Οι ακραιφνείς αγύρτεςσυνοδεύουν το βίο μας.Παρενοχλούν τη ζωή,καθορίζουν την εξέλιξη των πεπραγμένωνασύστολα.Γράφουν το σενάριοτης καθημερινότητας,ένα παραμύθιμε άσχημο τέλος για μας.Αδιάσειστα … Συνεχίστε την ανάγνωση Δημήτρης Καρπέτης | Λαιμητόμος

κανείς τους δεν θα δειαυτής της άνοιξηςτα χρώματατα κρύβουνεοι κάσκες της εντατικήςστα μηχανήματασβήνουν τα αρώματα οι άνθρωποι εκείδεν βλέπουνδεν ακούνκαι … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Τσιούφης | κενό μνήμης

Oι Δον Kιχώτες πάνε ομπρός και βλέπουνε ως την άκρητου κονταριού που εκρέμασαν σημαία τους την Iδέα.Kοντόφθαλμοι οραματιστές, ένα δεν … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Καρυωτάκης | Δον Κιχώτες

Μπορεί να έχεις το πρεπούμενο μεράκικαι να ΄ναι αφράτο και παχύ το χώμακι ο σπόρος που έσπειρες να είναι εκλεχτόςκαι … Συνεχίστε την ανάγνωση Αργύρης Χιόνης | Ο καλός και ο κακός σπορεύς

την πέμπτη εποχήτην εποχή της αναχώρησηςείναι βαρύς ο ουρανόςκι οι φίλοι μαςαχνές σκιέςμέσα στα σύννεφα της μνήμης στέκουν ανήμποροιθρηνούντο τέλος … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Τσιούφης | πέμπτη εποχή 

Μέσα στ’ έλατανα γυρνάμε την μοίραγύρω απ’ τη φωτιά. Ο Αργύρης Φυτάκης είναι συγγραφέας, MA στη Δημιουργική Γραφή. Το πρώτο του αφήγημα «Ημέρα Γενεθλίων» και … Συνεχίστε την ανάγνωση Αργύρης Φυτάκης | Ένα χαϊκού για τον Δεκέμβρη

Ωραία π` αγναντεύουν οι νεκροί τη θάλασσαχαιρετώντας τις σκονισμένες απ` το φεγγάρι μέλισσεςΩραία π` ατενίζουν τη φαγωμένη φλόγα των ερπετώνσαν … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Γουλιάμος | Η θέα των νεκρών

Δεν θέλω να μείνετεμε τεθλασμένες εντυπώσειςαλλά να έχετεμια σφαιρική άποψηγια αυτό που είμαι που λέω που κάνω που δεν…Κατά βάθος,θα … Συνεχίστε την ανάγνωση Γκέλη Ντηλιά | Σχήματα

Ας μη γυρίζει ο λογισμός στα χρόνια εκείνα πίσω,κάλλιο μια τέτοια θύμηση για πάντα να χαθεί,ποιος ξέρει, τώρα θά ’τανε … Συνεχίστε την ανάγνωση Μιλτιάδης Μαλακάσης | Αγάπη

των Ατρειδών το μιασμένο αίμααυτόπου έθαψε το χρυσοποίκιλτο ανάκτοροκαι ύμνησαν οι ποιητέςμες τους αιώνες πάθη, δαιμόνια και προδοσίεςεγκλήματαειδεχθή και αποτρόπαια … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Τσιούφης | η μοίρα των θνητών

Φως αμυδρό στο μαύρο καμβάσαν δέσμες κοφτερές πέφτει επάνωίσως σκιστείαν όχιδεν ήταν φρούδεςμήτε δαπανηρέςπόνεσανκούρασανμα σαν το σάλιο στην πληγήκαθαρίζουν το … Συνεχίστε την ανάγνωση Λιζέττα Τήλα | Άφιξη

Τού ‘λεγαν πως μεγάλωσε πια,πως πρέπει να προσγειωθεί,να πατήσει γερά τα πόδια του στη γη,να πάψει να πετά στα σύννεφα … Συνεχίστε την ανάγνωση Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος | Ανείπωτη χαρά

Έδωσες όλη σου την ύπαρξηστο εμείςστους συλλογικούς αγώνεςκαι τίποτα για τον εαυτό σουδεν κράτησεςχρόνια αγωνίστηκεςπολέμησεςγια το δίκιογια του απλού ανθρώπουτο … Συνεχίστε την ανάγνωση Γρηγόρης Σακαλής | Βατερλώ