Δύο ποιήματα από τα «Άγια νήπια» (εκδόσεις Άπαρσις), την ποιητική συλλογή της Ηλέκτρας Λαζάρ που απέσπασε το πρώτο βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου … Συνεχίστε την ανάγνωση Ηλέκτρα Λαζάρ | Δύο ποιήματα

Τώρα που φεύγειςθέλω να σου εξομολογηθώότι σου είμαι ευγνώμωνγια ό,τι έκανες για μέναμ΄έκανες να νιώσωπρωτόγνωρα συναισθήματαχαρά μόνο, ποτέ λύπημα φαίνεται … Συνεχίστε την ανάγνωση Γρηγόρης Σακαλής | Τι είχα

Σαν φυγή μοιάζει ο χειμώναςΌλα και όλοι φεύγουν ξενιτεύονταιΤα δέντρα αφήνουν στα κλαριάμονάχα την υπόσχεση οπώρα ερχόμενουκαλοκαιριού πετούμενα τις φωλιές … Συνεχίστε την ανάγνωση Βιβή Κοψιδά-Βρεττού | Φυγή ο χειμώνας

Στα τζάμια πέφτει η βροχή,μα λένε πως αν σταματήσει ουράνιο τόξο θα φανεί.Το δικό μου ουράνιο τόξο έχει αγώνα και … Συνεχίστε την ανάγνωση Ανδριάνα Μπιρμπίλη | Το δικό μου ουράνιο τόξο

Στον χειμωνιάτικο ήλιοδυο φωνές θαμπωμένεςολισθαίνουν προς την αβεβαιότητα.Κάτω απ’τα αρμυρίκια,στ’ αμμουδερά μονοπάτιαδιατηρούμε μια ψευδαίσθηση της ελευθερίας.Περιπλανιέμαι σε κοινοτυπίες ταραχώδεις,ο άδειος … Συνεχίστε την ανάγνωση Δημήτρης Καρπέτης | Χειμωνιάτικος ήλιος

Της δημιουργίαςτους κρουνούς ανοίγωστίχοι και όνειρα ξεχύνονταιδυνάμεις αλλοτινών καιρών,οράματα μελλούμενων. Της πεταλούδας τα φτεράφοράω κι ακροβατώπάνω στις ηλιαχτίδεςανατροπείς οι ιριδισμοί … Συνεχίστε την ανάγνωση Χαρίτα Μήνη | Τέχνη τίκτουσα

στο Θεοδόση Βολκώφ Λεν πως φύγαν τα χρόνια μιας κάποιας ακμήςπου ονομάσαν κατόπιν «των Φώτων αιώνα».Στο σκοτάδι πια ζούμε – … Συνεχίστε την ανάγνωση Θάνος Γιαννούδης | Ωδή στο χάπι Ζάναξ που μας χαρίζει απλόχερα τον ύπνο

Αντίτιμο Σκοτωμένα μεσάνυχτα. Ήρθε πάλι η σιωπή και με χτυπούσεστα χέρια, στα πόδια, στο κορμίγια ν ‘ αντιδράσω. Στην ανυπεράσπιστη … Συνεχίστε την ανάγνωση Κυριάκος Δοσαράς | Τρία ποιήματα

Τα κίτρινα λαμπιόνια, πιο φτηνά κι από τυρόπιτακρέμονται καθέτως από το κουρτινόξυλοτου αυτοσχέδιου σαλονιούαφιερωμένα ολοκληρωτικά στην αχαλίνωτη βαρύτητασχηματίζουν άξοναμια γραμμή … Συνεχίστε την ανάγνωση Άννα-Μαρία Καραγεώργη | Καθέτως το φως

Στολισμένοι δρόμοιφωτισμένα πρόσωπαδάχτυλα μπλεγμέναγεμάτες ανάσεςνα χάνονταιστο σκούρο μπλε φόντο του ουρανού. Κι η δική μου να αναζητά διαρκώς τη δική … Συνεχίστε την ανάγνωση Αικατερίνη Χριστοδούλου | Σαν χιόνι