Μανόλης Αναγνωστάκης | Δρόμοι παλιοί
Δρόμοι παλιοί που αγάπησα και μίσησα ατέλειωταΚάτω απ΄τους ίσκιους των σπιτιών να περπατώΝύχτες των γυρισμών αναπότρεπτες κι η πόληνεκρήΤην ασήμαντη … Συνεχίστε την ανάγνωση Μανόλης Αναγνωστάκης | Δρόμοι παλιοί
Δρόμοι παλιοί που αγάπησα και μίσησα ατέλειωταΚάτω απ΄τους ίσκιους των σπιτιών να περπατώΝύχτες των γυρισμών αναπότρεπτες κι η πόληνεκρήΤην ασήμαντη … Συνεχίστε την ανάγνωση Μανόλης Αναγνωστάκης | Δρόμοι παλιοί
Οι κερασιές των ονείρων μαςδεν άνθισαν φέτοςυπέκυψαν στην ξεραΐλατων άγονων γραμμώνστο κέντρο των μεγαλουπόλεων οι ανθοφορίες αναβλήθηκανστο άνυδρο πεδίοοι σχέσεις … Συνεχίστε την ανάγνωση Δημήτρης Τρωαδίτης | Το άνυδρο
Όταν τραγουδάςτα θλιμμένα τραγούδιατης μοναξιάς σουπαρέα μ΄έναμπουκάλι ρακήκαι τσιγάραμαύροι άγγελοισκοτεινοίκατεβαίνουν απ΄τον ουρανόκαι σε περιτριγυρίζουνκάποιες φορέςπάει ο νους σουστο κακόνα βλάψεις … Συνεχίστε την ανάγνωση Γρηγόρης Σακαλής | Αναγέννηση
Τα συναισθήματα καίγονται το λυκαυγέςστις υψικαμίνους της ζωής.Τρίζουν τα είδωλα του κόσμου,η μοναξιά σφάζεται στα θολά νερά.Μια τελευταία σταγόνα ελπίδας … Συνεχίστε την ανάγνωση Δημήτρης Καρπέτης | Μανδύας
Καθαρότατον ήλιο επρομηνούσετης αυγής το ύστατο αστέρι,σύγνεφο, καταχνιά, δεν απερνούσετ΄ουρανού σε κανένα από τα μέρη ̇και από ΄κει κινημένο αργοφυσούσετόσο … Συνεχίστε την ανάγνωση Διονύσιος Σολωμός | Ημέρα της Λαμπρής
Της πλέριας γνώσηςτο γιγάντιο δέντροκαταμεσής στο πουθενά ορθωνόταν.Ελκόμενοι από την κοινή τους τύχηοι ζωντανοί στον ίσκιο του μυριάδεςνα ξαποστάσουν λίγο … Συνεχίστε την ανάγνωση Τάκης Π. Πιερράκος | Το τελευταίο πέρασμα
Τότε ήρθαν τα δηλητήρια της Σταύρωσης -Άνοιξη ήτανε πάντα- Και τα παιδιά δεν ήταν ορφανά Χρόνια σγουρά πριν δεν ήταν … Συνεχίστε την ανάγνωση Βιβή Κοψιδά-Βρεττού | Δεν μεγαλώνουν τα παιδιά
Άκου, άκου τα σήμαντρα* στις γειτονιέςπώς ηχούνανάσταση κι άνοιξη θυμίζουν,σπαρμένη γη με πράσινο χορτάρι,λιτό αντίδωρο σε ανόρεχτη θυσία.Άκου τα γέλια … Συνεχίστε την ανάγνωση Αλεξία Καλογεροπούλου | Εαρινή δέηση
Ξέρω έναν Χριστό·τα αδέσποτα πιστά τον ακολουθούντα πουλιά τρώνε από τις χούφτες τουτο ψάθινο καπέλο κρύβει τον ιδρώτατις αυλακιές στο … Συνεχίστε την ανάγνωση Μιχάλης Μελαχροινούδης | Ξέρω έναν Χριστό
Στενεύει το ποίημασε λίγο δε θα μας χωράειλασκαρισμένες κουμπότρυπεςστο φθαρμένο σακάκι του κόσμουκάποιος παλεύει να μας κουμπώσεινα μην παγώσεικάποιος πνίγεται … Συνεχίστε την ανάγνωση Μαργαρίτα Παπαμίχου | Το σακάκι
Ένας τόμος με επιλεγμένα ποιήματα της Ασημίνας Ξηρογιάννη, που δίνουν το στίγμα της ποιητικής της ταυτότητας στο χρονικό πλαίσιο μιας … Συνεχίστε την ανάγνωση Ποιήματα 2009-2017 | Ασημίνα Ξηρογιάννη
Διαβήκαμε πια το πέρασμα του χρόνου.Σε στέρφα γη διψάμε,χειμώνες ξερούς περάσαμεκαι τα σύννεφα του ορίζοντα δεν επαρκούν. Τα χείλη μας … Συνεχίστε την ανάγνωση Αργύρης Φυτάκης | Δίψα
Σε τάιζα με λέξειςγια να μην κοιμηθείςκαι λάλον ύδωρσου ’δινα για να ξεδιψάσεις,παιδί μου,του πνεύματός μου σάρκα,πόσο μου μοιάζεις.Το βλέπωκάθε … Συνεχίστε την ανάγνωση Αλεξία Καλογεροπούλου | Ποίημα
Από πάνω ψηλά Mια μονάχη σταχτιά ερωδίναΣτη φωλιά της, στο σπίτι πετάΕπάνω από νερά ταραγμέναΈχουν πιάσει φωτιά δυτικά,Όπου ένα πορτοκαλί … Συνεχίστε την ανάγνωση F.R. Higgins | Από πάνω ψηλά (μετ. Τάκης Π. Πιερράκος)
Όταν η πόρτα μου είναι σφαλιστή και η λάμπα μουσβησμένηκαι στην ανάσα του δειλινού κάθομαι τυλιγμένη,νιώθω τριγύρω ν’ αναδεύονταικλαδιά, ενός … Συνεχίστε την ανάγνωση Karin Boye | Το δέντρο