Ένα δελφίνι
στο φρύδι του κύματος,
άρωμα θέρους.
Θεαματικά!
Καλοκαίρι η πλάση,
κεντά με ήλιους.
Κύματα θωρώ
γαλανή μου θάλασσα,
ανέμους φυσάς.
Αστραποβολείς
θωρώντας στο γαλάζιο,
χρυσές ακτίνες.
Η ηλιαχτίδα!
Πρωί στην ανατολή,
βράδυ στη δύση.
Ο Αχιλλέας Φιστουρής δίδαξε στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση. Ορίζει την ποίηση στη ζωή του ως τον μόνο ελεύθερο ορίζοντα, όπου οι άνθρωποι μπορούν να ταξιδεύουν, να ονειρεύονται και να ελπίζουν άφοβα.
Φωτογραφία: Aleksandra Boguslawska
BookSitting 