Δημήτρης Καρπέτης | Κανονικότητα
Αφεθήκαμε σε χέρια βάναυσανα ορίζουν τις ζωές μας.Γίναμε άνθρωποι της συνήθειας,μακριά τηςη επιβίωση αδύνατη.Δε μας ρώτησε ποτέ κανείς,υπακούμε σ’ αυτάπου … Συνεχίστε την ανάγνωση Δημήτρης Καρπέτης | Κανονικότητα
Αφεθήκαμε σε χέρια βάναυσανα ορίζουν τις ζωές μας.Γίναμε άνθρωποι της συνήθειας,μακριά τηςη επιβίωση αδύνατη.Δε μας ρώτησε ποτέ κανείς,υπακούμε σ’ αυτάπου … Συνεχίστε την ανάγνωση Δημήτρης Καρπέτης | Κανονικότητα
Δείτε πόσο αποδοτικό είναι ακόμα,πόσο διατηρείται σε φόρματο μίσος στον αιώνα μας.Πόσο εύκολα υπερπηδά και τα πιο ψηλά εμπόδια.Με τι … Συνεχίστε την ανάγνωση Wislawa Szymborska | Μίσος (μτφρ. Βασίλης Καραβίτης)
Θα παίξουν ήσυχα τον ρόλο τους·είναι ήπιοι άνθρωποι.Θα μπούνε στη σκηνή σκυφτοί·θα πουν τα λόγια τους τα ορισμένακι ύστερα θα … Συνεχίστε την ανάγνωση Ανδρέας Σαμαρτζής | Κομπάρσοι
Είπα «σε αγαπώ»και το κύμα σπούσεσιγαλό απαλόσα να ξεψυχούσε. Είπα «σε αγαπώ»κι έτρεμε το αέρι,σάμπως στη φωνήνα έκλαιε ένα αέρι. … Συνεχίστε την ανάγνωση Κωνσταντίνος Χατζόπουλος | Έτρεμε ένα βράδυ
Σ΄ένα έρημο δρόμογεμάτο σκόνη και άμμοκαθόμουνα σε μια ξύλινηπαλιά καρέκλαείχα ένα καφέπάνω σ΄ένα σιδερένιο τραπέζιαγνάντευα απέναντι τα βουνάκοιτούσα το βάθος … Συνεχίστε την ανάγνωση Γρηγόρης Σακαλής | Εξορία
Άλλαξε τη μπόλια της η μητέρα μου κ΄ ετοιμάστηκενα πάει στην εκκλησία.Καθαρή σαν αστέρι,παρ΄όλα τα μαύρα της, κατεβαίνει τα πέτρινασκαλοπάτια … Συνεχίστε την ανάγνωση Νικηφόρος Βρεττάκος | Η μητέρα μου στην εκκλησία (αποσπάσματα)
Ταμείο χρόνου Ι Έτσι σιωπηλά έρχονται οι λέξεις Σκάβουν μέσα μαςΚαι επουλώνουν τη σιωπή Είναι σαν τα χέριαπου αγγίζουν τις … Συνεχίστε την ανάγνωση Ελένη Λιντζαροπούλου | Δύο ποιήματα
γυμνό κι ευάλωτοτο κάθε τι σχεδόνπια με πληγώνειτο αίμα στις οθόνεςοι άστεγοι στο πεζοδρόμιοη αθωότητα εύκολο πάντα θύμα χρειάζομαι επειγόντως … Συνεχίστε την ανάγνωση Τόλης Νικηφόρου | αμυντικός εξοπλισμός
Η ζωή περιφέρεται λερωμένηστην απεραντοσύνη της αδράνειας,σκυθρωπή και σκονισμένη ικετεύει,στέκεται στα ματωμένα γόνατα.Μέσα σε καινούριο περιτύλιγμαπροσφέρεται θυσίαστην εύνοια των «επιφανών».Αιχμάλωτη … Συνεχίστε την ανάγνωση Δημήτρης Καρπέτης | Αιματοβαμμένη ανατολή
Έλα να περπατήσεις στους ροδώνες μου.Εδώ παλιά ο τόπος ήταν έρημοςκι ο χρόνος κατοικούσε αζευγάρωτος.Τώρα ανθίζουνε τριανταφυλλιές.Όταν ανοίγουν τα μπουμπούκιαοι … Συνεχίστε την ανάγνωση Τάκης Π. Πιερράκος | Όταν ανθίζουν οι τριανταφυλλιές
Στον Κώστα Βάρναλη Τ’ όνειρο του παιδιού είναι η ειρήνη.Τ’ όνειρο της μάνας είναι η ειρήνη.Τα λόγια της αγάπης κάτω … Συνεχίστε την ανάγνωση Γιάννης Ρίτσος | Ειρήνη
Μάης φέγγει έξω:στους αγρούς κυλιόμαστε,στα μαλλιά μας στεφάνια από λουλούδια. Ο Αργύρης Φυτάκης είναι συγγραφέας, MA στη Δημιουργική Γραφή. Το πρώτο του … Συνεχίστε την ανάγνωση Αργύρης Φυτάκης | Τρεις στίχοι για τον Μάη
Στον Βαγγέλη Τασιόπουλο Δρόμοι και λίθοι της γαληνοτάτης πόληςΝερά που περίσσεψαν και κατεβαίνουν απ` το ΚαλάθιΣπίτια πάνω σε σπίτια με … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Γουλιάμος | Το Φάντασμα της Σάρκας
Ξανθό αγόριΟ μυροβόλος μήναςΠαθών γέννηση. Ορμές εφήβωνΣτον ολάνθιστο κήποΈρωτας θεός. Βαθιά ανάσαΑυγερινός και ΠούλιαΌλα απόψε! Η Μαίρη Φλώρου είναι εκπαιδευτικός. … Συνεχίστε την ανάγνωση Μαίρη Φλώρου | Τρία ερωτικά χαΐκού για τον Απρίλη
Πέπλα σκεπάζουν μυστικά,πίσω απ΄ τα μισάνοιχτα παντζούρια. Μόνο άνθρωποι γυμνοί στο έλεος των σκέψεών τους,Παίζουν κρυφτό με κλειδωμένα πάθη,ή αφουγκράζονται … Συνεχίστε την ανάγνωση Έφη Μαρία Παπία | Στα απέναντι σπίτια