[Ιδιώνυμος χώρα] Στην ηρεμία των κυμάτωνπολτοποιούνται οι ουρανοίτο λάπτοπ γέμισε νεκρούςταχείας καύσης πέραν τούτωνεπανακάμπτουν ιδιώνυμακατά των λεξιβατών [Πόσα μεγαμπάιτ να … Συνεχίστε την ανάγνωση Γεωργία Βεληβασάκη | Δύο ποιήματα
Σε μια σήραγγαατέλειωτη μπήκεςχωρίς να το καταλάβειςεσύ ζητούσεςνα βρεις την αλήθειακι όσο περπατούσεςτόσο πιο βαθιά έμπαινεςμέσα σε μονόδρομο,πίσω σουο δρόμος … Συνεχίστε την ανάγνωση Γρηγόρης Σακαλής | Μονόδρομος
Ήθελες να εξηγήσεις το νόημαΣ’ ένα ακατόρθωτο σύμπανΚαι αποσύρθηκεςΜε τα πλησιέστερα πρόσωπαΜιας τέτοιας συνοδείαςΕνώ το φίδιΈνευε κατευναστικάΣτην απάτη Ίσως το … Συνεχίστε την ανάγνωση Σταύρος Σταυρόπουλος | Αίμα
Η ανθολογία γερμανικής ποίησης του Αντώνη Κερασνούδη κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λογότυπο. Ο «δικός μας» Αντώνης Κερασνούδης, τακτικός συνεργάτης … Συνεχίστε την ανάγνωση Poesie, καλώς ήρθες, όμορφη νεότης! | Αντώνης Κερασνούδης
À quoi bon dire Δεκάξι παν χρόνια (συν ένα μικρό)που μου ’πες «αντίο» με μάτια θλιμμένακαι πια σε νομίζουν παντού … Συνεχίστε την ανάγνωση Charlotte Mew | À quoi bon dire (απόδοση: Θάνος Γιαννούδης)
Τι να κάνουν οι ψυχές κάθε φθινόπωρο;Μπαίνουν σε λήθαργο άραγεή ξυπνάνε μεθυσμένες απ’ τα πρωτοβρόχια;Μιχάλη Γ., Αννίκα Ν. , Χαράλαμπε … Συνεχίστε την ανάγνωση Ασημίνα Ξηρογιάννη | Φύλλα το φθινόπωρο
Το είδος της Βγήκα έξω, δαιμονισμένη μάγισσαΚυνηγώντας το μαύρο άνεμο, γενναιότερη τη νύχτα ∙Ονειρεύτηκα το κακό και πέταξαΠάνω από απλά … Συνεχίστε την ανάγνωση Anne Sexton | Το είδος της (μτφρ. Τάκης Π. Πιερράκος)
Η εμπιστοσύνη στην αθανασία * Εδώ, στη νέα ζωή ο νεκρός έχει αναστηθεί,το ξέρω, με πίστη ακράδαντη,αυτό με διδάσκουν οι … Συνεχίστε την ανάγνωση Friedrich Schiller | Η εμπιστοσύνη στην αθανασία (μτφρ. Αντώνης Κερασνούδης)
Παιδί παρατημένο η ανάμνηση.Σε σκάλες συναισθημάτωντο εναποθέτουν κρυφά. Εκείνο, χτυπά πόρτες κλειστές.Τις νύχτες κλαίει.Οργισμένοι ενήλικες το ποτίζουν κρασί,να το παρηγορήσουν.Το … Συνεχίστε την ανάγνωση Πένυ Δέλτα | Η ανάμνηση
Backyards Ι θα τρέξουμε μαζί στον πίσω κήπο.θα παραβγούμε κι όποιος φτάσει πρώτος. όπως όταν ήμασταν μικροίκαι τρέχαμε δίχως να … Συνεχίστε την ανάγνωση Αργύρης Φυτάκης | Backyards
Ακούει ο χρόνοςτραγούδια, σιωπέςφωνήεντα ερώτωνκλάμματα μωρουδίστικαρόγχους θανάτου άφωνη η καρδιάστοιβάζει προμήθειεςστο οχυρό του Άγγελος Ερατεινός. Χίος 1950. Φωτογραφία: Ιnsung Υoon … Συνεχίστε την ανάγνωση Άγγελος Ερατεινός | Χρόνος
Θαλασσινό ρόδο Ρόδο, σκληρό ρόδοφθαρμένο με πέταλα ευάριθμα,φτωχό λουλούδι, αδύνατοολιγόφυλλο, πoλυτιμότεροαπό ένα υγρό ρόδοτη μόνη απόληξη του μίσχου-πιάνεσαι στον αφρό … Συνεχίστε την ανάγνωση Hilda Doolittle | Θαλασσινό ρόδο (μτφρ. Τάκης Π. Πιερράκος)
ένα καθαρό μαντήλι αυτές δεν είναι λέξειςδεν είναι ποίημαείναι ένα καθαρό μαντήλιγια να σφουγγίσει δάκρυαμια μακρινή αχτίδα του ήλιουγια να … Συνεχίστε την ανάγνωση Τόλης Νικηφόρου | Δύο ποιήματα
Στις σκονισμένες συστάδες των θάμνωνκρύφτηκαν οι αγωνίες των ανθρώπων.Οι εκπρόσωποι της καθημερίνης αθλιότηταςστο αντίκρισμά τους,προξενούν αποστροφή.Μεταλλάσσω τις στιγμές της ασημαντότηταςσε … Συνεχίστε την ανάγνωση Δημήτρης Καρπέτης | Κατάσταση λανθάνουσα
γέννα είναι που τα περισσότερατα έχω πάρει από σέναμάνακι ας λένε πώς όσο μεγαλώνωμοιάζω τουμπαμπάκι εκείνη η θλίψη να μην … Συνεχίστε την ανάγνωση Μιχάλης Μελαχροινούδης | Δύο ποιήματα
BookSitting 