Τα παιδιά του τραίνου
Όταν σκαρφαλώναμε στην πλαγιά του σκάμματος
ήμασταν οπτικά στο ίδιο επίπεδο με τα λευκά φλυτζάνια
των τηλεγραφικών στύλων και των γραμμών που τσιτσίριζαν.
Σαν έργο υπέροχης φυσικής ελευθερίας
σχημάτιζαν καμπύλες μιλίων ανατολικά
και καμπύλες μιλίων δυτικά, πέρα από μας
βουλιάζοντας κάτω από το βάρος των χελιδονιών.
Ήμασταν μικροί και νομίζαμε ότι δεν κατείχαμε
κάποια αξιόλογη γνώση. Υποθέταμε ότι οι λέξεις ταξίδευαν
ενσύρματα μέσα σε θήκες βροχοσταλίδων
Κάθε μία έφερε το σπόρο του ουρανίου φωτός,
τη λάμψη των γραμμών
Και εμείς μικροί σε κλίμακα απειροελάχιστοι
Xωρούσαμε να περάσουμε από τo μάτι μιας βελόνας.
Seamus Justin Heaney (1939-2013)
Μετάφραση: Τάκης Π. Πιερράκος*
The railway children
When we climbed the slopes of the cutting
We were eye-leveled with the white cups
Of the telegraph poles and the sizzling wires.
Likely lovely freehand they curved for miles
East and miles west beyond us, sagging,
Under their burden of swallows.
We were small and thought we knew nothing
Worth knowing. We thought words travelled the wires
In shiny pouches of raindrops,
Each one seeded full with light
Of the sky, the gleam of the lines, and ourselves
So infinitesimally scaled
We could stream through the eye of a needle.
Seamus Justin Heaney (1939-2013)
Nobel in Literature 1995
*Ο Τάκης Π. Πιερράκος γεννήθηκε στη Δροσοπηγή Λακωνίας το έτος 1958. Είναι πτυχιούχος της Νομικής Σχολής Αθηνών και κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου (Μάστερ) του Πανεπιστημίου της Ουαλίας στο πεδίο του ναυτικού δικαίου. Ζει στην Αθήνα και εργάζεται ως αυτοαπασχολούμενος δικηγόρος. Έχει εκδώσει τέσσερα ποιητικά βιβλία: «Απώλεια Βεβαιότητας» (Οδός Πανός, 2010), «Η σκιερή πλευρά των πραγμάτων» (Οδός Πανός, 2012), «Ποιήματα 2003-2013» (Οδός Πανός, 2014) και «Σε ρόδινο Μισόφωτο Γραμμένη (25 Ερωτικά)» (Εκδόσεις Περισπωμένη, 2019). Έμμετρα πονήματα του έχουν δημοσιευτεί σε συλλογικά έργα και στο διαδίκτυο.


Ε-Κ-Π-Λ-Η-Κ-Τ-Ι-Κ-Ο!
Μου αρέσει!Αρέσει σε 1 άτομο