1)
H αγάπη τυφλώνει
Η αγάπη είναι ένα φως
που στο πρόσωπό σου λάμπει συνεχώς
απ΄τους πόρους σου αποδρά
και με τυφλώνει σταδιακά
μα εγώ εκπλήσσομαι βαθιά
τόσο που δεν σ΄ αναγνωρίζω πια.
2)
Φως
Άναψε το φως
για να σε
αντικρίζω συνεχώς.
3)
Ποιος είναι;
Ποιος είναι αυτός που με μένα ομιλεί
δυστυχώς, δυστυχώς δεν είσαι εσύ
στο στόμα οι λέξεις κατρακυλούν
ω Θεέ μου, μαζί μου παραμιλούν.
(Μετάφραση: Αντώνης Κερασνούδης)
1)
Liebe macht blind
Liebe ist ein Licht
Scheint dir hell vom Gesicht
Sich weit aus deinen Poren windet
So bin ich mit der Zeit erblindet
Und ich wunder mich so sehr
Ich erkenne dich nicht mehr.
2)
Licht
Mach das Licht an
damit ich
dich sehen kann.
3)
Wer ist es
Wer ist es nur der mit mir spricht
du bist es leider leider nicht
das Worte sich im Munde wälzt
oh Gott ich rede mit mir selbst.
Λίγα λόγια για τον ποιητή από τον μεταφραστή
O Till Lindemann είναι Γερμανός τραγουδιστής, στιχουργός και ποιητής, περισσότερο γνωστός ως κύριος ερμηνευτής του μουσικού hard rock συγκροτήματος Rammstein.
Γεννήθηκε στη Λειψία (της τότε Ανατολικής Γερμανίας) έχοντας ως μητέρα τη γνωστή δημοσιογράφο της Βορειογερμανικής Ραδιοφωνίας (NDR) Brigitte Hildegard, αλλά και πατέρα τον επίσης σημαντικό ποιητή και συγγραφέα παιδικών μυθιστορημάτων Werner Lindemann. Παρόλο που στην εφηβεία του ασχολήθηκε εντατικά με τον πρωταθλητισμό στην κολύμβηση, το ταλέντο του στη στιχουργική και την ερμηνεία γρήγορα τον οδήγησαν στη δημιουργία το 1994 του συγκροτήματος των Rammstein, με το οποίο αργότερα κατέκτησε τη διεθνή rock σκηνή.
Ο λυρισμός του Lindemann ορίζει σαφή και ευδιάκριτα όρια από τη στιχουργική του. Οι εκφραστικές του φόρμες δεν επιτρέπουν ούτε βήμα μέσα στα χωράφια της γνώριμης σε αυτόν μελωδικότητας. Συχνά αναζητά κτερίσματα μέσα στον κλασικό, ποιητικό ρομαντισμό της πατρίδος του, διαμορφώνοντας όμως στο τέλος έναν εντελώς προσωπικό τόνο. Τα ποιήματά του χρησιμοποιούν λιτά υλικά της αστικής καθημερινότητας, τα οποία συχνά υφαίνονται με νήματα ποτισμένα από την εσωτερική ησυχία, την ευπάθεια και την έξαψη που χαρακτηρίζει τη ζωή στη γερμανική φύση. Το αίσθημα της απογοήτευσης, του πόνου, του ανεκπλήρωτου έρωτος και της ρέουσας σεξουαλικότητας ειναι ιδιαίτερα έντονο στον λυρισμό του, γι’ αυτό και κάθε νέα του ποιητική συλλογή συναντά ουσιαστικούς υποστηρικτές, αλλά και σφόδρους επικριτές.
Εν τέλει, ακριβώς αυτός ο κυματισμός των ψυχών δεν είναι ο τελικός προορισμός της ποίησης;

