Schumann
Πώς οδηγήθηκες άραγε εδώ,
πώς αναδύθηκαν οι ήχοι στο δικό σου μυαλό,
μην ήταν λαμπερό και αναρριχητικό,
αυτό το Φα-ματζόρε, το ονειρικό;
Μην ήταν η αυγή, το απόλυτο κενό,
εκεί όπου σβήνει κάθε όνειρο,
ή μήπως η νύχτα η βαριά,
που πραγματώνει όλα τα όνειρα;
Μην ήταν ώρες δακρυσμένες,
ή ώρες δικές σου, ευτυχισμένες –
ένα βίωμα απολύτως κοινό
πρέπει να ήταν και αυτό,
κύματα εκπέμπει αδιάλειπτα
απ’ το πάντα, το ποτέ, το μια φορά,
σαν εγγίζουμε το ραδιόφωνο αυτό,
ένα Φα-ματζόρε – ονειρικό.
(Μετάφραση: Αντώνης Κερασνούδης)
Schumann
Wie bist du darauf gekommen,
wie kamen die Töne dir bei,
wo aufgestiegen, erglommen,
F-dur, die Träumerei?
War es die Frühe, die leere,
in der die Träume vergehn,
oder war es die Nacht, die schwere,
in der die Träume geschehn?
Waren Stunden, tränenerhebende,
oder Stunden des Glückes dein –
eine alles-zusammen-erlebende
muss es gewesen sein,
noch heute sendet sie Streifen
aus Einst und Immer und Nie,
wenn wir ans Radio greifen,
F-dur – die Reverie.
Λίγα λόγια για τον ποιητή από τον μεταφραστή
Ο Gottfried Benn, ιατρός δερματολόγος και λογοτέχνης, υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους γερμανόφωνους ποιητές του 20oύ αιώνος. Γεννήθηκε στην περιοχή του Βρανδενβούργου το 1886 και ήταν το δεύτερο παιδί της δεκαμελούς οικογένειας του ευαγγελικού πάστορος Gustav Benn.
Το ιατρικό του λειτούργημα, αλλά και η μακροχρόνια άσκηση της θεραπευτικής των αφροδισίων νόσων, επηρέασαν βαθύτατα τη λυρική του έκφραση, η οποία μέχρι το τέλος υπήρξε εξπρεσιονιστική. Η απομάκρυνση από τον ρομαντισμό, η αποδόμηση του παλαιού κόσμου, η αστική ειρωνεία και σάτιρα, η ψυχογραφία του “Εγώ”, τα αιώνια υπαρξιακά ερωτήματα του ανθρώπου αποτέλεσαν μερικά από τα αγαπημένα του θέματα.
Πρωτοεμφανίστηκε στα ποιητικά δρώμενα με τη συλλογή Νεκροτομείο (1912), προκαλώντας με την εμμονική του έμφαση στις λεπτομέρειες και τις ωμά ρεαλιστικές περιγραφές έντονους τριγμούς στη συντηρητική λυρική σκηνής της εποχής. Μετά τον πόλεμο, η λογοτεχνική του σκέψη θα στραφεί στην εσωτερική πάλη του ανθρώπου με τα αιώνια ηθικά ερωτήματα. Έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στο Βερολίνο, όπου και πέθανε το 1956. Το 1951 του απονεμήθηκε η υψηλότερη διάκριση των γερμανικών γραμμάτων, το βραβείο Georg-Βüchner.
Tο ποίημα Schumann γράφτηκε από τον ποιητή εν έτει 1955, ακριβώς τη στιγμή που άκουσε στο ραδιόφωνο «Το Oνείρατο” (die Träumerei, οp. 15/7), ένα κομμάτι για πιάνο του σπουδαίου Γερμανού μουσουργού.
BookSitting 