Συνηθίζεται νὰ τραγουδοῦν οἱ ποιητὲς τὰ πυρίκαυστα δάση, νὰ τραγουδοῦν τὰ βυθογενῆ νερὰ τῶν ὠκεανῶν, τὰ πλουμιστὰ φτερὰ τῶν πουλιῶν … Συνεχίστε την ανάγνωση Κωνσταντίνος Γεωργίου | Το βινύλιο της εποχής

Σ’ αυτήν τη μαύρη πληγή μην περιμένεις να δεις φαντάσματα. Από το απροσδόκητο αυτό παράθυρο ο ήλιος μεγαλώνει τα ηλιοτρόπια, … Συνεχίστε την ανάγνωση Πρόδρομος Χ. Μάρκογλου | Απροσδόκητο παράθυρο

Αλλά έχουν μάτια κάτασπρα χωρίς ματόκλαδα και τα χέρια τους είναι λιγνά σαν τα καλάμια. Κύριε, όχι μ’ αυτούς. Γνώρισα … Συνεχίστε την ανάγνωση Γιώργος Σεφέρης | Υστερόγραφο

À la lionne d’Italie Περίμενα χρόνια ολόκληρα γι’ αυτή τη στιγμή κι ας μην ήξερα αν ποτέ θα ερχόταν. Άξαφνα, … Συνεχίστε την ανάγνωση Ν. Γ. Λυκομήτρος | L’arrêt du temps

Όταν παίζεις τους ρόλουςπου όρισες ή σου όρισανγια τον εαυτό σουνα είσαι προσεκτικόςμη βγει ο πραγματικός σου εαυτόςστην επιφάνειακαι δεν … Συνεχίστε την ανάγνωση Γρηγόρης Σακαλής | Εαυτός

Τα μεγαλεία να φοβάσαι, ω ψυχή. Και τες φιλοδοξίες σου να υπερνικήσεις αν δεν μπορείς, με δισταγμό και προφυλάξεις να … Συνεχίστε την ανάγνωση Κ. Π. Καβάφης | Μάρτιαι Ειδοί

Στον τελευταίο χορό μεταμφιεσμένων καθένας θα ντυθεί το τολμηρότερο. Εδώ τις έχω τις στολές αναποφάσιστες: Άγγλος αποικιοκράτης στην Ινδία συγκλητικός … Συνεχίστε την ανάγνωση Γιάννης Βαρβέρης | Μασκέ

IΟ πλούτος των εθνών Το ένα σας χέριτο καταθέτεισταλιά σταλιάστις τράπεζες και το άλλο σας χέριτο δαπανά αφειδώςμε κάθε του … Συνεχίστε την ανάγνωση Νίκος Ι. Τζώρτζης | Δύο ποιήματα