οι πορτοκαλί καρποί του πυράκανθουπου απλώνει αιχμηρά τα κλαδιά τουανάκατα με το βαθυκόκκινο μεθυστικότου κισσού που τυλίγεται ως ψηλάστα μαύρα … Συνεχίστε την ανάγνωση Τόλης Νικηφόρου | θαύματα φθινοπωρινά

Ατσάλινος και σοβαρός απάνω στ’ άλογό τουτο αχαμνό, του Θερβαντές ο ήρωας περνάει·και πίσω του, στο στωικό γαϊδούρι του καβάλα,ο … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Ουράνης | Δον Κιχώτης

Τα φαινόμενα των καιρώναποδιώχνουν τη ζωή.Αντιπαλεύουν τη λαχτάρα μας.Άπραγοι πένητες της ζωήςμε χέρια αδειανάζητιανεύουμε ανάσες.Οι υπερόπτες απαξίωσαν τον άνθρωπο.Στα κελιά … Συνεχίστε την ανάγνωση Δημήτρης Καρπέτης | Πένητες τη ζωής

μόνοπου τότε πιαδεν θα ακούγεταιπάρα μοναχάτο σύρσιμο του μολυβιούπάνω στις λέξειςπου θα σκαλίζει η ψυχή τα πέπλα σκίζονταςτου σκοταδιού των … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Τσιούφης | Ελπίδα

Η Αλεξία Καλογεροπούλου γράφει για την ποιητική συλλογή «Η κουδουνίστρα του ήλιου» του Πάνου Μπούσαλη, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις … Συνεχίστε την ανάγνωση Διαβάσαμε την ποιητική συλλογή του Πάνου Μπούσαλη «Η κουδουνίστρα του ήλιου»

Από τον πύργο μου μπορώ να δωεκτάρια γης, αρχοντικά και φέουδα.Από τον πύργο μου μπορώ να κατασκοπεύσωευγενείς, δούκες, κληρικούς, ιππότες … Συνεχίστε την ανάγνωση Λευκοθέα Μαρία Γκολγκάκη | Ο Βασιλιάς

Είναι τώρα λίγο καιρόςπου δεν μπορώ να διαβάσω τα μάτια σουγιατί το ήμερο βλέμμα σουέχει κάτι το μη αναγνωρίσιμο. Όπως … Συνεχίστε την ανάγνωση Γιώργος Χ. Θεοχάρης | Δυσκολία διάγνωσης

ένας σου στίχοςπιότερο ζύγιζεω ποιητήαπό πολλές αλήθειες τους καθώς τις λέξεις σουεξάγνιζετο αγαθό δαιμόνιο όμως εκείνοιπου την αλήθεια έτρεμανσε σκότωσαν … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Τσιούφης | duende (F.G.Lorca)

Αυτός ο άνθρωπος πηγαίνει κλαίγονταςκανείς δεν ξέρει να πει γιατίκάποτε νομίζουν πως είναι οι χαμένες αγάπεςσαν αυτές που μας βασανίζουνε … Συνεχίστε την ανάγνωση Γιώργος Σεφέρης | Αφήγηση

Η πόλη κοιμάται, μικραίνεικαι χάνεται στο φεγγαρόφωτο.Γύρισα το βλέμμα μουνα δω το ανοιχτό παράθυρο…εκεί καθόσουν.Μια σκιά με νυχτικό μισάνοιχτοπεριπλανιόταν στο … Συνεχίστε την ανάγνωση Δημήτρης Καρπέτης | Άλκιμοι πόθοι

Αχ, καλέ μου Brayantδεν δόξασατον άνθρωπο την ανθρωπότηταΌμωςΕγώ όπως ΕσύΌταν κοιτάζαμε κατάματα τον ήλιοΩ! πόσο μας τυφλώνειΌταν μας έγνεφε η … Συνεχίστε την ανάγνωση Μαρία Γερογιάννη | Ωμέγα

Το παιδί όταν ήταν παιδίήξερε να χαίρεται και να γελάει με το τίποταΜε το τίποτα έφτιαχνεήλιους κι αστέριαΜε το τίποτα … Συνεχίστε την ανάγνωση Μαργαρίτα Παπαμίχου | Ημερολόγιο σχολικής ζωής