Δεν είναι η Πτώση Πράξη μιας στιγμής Μια οριστική διακοπή Οι τρόποι της Ερείπωσης Είναι Φθορές οργανωμένες— Ιστός Αράχνης, πρώτα, … Συνεχίστε την ανάγνωση Emily Dickinson | Δεν είναι η πτώση πράξη μιας στιγμής
Στη χώρα του Έρωταστις κοιλάδες της αγάπηςόπου ρέει άφθονοτο νερό της ζωήςσ΄αμέτρητα ποτάμιαενώνονται τ΄αντίθεταη ζωή αναγεννάταιόλοι οι άνθρωποιθέλουν και μπορούννα … Συνεχίστε την ανάγνωση Γρηγόρης Σακαλής | Χώρα
Και να που υπάρχει κάτω από το γκρέμιη θάλασσα Η ανάσα της αλάτι και νερότα κόκαλα της ορθόλιθοι λαξευμένοι από … Συνεχίστε την ανάγνωση Αλέξανδρος Χατζητιμοθέου | Μεταβολή
– Τι περιμένουμε στην αγορά συναθροισμένοι;Είναι οι βάρβαροι να φθάσουν σήμερα. – Γιατί μέσα στην Σύγκλητο μια τέτοια απραξία;Τι κάθοντ’ … Συνεχίστε την ανάγνωση Κ. Π. Καβάφης | Περιμένοντας τους βαρβάρους
μονοκοντυλιάφτιαγμένημ’ ένα τσάκισμαμια χαρακιά γραμμάριαείκοσι έναόσο βαραίνει η ψυχή σ’ένα φυλλαράκι πάνω σιδερένιο από τα βάθη των καιρών οξειδωμένο Ο Κώστας … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Τσιούφης | Pablo Picasso _ γυναίκα με υψωμένο το ένα χέρι της
Ιούλης θα πειδυο κομμάτια θάλασσακαι λίγη άμμος. Ο Αργύρης Φυτάκης είναι συγγραφέας, MA στη Δημιουργική Γραφή. Το πρώτο του αφήγημα «Ημέρα Γενεθλίων» και η πρώτη … Συνεχίστε την ανάγνωση Αργύρης Φυτάκης | Ένα χαϊκού για τον Ιούλη
Το θέμα μας, άκου να δεις,δεν είναι η Απόσταση. Είναι να μάθεις πότε να την κρατάς,πότε να την αποδέχεσαικαι πότε … Συνεχίστε την ανάγνωση Ελίζα Σουφλή | η Απόσταση
Ουδέν νεώτερονΟυδέν χαρμόσυνονΚόκκινες σημαίες προβάλλονται στα φιλμ ανάξιας τηλεθέασηςΟι δόσεις πόθων στο γυαλίεπιμένουν πως τους έζησες.Όχι όνειρα!ΑπαγορεύονταιΠόθοι εικονικοί-Πόθοι βιωμένοι στο … Συνεχίστε την ανάγνωση Μαρία Αποστόλου | Ουδέν νεώτερον
Σφαλίσαμε το φως κρατώ το χέρι σου αγρυπνώΣε συγκρατώ μ΄όλη τη δύναμή μουΚαι χαράζω σ΄ένα βράχο το άστρο της δύναμης … Συνεχίστε την ανάγνωση Paul Éluard | Σφαλίσαμε το φως
Δεν ήρθαν οι θεατές που περιμέναμε,δεν ήρθαν οι θεατές που περίμεναν τ’ αναμμένα φώτακαι ματαιώθηκε η παράστασηκαι καθήσαμε μονάχοι στην … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Μόντης | Δεν ήρθαν
όνομα ουσιαστικόγένους θηλυκούαριθμού ενικούόπως εκείνα τα άλλαόλα τα άλλατα μεγάλα.Κακοπαθημένη και απούσααναγκαία όσο ποτέδεν εκχωρείταιδεν χαρίζεταιλευκή επιταγή δεν είναιδεν τρέφεται … Συνεχίστε την ανάγνωση Μαρία Αθανασοπούλου | Εμπιστοσύνη
Τα κλειδιά της καρδιάς παραδόθηκανστο άτονο φως.Σ’ έναν κόσμο ανέραστοαποσύρθηκαν οι αισθήσεις,το άσβεστο πάθος,τα ψήγματα της ζωής.Ταριχεύω τα χάδιακαι την … Συνεχίστε την ανάγνωση Δημήτρης Καρπέτης | Απολήξεις
Ένα δελφίνιστο φρύδι του κύματος,άρωμα θέρους. Θεαματικά!Καλοκαίρι η πλάση,κεντά με ήλιους. Κύματα θωρώγαλανή μου θάλασσα,ανέμους φυσάς. Αστραποβολείςθωρώντας στο γαλάζιο,χρυσές ακτίνες. … Συνεχίστε την ανάγνωση Αχιλλέας Φιστουρής | Πέντε χαϊκού για το καλοκαίρι
Το μπλέιζερ σακάκι σου, πατέρα,θυμάμαι κρεμασμένο πάνταστου γραφείου την καρέκλα.Η λάμπα αναμμένη ως αργά.Διαβάζεις πάλιγια παθήσεις και ιάσεις,για τομές αναγκαίες … Συνεχίστε την ανάγνωση Αλεξία Καλογεροπούλου | Για τον πατέρα
Δεν πετούμε πια, δεν κελαηδούμεστα σπίτια και στα σώματαμοιάζουμε σαν φαντάσματα του θέρουςκαι να οι ανασκαφείς, να οι αρχαιολόγοιΤέλειωσαν πια … Συνεχίστε την ανάγνωση Γιώργος Κοζίας | Ο θησαυρός των αηδονιών
BookSitting 