στη μνήμη του
Απόστολου Μακρόπουλου
Καθώς περνά η ηλικία
και αφαιρούνται χρόνια από το προσδόκιμο,
οι άνθρωποι ελαφραίνουμε.
Ανυψωνόμαστε αργά πάνω από το έδαφος-Πετάμε.
Αφήνοντας τα χρόνια πίσω
σα να΄ναι περιττό φορτίο,
πετάμε ολοένα και ψηλότερα.
Χάρη στη περισσή ελευθερία,
που του παρέχει αφειδώς η Τέχνη,
ο ποιητής μπορεί να διακηρύξει
-χωρίς να κατηγορηθεί για παραδοξολογία-
ότι οι θνητοί εξ απαλών ονύχων
ενεργούν πτήσεις χαμηλές
και με την πάροδο του χρόνου
ανέρχονται ψηλότερα.
Αεροβατούν ενσώματοι,
ενσώματοι χωρίς φτερά,
αιθεροβάτες με τη δύναμη του λογισμού,
προ-άγγελοι αγγέλων φτερωτών,
των Σεραφείμ, που κατεβαίνουν ομιχλώδεις,
τη δυσθεώρητη ουρανομήκη σκάλα
υμνολογώντας το Μεγάλο Κτίστη,
-μέσα σε φως υπέρλαμπρο και καταυγαστικό-
για να υποδεχτούν νεόφερτη ανάμνηση,
του κατά βούληση
και με τους ορισμούς της τύχης,
βιωμένου χοϊκού της εαυτού,
-πυρόζωη ανά τους αιώνες-
στο άγνωρο Επέκεινα.
Ο Τάκης Π. Πιερράκος είναι πτυχιούχος της Νομικής Σχολής Αθηνών και κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου (Μάστερ) του Πανεπιστημίου της Ουαλίας στο πεδίο του ναυτικού δικαίου. Ζει στην Αθήνα και εργάζεται από το 1985 ως αυτοαπασχολούμενος δικηγόρος. Έχει εκδώσει τέσσερα ποιητικά βιβλία. Eίναι τακτικός συνεργάτης του BookSitting. Επισκέψεις δεκτές και στο Takispierrakos.gr
Φωτογραφία: Neom
BookSitting 