Μια αυγουστιάτικη νύχτα μού είπες:ονειρεύτηκα κόκκινα πουλιά, που άξαφνασκέπασαν έναν ακάνθινο ουρανό με κρότους.Το κουβεντιάσαμε νυσταγμένοι,με ευκολίαμόνο τα σπουργίτια μπορούσες … Συνεχίστε την ανάγνωση Πασχάλης Κατσίκας | Τα κόκκινα πουλιά

Φίλε μου,οι στίχοι γράφονταιμε λίγα πραγματάκια:ένα τραπέζι, ένα κλαδίμε δυο μικρά πουλάκια,δυο κόκκινα γαρύφαλλασ’ ένα ποτήρι· ακόμη-ο γλυκασμός της Άνοιξηςκ’ … Συνεχίστε την ανάγνωση Στέφανος Δάφνης | Γράμμα σε νεαρό φίλο

Περπατώ στους δρόμουςμε σακάκι φθαρμένο.Λιγοστεύω, οι λέξεις μακρόσυρτεςαναζητούν σιωπή.Στο μυαλό στοιχειώνουνοι ώρες οι δύσκολες.Στα τζάμια των καφέχαϊδεύω με το χνώτο … Συνεχίστε την ανάγνωση Δημήτρης Καρπέτης | Λιγοστεύω

Ν’ αγαπάς τη βροχή σου.Όσο δυνατά και αν κτυπά.Να μη σε καίνε τάχα οι σταγόνες της, ψάχνοντας κάπου να κρυφτείς.Να … Συνεχίστε την ανάγνωση Αναστάσιος Δελλαπόρτας | Λύτρωση

Θήλεα ρήματα Μου απάντησεΤης ιστορίας σου η ξέπλεκη ομορφιάΠότε τα μάτια πότε τα χείλη περιγράφειςΔύο γυναίκες κι άλλη μια συνομιλούνεΠίσω … Συνεχίστε την ανάγνωση Γιώργος Μπουρογιάννης | Τρία ποιήματα κι ένα μικρό πεζό

Το υπ’ αριθμόν {324} ποίημα της Αμερικανίδας ποιήτριας, όπως έχει καταγραφεί στη βιβλιογραφία, μια που τα ποιήματά της δεν είχαν … Συνεχίστε την ανάγνωση Emily Dickinson | Ένα ποίημα σε μετάφραση του Κώστα Λάνταβου

Δε με κατάλαβες ̇ όλη τη νύχταήμουνα πλάι σου, προσπαθούσα να κλείσωτα παράθυρα, πάλευα-όλη νύχτα.Ο αγέρας επέμενε.Άπλωσα τότετις παλάμες μου … Συνεχίστε την ανάγνωση Νικηφόρος Βρεττάκος | Ολονυχτία

Ήμασταν παιδιάθαρρώθυμάσαιη αγάπη μαςπλημμύριζετον κόσμο όλοόλα μπορούσαμενα τα κάνουμεεύκολατα φιλιάδιαρκούσαν αιώνεςη ένωσή μαςχιλιετηρίδεςβροντούσε ο ουρανόςκι έβρεχε καταρρακτωδώςύστερα έβγαινεένας λαμπρός ήλιοςπρασίνιζε … Συνεχίστε την ανάγνωση Γρηγόρης Σακαλής | Ρωγμή στο χρόνο

Τέσσερα ποιήματα του Κώστα Τσιούφη που γράφτηκαν το 2020. για τον ΚΤ να ‘χουμε φίλουςνα μας σκέφτονταιστον ύπνονα μας ονειρεύονταιγια … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Τσιούφης | Τέσσερα ποιήματα

Τελειώνει ο χρόνος,αναδύομαι σιωπηλόςαπό ένα λαβύρινθο αδιέξοδο.Ο ιδρώτας λούζει το κορμί,με μάτια ορθάνοιχτααντικρίζω τη σαφήνεια των αισθημάτων.Η λεηλασία της καρδιάς … Συνεχίστε την ανάγνωση Δημήτρης Καρπέτης | Περιφορά

A οι νύχτες του Γενάρη αυτουνού, που κάθομαι και ξαναπλάττω με τον νουεκείνες τες στιγμές και σ’ ανταμώνω,κι ακούω τα … Συνεχίστε την ανάγνωση Κωνσταντίνος Π. Καβάφης | Γενάρης 1904

Παραμονή Χριστούγεννα μόνοςΣτο τζάκι τ’ αναμμένο ο ποιητήςΟι φλόγες σφυρίζουν αθωότηταΣτη διάφανη καρδιά τουΣκαλίζει τις φλόγες αχόρταγεςΣτην άσπρη σελίδα τουΤους … Συνεχίστε την ανάγνωση Βιβή Κοψιδά-Βρεττού | Το θαύμα του ποιητή