υπάρχει άραγε χρώμα πιο βαρύ απ’ το λευκό και πιο ελαφρύ από το γκρίζο μαύρο ήχος πιο δυνατός από την … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Τσιούφης | διαχρονικά

Στα κλεφτά Έτσι αργά, σχεδόν στα κλεφτάοι λέξεις πέταξανΧειμώνα καιρόδεν λογάριασανΉταν μεγαλύτερη η οδύνη τους απ’ τον φόβοΞεστράτισανΞυπνήσαμε μια μέρα … Συνεχίστε την ανάγνωση Μαρία Αποστόλου | Δύο ποιήματα

Τα όνειρα ζουν σ’ ένα ξέφωτοστην άκρη του δάσουςΚρύβονται μέσα στους κορμούς των δέντρωνΟι χυμοί τους ρέουν στα φύλλαπρόσωπα ανεστραμμένα … Συνεχίστε την ανάγνωση Μαργαρίτα Παπαμίχου | Δάσος ονειρεύεται

Ψεύτικα λόγιασου τριβελίζουν τον νουγυρνάς πίσω, ξαναγυρνάςδεν ξέρειςγιατί επιστρέφειςγιατί ήταν ψέματαδιασχίζεις συχνάτα μαύρα φύλλα του χρόνουκαις, θαρρείςτ΄απομεινάρια του χθεςμα σύντομα … Συνεχίστε την ανάγνωση Γρηγόρης Σακαλής | Αγώνας

στη μνήμη τουΑπόστολου Μακρόπουλου Καθώς περνά η ηλικίακαι αφαιρούνται χρόνια από το προσδόκιμο,οι άνθρωποι ελαφραίνουμε.Ανυψωνόμαστε αργά πάνω από το έδαφος-Πετάμε.Αφήνοντας … Συνεχίστε την ανάγνωση Τάκης Π. Πιερράκος | Προ-άγγελοι

Οι μάσκες Μια θλίψη απέραντη παράγεται με την ανατολήΚαιγόμαστε από τον Έβρο ως τη ΡόδοΚάποιος πρέπει να φταίειΑν όχι εγώ … Συνεχίστε την ανάγνωση Πασχάλης Κατσίκας | Ι ποίημα

Κάποτε σε αφήνουνε και οι λέξεις.Σε εγκαταλείπουνε.Δεν σε επισκέπτονται.Απηύδησαν κι αυτές. Την αποκατάσταση ζητώνταςΔιαμαρτύρονται για την κ α τ ά … Συνεχίστε την ανάγνωση Μαρία Αθανασοπούλου | Κατάχρηση

Μου ζήτησες από χίλιους θανάτους να επιλέξω Στη γη των καλών προθέσεων Με μια πυξίδα να δείχνει μονίμως τον βορρά … Συνεχίστε την ανάγνωση Πασχάλης Κατσίκας | Από χίλιους θανάτους

Αυτὴ η μέρα πέρασε χωρὶς καμιὰν απόχρωσηΤόσο διαφορετικὴ απὸ τις άλλες μέρες(Ίσως η απαρχὴ ομοίων ημερών)έσβησεν έτσι ανάλαφρα όπως ήρθεχωρὶς … Συνεχίστε την ανάγνωση Μανόλης Αναγνωστάκης | Απροσδιόριστη χρονολογία

Μύρισα το άφιλτρο ΚαρέλιαΤον πατέρα είδα στη σκαλωσιάέβηχε, έβηχεαχός σάρωνε το στήθος τουΜια αλλόκοτη στα δάχτυλα δροσιάξεδίπλωσε την άβυσσο Το … Συνεχίστε την ανάγνωση Πασχάλης Κατσίκας | Καρδερίνα

Απέναντι τα βουνά,καθώς βυθίζονται στο τελευταίο φως˙απέναντι κι ο εχθρός, με τις κάνες υψωμένες,κι ο θεός απέναντι- διασκευασμένο επεισόδιο για … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Ν. Τσιαντής | Υποκείμενο και αντικείμενο

Ένας Μάης τρελός στεφανωμένος αστέρια μου έκλεισε το μάτι και με τράβηξε παράμερα σε φυλλωσιές πυκνές. Άρωμα γιασεμί, αέρας έρωτας, … Συνεχίστε την ανάγνωση Μαίρη Φλώρου | Οι Μάηδες