O Eμπειρίκος διαβάζει Eμπειρίκο, II, Διόνυσος 1979 Σε ωρισμένους τόπους ονομάζουν τα χέρια χέρες. Στα Ακροκεραύνια πετούν γυπαετοί. Στις πανωσιές … Συνεχίστε την ανάγνωση Ανδρέας Εμπειρίκος | Οι χαρταετοί

Πέρναγες όλο το πρωινό στον καφενέμε τρεις φίλους ζωντανούς,τους άλλους πενήντα δύο εγκλωβισμένους σε μια τσόχα.Το απόγευμα πήγαινες γήπεδο μονάχος.Στις … Συνεχίστε την ανάγνωση Πασχάλης Κατσίκας | Τις Κυριακές

Άνθρωπος…Το «Α» στερητικό,για να δηλώνει την έλλειψη εκείνης,της χωρίς δόλο σκέψης,που κυριαρχεί στη φύση.Άνθρωπος…Το «Α» στερητικό,για να γελάςμε την ειρωνεία … Συνεχίστε την ανάγνωση Άννα Χριστίνα Δαδανά | Το στερητικό

Μέσα στις μπόρεςκαι τις καταιγίδεςπεριμέναμετις Αλκυονίδες μέρεςκάποτε οι άνεμοι κόπασανσταμάτησαν για δυο – τρεις μέρεςκι ύστερα πάλιτα ίδια και χειρότεραάνεμοι … Συνεχίστε την ανάγνωση Γρηγόρης Σακαλής | Κόλαση

Αιτούμαι να χαϊδέψω αυτόπου ήταν κάποτε,γυρεύω να νιώσω το σφρίγος,να μυρίσω τη νιότηαυτού που έθρεψε τη ζωή,αυτού που την κυοφόρησε. … Συνεχίστε την ανάγνωση Πασχάλης Κατσίκας | Αγρανάπαυση

Της Τζενούλας των καλοκαιριών μας Όπως της πρέπει… Θεριό ή θεόςΤης μοναξιάς δέσποιναΑνελέητη… Καθρέφτης χλωρόςΟμορφιές αναδίνειαχ, χρυσωμένη… Νιότης καρνάγιοΑναμνήσεις σαλπάρουνΜαντήλι … Συνεχίστε την ανάγνωση Βιβή Κοψιδά-Βρεττού | Κομπολόι με χαϊκού

Έτσι τους βλέπω εγώ τους κήπους. Στον κήπο απόψε μου μιλεί μια νέα μελαγχολία.Βυθίζει κάποια μυγδαλιά το ανθοχαμόγελό τηςστου βάλτου … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Καρυωτάκης | Άνοιξη

Δεν θυμάμαι πια τι χρώμα είναι τα μάτια σου.Είναι το μπλε του ουρανού, της θάλασσας ή του φορέματος που αγόρασα … Συνεχίστε την ανάγνωση Ανθή Πάνου | Μπλε φόρεμα

Ψάχνοντας φως,κερί τρεμάμενο,ήλιο μέσα στα σύννεφακρυμμένον,σε ραγισμένες οθόνεςμοντέρνων τηλεφώνων,περπατάς…όνειρα-προδότες,δεν θεςκαι ψάχνειςλύτρωσηαπό το μαύρο…μα,άμα δεν σπάσει,το κακό σπυρί,δεν έρθεικαι το δικό … Συνεχίστε την ανάγνωση Νίκος Νασόπουλος | Γενιές χαμένες

Ελπίδα, ανάσα της εξέλιξης,ανάταση δίνεις στην ψυχή.Στο λαμπερό σου χαμόγελοένοχα αισθάνονται ταβλέμματα τα μουντά.Απ’ του αδιεξόδου τη φυλακήδραπετεύεις και διάπλαταανοίγεις … Συνεχίστε την ανάγνωση Βικτωρία Ι. Σουλιώτη | Ελπίδα

ΆκουΕίναι η αγνή σου σιωπή που υποφέρειΜικρό παιδί, κάθε φορά όλα έρχονταν νύχταΉταν σκιές στον τοίχο όταν έκλεινε το φωςΉταν … Συνεχίστε την ανάγνωση Αφροδίτη Μιχαηλίδου | Αποκαθήλωση