Κώστας Γουλιάμος | Δυο ποιήματα
Το ανύπαρκτο σύμπαν του θανάτου Bροχή φωλιάζει στης ελιάς το ηλιοδίαιτο ξύλο βρέχει στου καμένου σπιτιού άγριο φωςστις πέτρες ταξιδεύει … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Γουλιάμος | Δυο ποιήματα
Το ανύπαρκτο σύμπαν του θανάτου Bροχή φωλιάζει στης ελιάς το ηλιοδίαιτο ξύλο βρέχει στου καμένου σπιτιού άγριο φωςστις πέτρες ταξιδεύει … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Γουλιάμος | Δυο ποιήματα
Το ύστατο ρόδο του θέρους Να, το ύστατο ρόδο του θέρουςΈμεινε ν΄ανθίζει μόνο·Όλοι οι αγαπημένοι του σύντροφοιΞεθώριασαν και χάθηκαν·Κανένα λουλούδι … Συνεχίστε την ανάγνωση Thomas Moore | Το ύστατο ρόδο του θέρους (μτφρ. Τάκης Π. Πιερράκος)
οι στίχοι τουστολίδια αιώνιαγια του Αιγαίου μαςτα ταπεινά βραχάκια τα ποιήματά τουσαν ένα δροσερόθαλασσινό αεράκιπου φυσάειμέσα στον παρατεταμένοκαι επίμονο καύσωνατης … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Τσιούφης | Για τον Οδυσσέα Ελύτη
Διώκεται η μνήμη Την κατηγόρησαν πως ήταν βασανιστικήΤους γέμιζε με τύψειςΤης πρόσαψαν πως ήταν αδυσώπητηΤους θύμιζε ευθύνεςΤην κατηγόρησαν πως ήταν … Συνεχίστε την ανάγνωση Άρης Ορφανίδης | Δυο ποιήματα
Ι. Είναι σημαίνει «αγάπη»που φτάνει την ανυπαρξία στη σιωπή.Είναι θάλασσες που ουρλιάζουνμες του τυχαίου την αγκαλιά.Είναι ακρογιαλιές των ονείρωνπου περιμένουν … Συνεχίστε την ανάγνωση Χρύσα Καρδαρά | Δυο ποιήματα
Δυο ποιήματα από τη νέα συλλογή του Γιάννη Παπουτσάκη, «Οι ευνοούμενοι της βροχής», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν. Ο … Συνεχίστε την ανάγνωση Ιωάννης Σ. Παπουτσάκης | Δυο ποιήματα
Εσύ είσαι όρος όταν θεριεύεις ύψος μυρίζει μέλλον φθινοπωρινό απαλό της μνήμης. Σε ζωογονούνε ήλιος μ’ όσους πυρπόλησε η σκιά … Συνεχίστε την ανάγνωση Γιάννης Βαρβέρης | Φεγγάρια πανσελήνου
Το φεγγάρι φώτιζε αμείλικτα τη στιγμήεγώ απλωμένη σε μια βάρκασε μια λατρεμένη σιωπήεσύ κρατούσες στα κουπιάτο αβέβαιο κοινό μας μέλλον … Συνεχίστε την ανάγνωση Άρτεμις Βαζιργιαντζίκη | Το φεγγάρι
Όταν βγαίνει το φεγγάριοι καμπάνες χάνονται,κι εμφανίζονται τ’ απρόσβατατα μονοπάτια.Όταν βγαίνει το φεγγάριη θάλασσα σκεπάζει τη γη,κι η καρδιά αισθάνεται … Συνεχίστε την ανάγνωση Federico García Lorca | Βγαίνει το φεγγάρι
Το σώμα εκ-τοξεύεται στην ευδίατου Αυγουστιάτικου πρωϊνούΘρυμματίζει το γαλάζιο καθρέφτηκαι βυθίζεται νωχελικάστη διαφορά της θερμοκρασίας.Ανοίγουν διάπλατα οι πόροικαι τα περάσματαΤο … Συνεχίστε την ανάγνωση Τάκης Π. Πιερράκος | Ξύπνημα Αυγούστου
ΔιατίθεταιΓαλανό τοπίοεσώγλυφομε γραμμές σπειροειδείς προς το κέντρο τουνα μπεις και να μη θέλεις να βγειςπαρέχεται μαζί με τον ύπνοπου επιφυλάσσεταιαναλόγως … Συνεχίστε την ανάγνωση Μαργαρίτα Παπαμίχου | Μικρές Αγγελίες
Κι αν έφτασα τόσο μακριάκι αν δούλεψα τόσο σκληράπού είναι ο κόπος; Άθλιες βεβαιότητες έχουμεπολύ καλά υπολογισμένεςστη σκοτεινή γωνίτσα του … Συνεχίστε την ανάγνωση Σοφία Κιόρογλου | Μεταξοσκώληκες
Τίποτα δεν έχω ξεχάσει:Τον φόβο του σκοταδιού.Την ερημιά του κλειστού δωμάτιου.Το ουρλιαχτό των τσακαλιών στο δάσος.Το χάδι της παρηγοριάς:»Είσαι μικρός … Συνεχίστε την ανάγνωση Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος | Οι φόβοι μου
γραφές απόκρυφες που χάνονται στους σκοτεινούς ωκεανούς σε φυσαλίδες μέσα σκέψεων αμέτρητες και σε σταγόνες ψευδαισθήσεων ασήμαντων και ευτελών πνεύμα … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Τσιούφης | es muss sein
Ο Αύγουστοςμια ελαφριάλευκή κουρτίναπαρατημένηαπό τους ανθρώπουςστο παράθυρομιας πόληςή και μιας επαρχίαςκουβαλάειόλη την απογοήτευσητου καλοκαιριού·και είναι μεγάλη η απογοήτευσηαλλά η κουρτίναθαρραλέα … Συνεχίστε την ανάγνωση Μαρία Ε. Γιαννάτου | Αύγουστος