Aπ’ το διάφανο κρύσταλλο τουαρχοντικού σου τον αγναντεύειςπάνω στα βουνά ν’ ανεμίζει τολευκό του ιμάτιο-γυμνά χέριαγυμνό στήθος δασύτριχο αχνίζειπάνω σου … Συνεχίστε την ανάγνωση Βιβή Κοψιδά-Βρεττού | Χειμώνας