Κώστας Καρυτωάκης | Βράδυ
Τα παιδάκια που παίζουν στ΄ανοιξιάτικο δείλι-μια ιαχή μακρυσμένη-Τ΄αεράκι που λόγια με των ρόδων τα χείληψιθυρίζει και μένει, τ΄ανοιχτά παραθύρια που … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Καρυτωάκης | Βράδυ
Τα παιδάκια που παίζουν στ΄ανοιξιάτικο δείλι-μια ιαχή μακρυσμένη-Τ΄αεράκι που λόγια με των ρόδων τα χείληψιθυρίζει και μένει, τ΄ανοιχτά παραθύρια που … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Καρυτωάκης | Βράδυ
Ἄκουσε τ᾿ ἀπόκοσμο τὸ παλιὸ βιολὶμέσα στὴ νυχτερινὴ σιγαλιὰ τοῦ Ἀπρίληστὸ παλιὸ κουφάρι του μιὰ ψυχὴ λαλεῖμὲ τ᾿ ἀχνὰ κι᾿ … Συνεχίστε την ανάγνωση Ιωάννης Πολέμης | Το παλιό βιολί
Διάβρωση της βάσηςτου πέτρινου τοίχουαπό την υγρασίακαι τους κρύους χειμώνες.Έντονο το τρίξιμο της πόρταςαπό τους κραδασμούς της κίνησής σου.Γρήγορη η … Συνεχίστε την ανάγνωση Ελένη Α. Σακκά | Ενθύμιο
Η ψυχή μου είναι τριαντάφυλλο κι είμαι πάνω της αγκάθι…Μην το πείτε και τ` ακούσουνεη καλή μου μην το μάθει… … Συνεχίστε την ανάγνωση Alexandr Pushkin | Αγκάθι (μτφρ. Γιάννης Αηδονόπουλος)
Δώσε μου ένα φυλαχτό,για να προσμένω.Δώσε μου ένα μυστικό,για να υπομένω.Δώσε μου μιαν ευχή,για να ελπίζω.Δώσε μου έναν όρκο,για να … Συνεχίστε την ανάγνωση Δημήτρης Μπαλτάς | Δώσε μου
«Τὸ φυτὸ γιὰ νὰ μεγαλώσει χρειάζεται ἥλιο, νερὸ κι ἀγάπη». Μικρή μου νεραϊδούλα,πιάνεις τὸ μαγικό σου μολυβάκι καὶ χτίζεις τὸν … Συνεχίστε την ανάγνωση Κωνσταντίνος Γεωργίου | Τα πρώτα γράμματα
Ράγισε ο καθρέφτηςπολυπληθείς οι προβολέςκαι τα λουσμένα στο φως κορμιάγεμίσανε το χώρο του. Από τις τρύπεςαντίκρυσες απέναντι,τις ρωγμές των τούβλωνκαι … Συνεχίστε την ανάγνωση Κατερίνα Θανοπούλου | Περιττοί
Ιδού το αγόρι Aπό το ερεβώδες παρελθόνΈνα παιδί γεννήθηκε∙Από χαρά και πένθοςΗ καρδιά μου σκίζεται. Γαλήνιος στην κούνια τουΟ ζωντανός … Συνεχίστε την ανάγνωση James Joyce | Ιδού το αγόρι (μτφρ. Τάκης Π. Πιερράκος)
Οι Ελένες σου είναι ξέμπαρκες με μάτι πεινασμένο και κάτι τόσο σκοτεινό που μέσα τους ούτε το φως τολμά να … Συνεχίστε την ανάγνωση Γκέλη Ντηλιά | Ελένες 1
18:28.Ώρα θανάτου του ονείρου.Ποιος αντέχει τη ναυτίαπου προκαλούν τα ανάρμοστα στόματα,τα χάδια από χέρια αγαλμάτων,τις ολέθριες λέξεις.Ο Κάιν δεν πέθανε … Συνεχίστε την ανάγνωση Αλεξία Καλογεροπούλου | Ρέκβιεμ για έναν έρωτα
στο τέλοςόπως και στην αρχήσταγόνες λιγοστέςαισθήματα αχνάξεθωριασμένα ανάμεσα σ αυτάδεν έχει μέρος να κρυφτείςούτε και να ξεφύγεις μοιάζειμε την βροχή … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Τσιούφης | σαν τη βροχή η αγάπη
Α’ Ένας άνθρωπος έστησε μια πνευματικότητα κοντά στη θάλασσα. Ήταν από τσίγκο, σ’ ένα τελάρο ξύλινο βαμμένο με λαδομπογιά. Το … Συνεχίστε την ανάγνωση Γιάννης Τσαρούχης | Τα ποιήματα της πνευματικότητας
Άλλο φως Της μέρας φωςσβήνει η νύχταστην αγκαλιά της κλείνομαιανοίγουν άλλα σύμπανταμε φωτισμό ονείρου Δυο παράθυρα Στο δικό μου κελίδυο … Συνεχίστε την ανάγνωση Άγγελος Ερατεινός | Δύο ποιήματα
Όλα τα μυθικά εμπόδια Όλα τα μυθικά εμπόδια κείνταιΑνάμεσά μας, η μακρόστενη φανταστική πεδιάδαΗ θηριόμορφη πτύχωση της oροσειράςΠου κρέμεται όλη … Συνεχίστε την ανάγνωση John Montague | Όλα τα μυθικά εμπόδια (μτφρ. Τάκης Π. Πιερράκος)
Αφεθήκαμε σε χέρια βάναυσανα ορίζουν τις ζωές μας.Γίναμε άνθρωποι της συνήθειας,μακριά τηςη επιβίωση αδύνατη.Δε μας ρώτησε ποτέ κανείς,υπακούμε σ’ αυτάπου … Συνεχίστε την ανάγνωση Δημήτρης Καρπέτης | Κανονικότητα