Της Τζενούλας των καλοκαιριών μας Όπως της πρέπει… Θεριό ή θεόςΤης μοναξιάς δέσποιναΑνελέητη… Καθρέφτης χλωρόςΟμορφιές αναδίνειαχ, χρυσωμένη… Νιότης καρνάγιοΑναμνήσεις σαλπάρουνΜαντήλι … Συνεχίστε την ανάγνωση Βιβή Κοψιδά-Βρεττού | Κομπολόι με χαϊκού

Έτσι τους βλέπω εγώ τους κήπους. Στον κήπο απόψε μου μιλεί μια νέα μελαγχολία.Βυθίζει κάποια μυγδαλιά το ανθοχαμόγελό τηςστου βάλτου … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Καρυωτάκης | Άνοιξη

Δεν θυμάμαι πια τι χρώμα είναι τα μάτια σου.Είναι το μπλε του ουρανού, της θάλασσας ή του φορέματος που αγόρασα … Συνεχίστε την ανάγνωση Ανθή Πάνου | Μπλε φόρεμα

Ψάχνοντας φως,κερί τρεμάμενο,ήλιο μέσα στα σύννεφακρυμμένον,σε ραγισμένες οθόνεςμοντέρνων τηλεφώνων,περπατάς…όνειρα-προδότες,δεν θεςκαι ψάχνειςλύτρωσηαπό το μαύρο…μα,άμα δεν σπάσει,το κακό σπυρί,δεν έρθεικαι το δικό … Συνεχίστε την ανάγνωση Νίκος Νασόπουλος | Γενιές χαμένες

Ελπίδα, ανάσα της εξέλιξης,ανάταση δίνεις στην ψυχή.Στο λαμπερό σου χαμόγελοένοχα αισθάνονται ταβλέμματα τα μουντά.Απ’ του αδιεξόδου τη φυλακήδραπετεύεις και διάπλαταανοίγεις … Συνεχίστε την ανάγνωση Βικτωρία Ι. Σουλιώτη | Ελπίδα

ΆκουΕίναι η αγνή σου σιωπή που υποφέρειΜικρό παιδί, κάθε φορά όλα έρχονταν νύχταΉταν σκιές στον τοίχο όταν έκλεινε το φωςΉταν … Συνεχίστε την ανάγνωση Αφροδίτη Μιχαηλίδου | Αποκαθήλωση

Μάρτης θα φέξει,τους χειμώνες θα διώξειθα φέρει ζωή. Ο Αργύρης Φυτάκης είναι συγγραφέας, MA στη Δημιουργική Γραφή. Φωτογραφία: Pavel Danilyuk Συνεχίστε την ανάγνωση Αργύρης Φυτάκης | Ένα χαϊκού για τον Μάρτιο

Ξεκινάμε ανάλαφροι καθὼς η γύρηπου ταξιδεύει στον άνεμοΓρήγορα πέφτουμε στο χώμαρίχνουμε ρίζες, ρίχνουμε κλαδιὰγινόμαστε δέντρα που διψούν ουρανὸκι όλο αρπαζόμαστε … Συνεχίστε την ανάγνωση Μελισσάνθη | Στη νύχτα που έρχεται

Όσα βιβλία διάβασα είναι θαμμένα σ’ ένα ντουλάπι.Ποντίκια έφαγαν το βελούδο απ’ τα ροδάκινα.Ήρθε ο χειμώνας, το μέλι δεν λάμπει … Συνεχίστε την ανάγνωση Πασχάλης Κατσίκας | Μάνα

Εναπομείναντα βαρύθυμα φύλλαταλαντευόμενα σε ανεύρεση χλωροφύλληςπάνω σε κορμό φυλλοβόλου δένδρουατενίζουν μελαγχολικά το έδαφοςσυνειδητοποιώντας την αμετάκλητη κάθετη πορεία τους.Εγλύκανε ο καιρός … Συνεχίστε την ανάγνωση Μαίρη Φλώρου | Φύλλα χειμωνιάτικα

Είχε τριακόσια στρέμματα γης υπό κατοχήνκαι τον πατέρα της στα βάθη της Ανατολής. Θα παντρευόταν ευτυχώς ένα καλό παιδί. Κατά … Συνεχίστε την ανάγνωση Κυριάκος Χαραλαμπίδης | Στα στέφανα της κόρης του

στις πεδιάδες των Γετώνέφηβη πριγκίπισσααμαζόνα καλπάζουσακατάσαρκα ο γωρυτός τηςπούπουλο τ’ ακόντιαστα κρινοδάχτυλά τηςστην πατρική διαταγή υποταγμένηπειθήνια στου Φίλιππου τα ολόχρυσα … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Τσιούφης | Μήδα

Πως πρόλαβεςνα κάνεις την ευχή,είπες,το πεφταστέρι βλέποντας.Όμως,για τούτο ’δω τ’ αστέριπου στροβιλίζεται στο χάος,φορτωμένο οδύνη,καμιά ευχή δε σ’ άκουσα να … Συνεχίστε την ανάγνωση Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος | Η ευχή

Η σιωπή στρατιώτης της πρώτης γραμμής,που με θεόρατα άλματα διαπερνάει με τα αγκάθια της στα πέλματα τους καταρράκτες. Με αλυσίδες … Συνεχίστε την ανάγνωση Εύα Ουσταμανωλάκη | Τα κλειστά μάτια της σιωπής