Μέσα σου ανατέλλει η ζωή.Τη φύση σου περιτριγυρίζειένας συρφετός άνομων πράξεων.Η ομορφιά δεν είναι ένοχηακόμα κι όταν στέκεται γυμνή.Ένοχη τη … Συνεχίστε την ανάγνωση Δημήτρης Καρπέτης | Ασελγείς

Το ναι και το όχιΛεξούλες και οι δυοτόσο δα μικρέςΤρία γράμματα μόνονη καθεμίαΝα θυμίζουν πως δεν βρίσκεταιστο μέγεθος η δύναμηΕπιρρήματα … Συνεχίστε την ανάγνωση Μαρία Αθανασοπούλου | Το ναι και το όχι

Τη γλώσσα μού έδωσαν ελληνική·το σπίτι φτωχικό στις αμμουδιές του Ομήρου.Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου στις αμμουδιές του Ομήρου.Εκεί σπάροι … Συνεχίστε την ανάγνωση Οδυσσέας Ελύτης | Τη γλώσσα μού έδωσαν ελληνική

γραφές απόκρυφεςπου χάνονταισε σκοτεινούς ωκεανούςμε φυσαλίδες σκέψεων αμέτρητεςκαι με σταγόνες ψευδαισθήσεωνασήμαντων και ευτελών πνεύμα σε τέλμαδέσμιοζωές χωρίς συνείδησηστης μοίρας τους … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Τσιούφης | γραφές απόκρυφες

Πρώτα να πιάσω τα χέρια σουΝα ψηλαφίσω το σφυγμό σουΎστερα πάμε μαζὶ στο δάσοςΝ᾿ αγκαλιάσουμε τα μεγάλα δέντραΠου στον κάθε … Συνεχίστε την ανάγνωση Μανόλης Αναγνωστάκης | Ο Ουρανός

Δένουν με κάτι σύρματα τα χρόνια κι ύστεραμπρος σ’ έναν καθρέφτη βάφουν με μαύρο μίνιο τα μαλλιά.Όμως τα σύρματα σκουριάζουν,μπαίνουν … Συνεχίστε την ανάγνωση Πασχάλης Κατσίκας | Οι θλιβεροί χειμώνες

Σὰν ἔμαθε τὴ λέξη καλησπέραὁ παπαγάλος, εἶπε ξαφνικά:«Εἶμαι σοφός, γνωρίζω ἑλληνικὰτί κάθομαι ἐδῶ πέρα!» Τὴν πράσινη ζακέτα του φορεῖκαὶ στὸ … Συνεχίστε την ανάγνωση Ζαχαρίας Παπαντωνίου | Ὁ παπαγάλος

Θαρρείς πως σε ξέχασα;Όλη την ώρα γυρίζω στην εξοχήπου σε γνώρισα.Αγαπώ τα δέντρα:Έχουν κάτι από το λίκνισμά σου.Αγαπώ τα πουλιά:Μου … Συνεχίστε την ανάγνωση Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος | Η μοναξιά μου

Τοῦ Διογένη πιάσετε ἀμέσως τὸ φανάρι,κι᾿ ἐλᾶτε νὰ γυρέψουμε κανέναν ἀρχηγό·ἀλλὰ καθένας μας, θαρρῶ, εἶν᾿ ἄξιος νὰ πάρῃτὴν ἀρχηγίαν κόμματος, … Συνεχίστε την ανάγνωση Γεώργιος Σουρής | Ἀρχηγοί

Φορώμέρες και νύχτεςξεχειλωμένεςεπίκτητο ένδυματης φυλακισμένης σάρκας.Η ελευθερία κόβειτον ομφάλιο λώροπου την δένειμε την σκέψη μου.Τα άκρα ατροφούνγίνομαι ένα έγχορδο κουφάρισκάβω … Συνεχίστε την ανάγνωση Ολυμπία Θεοδοσίου | Άλλος ένας άνθρωπος

δεν θέλωόταν περνάνε οι χειμώνεςτα καλοκαίρια μας να φτάνουνε γυμνάθέλω την άνοιξην’ ανθίζουν οι λειμώνεςφωλιές να στήνουνε στα βιαστικάκυνηγημένα του … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Τσιούφης | του ουρανού τα πετεινά

Την μια μονότονην ημέραν άλλημονότονη, απαράλλακτη ακολουθεί. Θα γίνουντα ίδια πράγματα, θα ξαναγίνουν πάλι –οι όμοιες στιγμές μας βρίσκουνε και … Συνεχίστε την ανάγνωση Κωνσταντίνος Π. Καβάφης | Μονοτονία