Μιχάλης Κατσιγιάννης | Δύο ποιήματα

Παγκάκι στο φως

Οφείλω να περιμένω
Εκεί που οι σκιές
Στοιβάζουν τις φιγούρες
Προφανώς
Και οφείλω να περιμένω
Εκεί που οι φιγούρες
Δεν λατρεύονται
Σιωπηλός είμαι και κάθομαι
Τα πόδια μου τρέμουν
Αν κάνω να σηκωθώ
Οφείλω
Να μένω έτσι
Πυκνός και διαλυμένος
Να μην έχω στασίδι πουθενά
Να αλλάζω συνεχώς ευκρίνειες
Το οφείλω
Πάντοτε
Να γελώ και
Να είμαι χαρούμενος
Όταν τρέχουν σκυλιά
Το οφείλω
Ακόμα κι όταν μπαίνω
Στην ημέρα
Στην πραγματικότητα
Δεν μπαίνω ποτέ
Το οφείλω πολύ αυτό
Δεν πενθώ, υπάρχω.

---

Τοπίο από αλλού

Να χαλάσουμε το σώμα
Έτσι συμφωνήσαμε
Να καυτηριάσουμε
Τη ζωντάνια του
Όπως αυτή υπάρχει σήμερα
Να τη χλευάσουμε
Και να τη στηλιτεύσουμε
Να κάνουμε την πόλη πλαζ
Έτσι συμφωνήσαμε
Γιατί εμείς
Έχουμε σκεφτεί πώς αναπνέουν
Οι άνθρωποι στις πόλεις
Έτσι συμφωνήσαμε.

(Aπό την ποιητική συλλογή «Κοινωνιόλεκτος», Ιδιωτική έκδοση, 2026)

---

Ο Μιχάλης Κατσιγιάννης γεννήθηκε το 1997 στην Πάτρα όπου και ζει. Κείμενά του για τη λογοτεχνία (θεωρία και κριτική) και την εκπαίδευση κυκλοφορούν σε διάφορα περιοδικά. Έχει εκδώσει (ως ψηφιακά βιβλία) τις ποιητικές συλλογές Μετα-ελεγείες (Εξιτήριον, 2025), Βλέμματα (Εξιτήριον, 2025) και Επ’ αυτού (Ανεξάρτητες Εκδόσεις Γλαρόλυκοι, 2025) και τη μελέτη Γιάννης Λειβαδάς: ο επιπλέων λόγος (Εξιτήριον, 2025). Όλα τα βιβλία του κυκλοφορούν ελεύθερα στο διαδίκτυο.

Φωτογραφία: Michael Heck

---