Τάσος Λειβαδίτης | Αυτός που σωπαίνει
Το σούρουπο έχει πάντα τη θλίψηενός ατέλειωτου χωρισμούΚι εγώ έζησα σε νοικιασμένα δωμάτιαμε τις σκοτεινές σκάλες τουςπου οδηγούνεάγνωστο που… Με … Συνεχίστε την ανάγνωση Τάσος Λειβαδίτης | Αυτός που σωπαίνει
Το σούρουπο έχει πάντα τη θλίψηενός ατέλειωτου χωρισμούΚι εγώ έζησα σε νοικιασμένα δωμάτιαμε τις σκοτεινές σκάλες τουςπου οδηγούνεάγνωστο που… Με … Συνεχίστε την ανάγνωση Τάσος Λειβαδίτης | Αυτός που σωπαίνει
«τί ἦν εἶναι»[ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ] Δεν κατάλαβα προς τίμονοσύλλαβο το τίπρέπει να ρωτάει, αντίνα σιωπά ή ν’ απαντάει να με βάζει ή … Συνεχίστε την ανάγνωση Δημήτρης Π. Παπαδίτσας | Λαβύρινθος
Όλα μένουν κρυφά στις λέξεις κι΄αμίλητα χάνονται στ’ ουρανού το παγωμένο τέλοςώσπου το κορεσμένο σύμπαν να γίνει κομμάτια : κι΄ … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Γουλιάμος | Αγρίμια της νύχτας
ΙΜοῦ φαίνεται, πὼς ἡ ἄνοιξηΣὰν κελαηδᾶ μὲ τρέμειΜὴν τῆς ζητήσω ἕνα σκοπὸΝὰ δώσει τοῦ ἔρωτά μουΜὴν τῆς ζητήσω ἕνα φιλὶΝὰ … Συνεχίστε την ανάγνωση Γιώργος Σαραντάρης | Δύο τραγούδια της Άνοιξης
Νερά της βροχήςαπομένουν σαν λίμνεςμέσα στα μάτια Άνοιξη πάλιφωνές μαστορέματακαι χελιδόνια Δεν βρίσκω λόγιανα μοιάζουν με γήινεςπράσινες φύτρες (Από τη … Συνεχίστε την ανάγνωση Ηλίας Κεφάλας | Τα χάικου των αιώνιων εποχών
Και οι ρυθμοί πληγιάζουν λυσσομανούνστην ανυπαρξία της ύπαρξης.Θλίβονταιαγκομαχούνσωριάζουνστον καταγάλανο πυθμένα του οίκτου.Φαντάζει υποφερτό σκέπασμα σε παγόμορφο σώμα.ΥπέρμετροαχαλίνωτοΆσωτοΚαλπασμός δανεικόςμα δίχως γκέμια.Έρμαιο … Συνεχίστε την ανάγνωση Αικατερίνη Χριστοδούλου | Υπαρκτικά ανύπαρκτοι
Σταγόνα-σταγόναΛέξη προς λέξηΦύλλο το φύλλοΜπουμπουκιάζειΗ αγριοτριανταφυλλιάΜπουμπουκιάζειΟ χρόνοςΜε τα γαλάζια του χρώματαΤα κόκκιναΤα χρυσαφιά Κι η μέραΈνα στέμμα με πορτοκαλάνθιαΦορεί Αξιοθαύμαστη … Συνεχίστε την ανάγνωση Τάκης Βαρβιτσιώτης | Αξιοθαύμαστη απλότητα
Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώμεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ.Άλλο δεν σκέπτομαι: τον … Συνεχίστε την ανάγνωση Κ. Π. Καβάφης | Τείχη
(Πρώτος επίλογος) Μην πιστέψεις ότι είναι ώρα για ποίηση.Όλοι οι σταθμοί της ποίησηςβρίσκονται σε περιοχές που έχουν ρημάξει.Αλλού να στρέψεις … Συνεχίστε την ανάγνωση Karl Vennberg | Η ποίηση κινδυνεύει
Ο συγγραφέας, ποιητής και καθηγητής Νεοελληνικής Φιλολογίας στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Ευριπίδης Γαραντούδης, συζητά με την Αλεξία Καλογεροπούλου … Συνεχίστε την ανάγνωση Ο Ευριπίδης Γαραντούδης στο Σαλόνι του BookSitting
Ο Ελαφοκυνηγός Χτύπα τα κρόταλαΔαυίδ, χτύπα τις γκρανκάσεςκαι εικοσιένα αιώνεςτερατόμορφου ύπνου να ξυπνήσουνπάλι συναθροισμένοθα έρθει το σκοτάδι σαν το θεριόμε … Συνεχίστε την ανάγνωση Προδημοσίευση από την ποιητική συλλογή «Εξάγγελος» του Γιώργου Κοζία, εκδόσεις Περισπωμένη
Στίχοι Οι στίχοι μου μ’ ακολουθούν πασχίζοντας να φτιάξουν ένα ανάγλυφο το πέρασμά μου απ’ τη γηΚάποιος τους μήνυσε πως … Συνεχίστε την ανάγνωση Προδημοσίευση από την ποιητική συλλογή «Χάρτινοι απόγονοι» του Γιώργου Δουατζή, εκδόσεις «Στίξις»
Το σκοτάδι μάς έβαζε τιμωρίακι εμείς αποστηθίζαμε το φωςΑπό νωρίς ξεκίνησε η αρπαγή μαςκι εμείς εντρυφούσαμε στην ανυπακοήΗ ακοή μαςβασανιζόταν … Συνεχίστε την ανάγνωση Μαργαρίτα Παπαμίχου | Στην αυλή των παιδικών χρόνων
Συμβαίνει έστω κι αργά:O ερχομός του έρωτα, ο ερχομός του φωτός.Ξυπνάς και τα κεριά είναι αναμμένα σαν από μόνα τουςαστέρια … Συνεχίστε την ανάγνωση Mark Strand | Ο ερχομός του φωτός
Στη βασιλεία του, μιαν άνοιξη, διέταξε ο Κρόνοςοι Ερίθυλοι να κελαηδούν σε πληκτρολόγια.Πίσω από αγκαθωτά κλαδιά που τεμαχίζουν τη σελήνη,να … Συνεχίστε την ανάγνωση Πασχάλης Κατσίκας | Πώς έσβησε το κόκκινο