Οδυσσέας Ελύτης | Σώμα του καλοκαιριού
Πάει καιρός που ακούστηκεν η τελευταία βροχήΠάνω από τα μυρμήγκια και τις σαύρεςΤώρα ο ουρανός καίει απέραντοςΤα φρούτα βάφουνε το … Συνεχίστε την ανάγνωση Οδυσσέας Ελύτης | Σώμα του καλοκαιριού
Πάει καιρός που ακούστηκεν η τελευταία βροχήΠάνω από τα μυρμήγκια και τις σαύρεςΤώρα ο ουρανός καίει απέραντοςΤα φρούτα βάφουνε το … Συνεχίστε την ανάγνωση Οδυσσέας Ελύτης | Σώμα του καλοκαιριού
του κόσμου όλες οι θάλασσεςστεγνώνουνεόσο υγράμένουν τα μάτια μαςμε της καρδιάςτα οργισμένα δάκρυα προσμένονταςτα φωτεινά ποτάμιατου ουρανούμες στων ψυχώννα εκβάλλουνετις … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Τσιούφης | φωτεινά ποτάμια
Στη μνήμη Εκείνου που τον ρέμβασε Άλαλα τα χείλη των όσων δεν κοπιάσανγια ν΄ακουμπήσουν τα ξαναμμένα κεφάλια τουςστα γόνατά σου … Συνεχίστε την ανάγνωση Τάκης Παπατσώνης | Ρεμβασμός Δεκαπενταύγουστου
Ήρθε αυτή η εποχή του χρόνου, ήρθεΜε τα μπάνια στις παραλίεςΤις καρφιτσωμένες ομπρέλες στη γηΤα γεμάτα πατήματα στην πρώτη ευκαιρίαΤον … Συνεχίστε την ανάγνωση Λεωνίδας Ρήγας | Καλοκαίρι
1Όψη αμμουδιάςτο βλέμμα σου έμπλεοξανθό κι υγρό2Μια υγρασίααπό το ροδάκινοστα χείλη ωμή3Στο μακρύ δρόμοη βουκαμβίλια ανθείτα μάτια γλαρά4Το καλοκαίριο αντικατοπτρισμόςστα … Συνεχίστε την ανάγνωση Αχιλλέας Φιστουρής | 5 χαϊκού για το καλοκαίρι
Σκέψουπόσοι θα τρέξουν για σέναστην ανάγκηκαι θα δειςότι όλες οι κοινωνικές σου σχέσειςείναι μάταιεςοι γνωριμίεςκαι οι καθημερινοί χαιρετισμοίείναι μια φούσκαπου … Συνεχίστε την ανάγνωση Γρηγόρης Σακαλής | Πόσοι
αλμύρα,τη μέρα χτίζει παλάτια στην άμμο την νύχταγκρεμίζει την πέτρα, διψάειτο κορμί στα κρεβάτια φιλί,χαράζειχέρια με φλέβες να πλέκουν παιάνεςγια … Συνεχίστε την ανάγνωση Αργύρης Φυτάκης | Αύγουστος
Άστα να πάνε Θαλασσινέ μου φίλε Φωτιά τα νησιά… Πάνε κι έρχονται Ξεδιπλώνουν σημαίες Τυλίγουν κορμιά. Χρυσά λιόφυλλα Τα χέρια … Συνεχίστε την ανάγνωση Βιβή Κοψιδά-Βρεττού | Τρία χαϊκού
Πουλιά μαύρες σαΐτες της δύσκολης πίκραςδεν είν’ εύκολο πράμα ν’ αγαπήσετε τον ουρανόπολύ μάθατε να λέτε πως είναι γαλάζιοςξέρετε τις … Συνεχίστε την ανάγνωση Μίλτος Σαχτούρης | Ο ουρανός
Στοιχειωμένες φαντασιώσειςκυλούν στον ημιτελή κόσμο μας.Ο εθισμός στα σκοτεινά φεγγάριαέγινε μια συνήθεια,ένα κενό που στριμώχνειτις φυσαλίδες της ζωήςστα κελάρια του … Συνεχίστε την ανάγνωση Δημήτρης Καρπέτης | Ημιτελής κόσμος
ένα φιλίμια αγκαλιάμόνος μετά πάλι στο κρύο βουβός ο πόνοςμα ήταν γιατρειάπου πάντα ένωνε εμάς τους δύο κι ύστερα ένιωσα … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Τσιούφης | μια ζεστή αγκαλιά
Κλαδιά ντυμένα πράσιναπου φωσφορίζουν,υψώνονται στον ουρανόσαν χέρια.Παρότι δεν προφέρουν ικεσίεςη φύση τα ευεργετεί.Εισπράττουν μακροχρόνια επιδόματα,λαμβάνουν επιχορηγήσειςχωρίς αιτήσεις καισημειώματα προτεραιότητας,χωρίς μεσολαβήσεις … Συνεχίστε την ανάγνωση Τάκης Π. Πιερράκος | Το δένδρο
Το φως μιας αστραπής η διάρκεια της ζωής και τρέχουν οι αιώνες Κι εσύ ισόβια αφελής αναρωτιέσαι τι ζητούν οι … Συνεχίστε την ανάγνωση Γιώργος Δουατζής | Δυο μέτρα γης
Με τα πόδια στον αέρα με εκφραστική λαμπρότητα.Είμαι εγώ,Κι εγώ χορεύω,Ελεύθερη από τη βαρύτηταΜπαίνω μες στα ερέβη, στο κενό.Χώροι συνωστισμένοι … Συνεχίστε την ανάγνωση Hannah Arendt | Όνειρο/Ειρωνεία
Νόμιζε πως μπορούσεκάποια στιγμή να διαλέξειανάμεσα σε δυο δρόμους.Με έκπληξη είδενα απλώνεται μπροστά του,απελπιστικά μονότονη,εφιαλτικά επικίνδυνη,μία και μόνηοδός ταχείας κυκλοφορίας. … Συνεχίστε την ανάγνωση Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος | Μονόδρομος