Κυκλαδίτικη νύχτα
Αρχέγονα γεννημένη
σε σκοτεινό κύρτωμα,
φεγγαροανάσα, σιγή της παλίρροιας,
αργυρόμαυρη, κορυφωμένη
στην απόπειρα της γύμνιας της:
Πέτρα.
Μες τη νύχτα, άσβεστη
μία λάμψη,
στιλπνή σα φλέβα, ψυχρή.
Ύπνος
επάνω στα βλέφαρα
της Μήδειας.
Και
στην απάνεμη πύλη
σιωπή, άχειλη. Λευκή –
ξεδιπλωμένη νύχτα, που
δεν γνωρίζει ερχομό, μήτε πηγαιμό.
Νύχτα της κουκουβάγιας
με το θεατό της κοίλο.
Εδώ
στο γήινο χώμα
σωριάζονται! Ατέρμονοι
ονειροπόλοι,
πέτρινος Θεός, σιωπηλή
μάσκα κάτω
από τον αφηρημένο σου ουρανό, εκεί όπου
αψεγάδιαστες
ανθίζουν
οι αριθμημένες σάρκες.
Στον ερχομό από Κίνθο,
γυμνόστερνος:
ανέβηκα,
σαν τη βαθιά σιωπή
που γύρω από τα νεκρά βυθίζεται,
στην παλίρροια.
Πήλινα πλευρά,
στον βράχο αποξηραμένα,
ανοιχτό
το αστήθι
στο νεύμα, στο πάντα,
ανάμεσα στα φρύδια,
σημαδεμένο,
μετώπου σημάδι
μίας κυκλαδίτικης νύχτας.
(Μετάφραση: Αντώνης Κερασνούδης)
Kykladennacht
Urzeitgeboren
in dunkler Krümmung,
Mondatem, leis der Gezeit,
silberschwarz, gipfelnd
im Nackttesten:
Stein.
Nachther, unheilbar
ein Glanz,
Aderglanz, kalt.
Schlaf
auf den Lidern
Medeas.
Und
im windleeren Tor
Stille, lippenlos. Weiß-
aufblätternde Nacht, die
kein Kommen kein Gehen
kennt. Eulennacht
mit der Höhlung
im Blick.
Hier
an den Erdgrund
sinken! Nie
zuende Geträumter,
Felsgott, lautleere
Maske unter
deinem abstrakten Himmel, wo
fehllos
die verzifferten Fleische
blühn.
Vom Kinthos kommend,
hatte ich
abgestreift das Kleid:
stieg
wie das lotende
Schweigen sich
rings
in Tote senkt,
in die Flut.
Tönerne Rippe,
am Fels hintreibend,
offen
die Brust
dem Gesten dem Immer,
zwischen den Brauen,
genarbt,
das Stirnenzeichen
kykladischer Nacht.
Λίγα λόγια για τον ποιητή από τον μεταφραστή
O Erich Arendt (1903-1984) υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της λυρικής ποίησης, αλλά και μεταφραστές του Pablo Neruda στη Γερμανία.
Γεννημένος στην ανατολή του 20ού αιώνα στο Neuruppin του κρατιδίου του Βραδεμβούργου, έζησε ιδιαίτερα φτωχικά παιδικά χρόνια, όντας γόνος ενός υποδηματοποιού και μίας καθαρίστριας. Αφού έλαβε βασική σχολική εκπαίδευση, βιοπορίστηκε ως ελαιοχρωματιστής, ράφτης, υπάλληλος τραπέζης και βοηθός δημοσιογράφου, ταξιδεύοντας επανειλημμένα στην Ελβετία και την Ισπανία. Ασπαζόμενος την κομμουνιστική ιδεολογία και νυμφευμένος με εβραία γυναίκα εγκαταλείπει τη ναζιστική Γερμανία, συμμετέχοντας στον ισπανικό εμφύλιο στο πλευρό των Δημοκρατικών. Μετά την επικράτηση του φασισμού καταφεύγει στην Κολομβία, ενώ στα ύστερα του χρόνια αποφασίζει να επανεγκατασταθεί στην Ανατολική Γερμανία (DDR).
Διακριτές διαδρομές γνώρισε και η ποιητική του έκφραση, που χαρακτηρίζεται στα πρώιμα χρόνια από εξπρεσιονιστικές τάσεις. Στην πορεία επηρεάζεται βαθύτατα από τον ισπανικό εμφύλιο, αναπτύσσοντας έντονα προλεταριακό ύφος γραφής, το οποίο ωστόσο μετεξελίσσεται με τα χρόνια σε μία πρωτόγνωρη εκφραστική εσωστρέφεια, εμφανίζοντας στοιχεία πλήρους άρνησης κάθε εύκολης κατάφασης, αλλά και γλωσσικής κατανόησης. Στα τελευταία είκοσι έτη της ζωής του θέλγεται από την ατμόσφαιρα, τη μυθολογία και το “αιώνιο” φως του Αιγαίου, τα οποία και καταγράφει σε άλλοτε άλλες ποιητικές συλλογές.
Το συχνά αλληγορικό και υπερρεαλιστικό ποιητικό ύφος του Arendt αποτέλεσε σημαντικό φάρο έκφρασης για πολλούς μεταγενέστερους γερμανόφωνους ομότεχνους του, χαρίζοντας του πολλαπλά βραβεία και εν ζωή αναγνώριση.
BookSitting 