τα χέρια μου κουπιά και κολύμπησα προς την ελευθερία, όσο μπορούσα με το βάρος της προπατορικής ενοχής φορτωμένη. Κι άλλες είχαν προσπαθήσει πρωτύτερα.Τις … Συνεχίστε την ανάγνωση Αλεξία Καλογεροπούλου | Γυναίκα
Στο Πίλσεν,στην οδό Σταθμού είκοσι έξι,ανέβηκε στο τρίτο πάτωμααπ΄ τη σκάλαπου ήταν ό,τι απόμενε απ΄ το σπίτι,άνοιξε την πόρταδιάπλατα στον … Συνεχίστε την ανάγνωση Miroslav Holub | Πέντε λεπτά μετά το βομβαρδισμό
Κι’ όπως ακούς το χρώμα και βλέπεις το αιώνιο σημάδι στο λαιμό χαμηλάαράχνη καραβιού σε άγονο φεγγάρι: και γύρω κορμιά … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Γουλιάμος | Η εμψύχωση των λίθων
Οι δείχτες κοκαλιάσανε κι αυτοί στην ίδια ώρα.Όλα αργούν πολύ να τελειώσουνε το βράδυ, όσο κι αν τρέχουν γρήγορα οι … Συνεχίστε την ανάγνωση Μανόλης Αναγνωστάκης | Ο Πόλεμος
Λουλούδι εσύ Λουλούδι εσύ,τόσο χαριτωμένο, όμορφο και αγνόΣε αντικρίζω και μέσα στην καρδιά μουκρυφά μελαγχολώ. Νιώθω πως ίσως θα ΄πρεπε … Συνεχίστε την ανάγνωση Heinrich Heine | Λουλούδι εσύ (μτφρ. Αντώνης Κερασνούδης)
Στέκεσαι στο παράθυρο,ατενίζεις τη θέαέντοναώστε μοιάζεις να είσαι μέρος της. Ανύπαρκτοι οι τοίχοι,σε γυάλινο θερμοκήπιο θαρρείςότι βρίσκεσαι. Θέλω να σε … Συνεχίστε την ανάγνωση Λίνα Βαταντζή | Μικροί συλλογισμοί σε ακολουθία
Στην καρδιά μου σκοτώνουν την ελπίδα.Πόση ελπίδα χρειάζεται να σπείρειςγια να φυτρώσει πάλι η ζωή; Στον κόσμο μας σκοτώνουν τη … Συνεχίστε την ανάγνωση Γιώργος Δουατζής | Μαύρη διερώτηση
BookSitting 