Έγκλειστος σ’ ένα δωμάτιο κενόένας θνητός καταβροχθίζει το χάος.Απαγορεύοντας την επαφή,εξαντλημένοι από τις παραισθήσεις,οι ανάσες μας αιωρούνταιεκτεθειμένες στο φόβο.Τα μάτια … Συνεχίστε την ανάγνωση Δημήτρης Καρπέτης | Εγκλεισμός

Όταν όλα υποκλιθούν στο φωςΤα μάτια απαράλλαχτες σειρήνεςΘα υψωθούν στον ουρανό Όνειρα θα μπούνε σ’ ασημένια πλοίαΣα να μην κύλησε … Συνεχίστε την ανάγνωση Αντώνης Χρ. Περδικούλης | Όταν όλα υποκλιθούν

Ο ήλιος δεν έχει ακόμη ανατείλει. Μια σχισμή σκούρου μπλε φωτός διαγράφει τον ορίζοντα, την οροσειρά με τα πελώρια βουνά … Συνεχίστε την ανάγνωση Αργύρης Φυτάκης | Χάραμα

Κρυμμένο άσμα στεναγμώνπου σαν καρπός βλασταίνειαγάλι αγάλι ξεθαρρεύειγεννώντας κλωνάριλαβαντούλας λυγερόΒάλσαμο παρήγορομέσα απ’ τα στήθη τα στητάμ’ αρώματα ντύνειτο ναρκωμένο τούτο … Συνεχίστε την ανάγνωση Αικατερίνη Χριστοδούλου | Θλίψις

Η μέρα αδειάζειΚαι πιο πολύ μου λείπει η αναμονή παρά η γεύσηΔεν αναμένωΜόνο λέω ψέματα και κάθε φράση μου κλείνει … Συνεχίστε την ανάγνωση Καλλιόπη Μανδρέκα | Ανικανοποίητη Φάρα

Τον βίο που επέρασε κοιτούσεκαι τας τιμάς που έρχοντο θωρούσελόγους εύμορφους άκουγε συχνάεπαίνους κι αναγνωρίσεις μα η καρδία του ποθούσετας … Συνεχίστε την ανάγνωση Σπύρος Μάλλιος | Τον βίο που επέρασε

Πρέπει να φύγω, με περιμένουν.Θα έρθουν και δεν θα με βρουν εκεί.Πρέπει να φύγω, πρέπει να τους δω να τους … Συνεχίστε την ανάγνωση Ιωάννα Λ. Μουχτάρη | Με περιμένουν

Μόλις βγήκα από το ιατρείο (μεγαλώνοντας, πάντα υπάρχει ένας καταραμένος λόγος για να επισκεφτείς γιατρούς και παραγιατρούς), κάθισα στο πρώτο … Συνεχίστε την ανάγνωση Χριστόφορος Τριάντης | Ανατομία μιας επιστολής

Και οι Ποιητές πεθαίνουν Μένουν οι ανοξείδωτες λέξεις τους Και οι Άγιοι πεθαίνουν Μένουν οι ταπεινές ζωές τους Και οι … Συνεχίστε την ανάγνωση Φάνης Λελεμψής | Και οι Θεοί πεθαίνουν

Κι όλοι την περίμεναν στη βροντή της λεπίδαςστην κόψη του χεριού και το ξύπνημα ενός αλλιώτικου πρωινούΜα αυτή ερχόταν αργά, … Συνεχίστε την ανάγνωση Λεωνίδας Ρήγας | Η Αλλαγή

Φθινόπωρό μου,μάρανε μόνο φύλλα,ποτέ ελπίδες. Φθινόπωρό μου,σου κλέβει τους μήνες σουτο καλοκαίρι. Φθινοπωριάζει.Με παρασέρνουν μνήμεςσαν φύλλο ξερό. Ο Αντώνης Θ. … Συνεχίστε την ανάγνωση Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος | Τρία χαϊκού για το φθινόπωρο

Όταν συναντήθηκαν οι γλώσσες τους γίναν πουλιάΆρχισαν να πετούν ψηλάΚαι όλο ψηλότερα∙Δεν σκέφτηκαν που ο ήλιος σιγοκαίει τα φτερά τουςΚαι ύστερα είπε … Συνεχίστε την ανάγνωση Αλέξανδρος Χατζητιμοθέου | Από Γείωση

Ανέσπερο φως Βλέμμα στατικό γεμάτο έκπληξηστα χνάρια της ανατολής. Βλέμμα ανήσυχο στη θέα της έρημης γειτονιάς.Η φωνή του μανάβη πρωινό … Συνεχίστε την ανάγνωση Αχιλλέας Φιστουρής | Ανέσπερο φως

Άλλη μία καυτή ημέρα του Αυγούστου. Τα φύλλα των δέντρων χόρευαν ρυθμικά και συντονισμένα στο απαλό αεράκι που έκανε κάπου-κάπου … Συνεχίστε την ανάγνωση Άννα Πούδη | Καύσωνας θερινός