Λένε πως, κάτω απ’ τη γη που όλοι μας πατούμε, υπάρχει ένα δέντρο πελώριο, μ’ έναν κορμό τόσο δα στιβαρό … Συνεχίστε την ανάγνωση Αργύρης Φυτάκης | Το δέντρο της γης

Στην Ε.Τ. Σήμερα η πρωινή αφύπνισή μου ήταν πρόωρη και κάπως παράξενη. Ένα τηλέφωνο και ένα κουδούνι συνέπεσαν και συνετέλεσαν … Συνεχίστε την ανάγνωση Σίμος Ιωσηφίδης | Απέναντι από το δέντρο

Κάποια χαράματα ξάγρυπνα, φορεμένοι με ποδιές και πλαστικά κίτρινα γάντια, χανόμαστε στα λιβάδια και ψάχνουμε να βρούμε τους κρυμμένους καρπούς, … Συνεχίστε την ανάγνωση Αργύρης Φυτάκης | Φυλλομάντεις, εμείς

Μια αχλή γραμμή περιζώνει τον ορίζοντα. Από ανατολικά ο ουρανός είναι ανοιχτός αλλά από τα δυτικά έρχεται μια μαυρίλα. Το … Συνεχίστε την ανάγνωση Αργύρης Φυτάκης | Τοπίο στην ομίχλη

Τα ξημερώματα του Απρίλη, την ίδια σχεδόν ώρα, μόλις το φως γλυκοχαράξει στην αυλή του παλιού αρχοντικού πλάι στο σπίτι, … Συνεχίστε την ανάγνωση Αργύρης Φυτάκης | Birds have to fly II

Με εγκαλείς για το βαθιά αυλακωμένο μου πρόσωπο από μυριάδες στίχους και δεν αναλογίστηκες πως χρειαζόμουν άμυνες  αφού ο νόμος της … Συνεχίστε την ανάγνωση Γιώργος Δουατζής | Επιστολή κατ΄αγνώστου

Μονάχα η θάλασσα παφλάζει σήμερα και τα κύματά της υψώνονται πάνω στα βράχια. Ολάκερη η κίνηση αυτού του κόσμου δεν … Συνεχίστε την ανάγνωση Αργύρης Φυτάκης | Ειρήνη πᾶσι*

Κατέβηκε απ’ τ’ άλογό του, το έδεσε πρόχειρα στον κορμό μιας αγριελιάς, από τις λίγες που γλίτωσαν από τη φονική … Συνεχίστε την ανάγνωση Αλεξία Καλογεροπούλου | Τα δάκρυα του Κολοκοτρώνη

Τὸ ἐκήρυξεν ὁ θεῖος Ὅμηρος πρὸ ἐτῶν τρισχιλίων: Εἷς οἰωνὸς ἄριστος!… Εὗρεν εὐκαιρίαν νὰ βάλῃ εἰς τὸ στόμα τοῦ Ἕκτορος … Συνεχίστε την ανάγνωση Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης | Οιωνός

Το πιο επικίνδυνο δεν είναι να ερωτευτείς έναν άνθρωπο, αλλά την ιδέα που έχεις σχηματίσει γι’ αυτόν. Κι εδώ καθοριστικό … Συνεχίστε την ανάγνωση Χριστόφορος Τριάντης | Απωθημένα

Το παράνομο ζευγάρι είχε αναστατώσει με τον έρωτά του ολόκληρη την πολιτεία, και περισσότερο τους ηθικολόγους και τους «καλούς και … Συνεχίστε την ανάγνωση Χριστόφορος Τριάντης | Η ποινή

Αυτήν την αγαπητική ιδεολογία την πίστευε και την υποστήριζε με δύναμη. Δεν ήταν κανένα τεχνητό κατασκεύασμα ή καμία στοχαστική ιδιοτροπία … Συνεχίστε την ανάγνωση Χριστόφορος Τριάντης | Σε μια μέρα

Το περιφρονημένο πάθος τής έτρωγε τα σωθικά. Ο πόνος τής έκαιγε τα χείλη. Αναμασούσε τις σκέψεις της, σαν δηλητήριο που … Συνεχίστε την ανάγνωση Χριστόφορος Τριάντης | Μια νικημένη ψυχή

Ίσως γι’ αυτό τρομάζουν τόσο, λέω λοιπόν. Όταν κοιτάζουν —όσοι κοιτάζουν, και δεν είναι πολλοί, οι περισσότεροι σβήνουν σαν το … Συνεχίστε την ανάγνωση Αντώνης Μπαλασόπουλος | Ο ταμίας