Χόρχε Γκιλλιέν | Να κοιμηθώ θέλω
Πιο δυνατός, πιο ξάστερος, πιο καθάριος ̇Θα είμαι αυτός που υπήρξα.Ας έρθει η γλυκιά εισβολή της λησμοσύνης.Να κοιμηθώ θέλω. Να … Συνεχίστε την ανάγνωση Χόρχε Γκιλλιέν | Να κοιμηθώ θέλω
Πιο δυνατός, πιο ξάστερος, πιο καθάριος ̇Θα είμαι αυτός που υπήρξα.Ας έρθει η γλυκιά εισβολή της λησμοσύνης.Να κοιμηθώ θέλω. Να … Συνεχίστε την ανάγνωση Χόρχε Γκιλλιέν | Να κοιμηθώ θέλω
ποτάμι αγύριστο πλαταγίζει στο φράγματο πνιγμένο χωριό καταριέται την πόλη μουγκρίζουν μπουλντόζεςβογγά το βουνόαπό δύο πλευρές φαγωμένο άκουκυνηγοί καλούν τα … Συνεχίστε την ανάγνωση Ελένη Αλεξίου | Μεσοχώρα
Έτσι σκληρός που είναι τούτος ο καιρός, περίμενέ με:θα τον ζήσουμε με κέφι.Δώσ’ μου το μικρό χέρι σου.Θ’ ανεβούμε και … Συνεχίστε την ανάγνωση Pablo Neruda | Μ΄εκείνην
Σφιχτά κρατάς το μολύβι,τρέχει το χέρι στο χαρτί.Γεμίζουν οι σελίδες,τελειώνει το τετράδιο,στην άκρη το πετάς,ψάχνεις αλλού και γράφεις,σώνεται το μολύβι … Συνεχίστε την ανάγνωση Θεοχάρης Παπαδόπουλος | Το μολύβι
«Χώρες του ήλιου και δεν μπορείτε ν’ αντικρύσετε τον ήλιο.Χώρες του ανθρώπου και δεν μπορείτε ν’ αντικρύσετε τον άνθρωπο.»– Γ. … Συνεχίστε την ανάγνωση Θάνος Γιαννούδης | Δύο ποιήματα για τον αιώνα μας
Άπειρες κουλουριασμένες λέξειςκρύβω συχνά εντός μου.Στην κοιλιά μου σε στάση εμβρύου.Μακρόχρονη και βαριά κυοφορία ταυτόχρονα.Ασήκωτο στιγμές το φορτίο τους.Αδημονία να … Συνεχίστε την ανάγνωση Μαίρη Φλώρου | Οι λέξεις μου
Πενήντα ένας στοχασμοί σε πεζή ποιητική διάθεση, ο καθένας από τους οποίους αποτυπώνει ένα ιδιαίτερο συναίσθημα, με τη συνοδεία των … Συνεχίστε την ανάγνωση Υστερόγραφο | Αριστείδης Τσαλδάρης
Έχομε χάσει εντελώς την αίσθηση του φυσιολογικού,έχομε χάσει τον τρόπο να καταλαβαίνουμε τον κόσμοκαι τα πράγματα, έχομε χάσει το μέτρο … Συνεχίστε την ανάγνωση Ντίνος Σιώτης | Απώλεια αίσθησης φυσιολογικού
Ανήκοντας Ποτέ δεν κοιμηθήκαμε πραγματικάφρεσκοθαμμένα ρολόγιαστo άδυτo της νυχτιάςκάθε φορά που σάλευασάλευες και συτα γυριστά ματόκλαδααγγίζουν το μάγουλό σουένα φιλί … Συνεχίστε την ανάγνωση Eileen Carney Hulme | Ανήκοντας (μετ. Τάκης Π. Πιερράκος)
Τίποτα δεν πήγε καλά, πίσω από το ριγητό,με κυκλικές ραφές υφαίνεις τη σφραγισμένη ζωή σου.Η πράσινη κάρτα σκουριάζει καρφιτσωμένηστο συμβόλαιο … Συνεχίστε την ανάγνωση Πασχάλης Κατσίκας | Μισή γυναίκα, ολόκληρη μάνα
Με το πιστόλι στον κρόταφοπροχωρώ στα κενά συρτάρια του νου.Η αυτοκαταστροφή συνεχίζειτο έργο της,στήνει στον τοίχο τα βλέφαρα.Άγουρα φιλιά στις … Συνεχίστε την ανάγνωση Δημήτρης Καρπέτης | Αυτοκαταστροφή
Κάθε που επαναστατώνιώθω όλο και πιο μόνος …αγνοώντας πάθη κι αδυναμίεςφόρτωσα τα ωραιότερα όνειρά μουμε μύριες εξεγέρσεις …λύγισα σαν εκείνες … Συνεχίστε την ανάγνωση Γιώργος Δουατζής | (Λέξεις)
Τέσσερα ποιήματα από την πρώτη ποιητική συλλογή της Ελίζας Σουφλή «στιγμές», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λιμάνι. το εγώ Μόνος … Συνεχίστε την ανάγνωση Ελίζα Σουφλή | Τέσσερα ποιήματα από τις «στιγμές»
Δεν είναι αυτάστα χέρια μουσημάδια από καρφιάαπό τα μαστορέματαόλη μέρα.Τσιμπήματα απόαγκάθια είναιόταν τα βράδιατριαντάφυλλασου κρυφοκόβωμήπως πιστέψειςστην αγάπη μου. Ο Σπύρος Κιοσσές είναι … Συνεχίστε την ανάγνωση Σπύρος Κιοσσές | Απιστία
Μαρία Αθανασοπούλου | Στη μητέρα μου Πολλά, πάρα πολλάαμέτρητα τα χρόνια ψάχνοντάς σεμέσα μου σε βρίσκωστην απόλυτη μεγάλη απουσία σουπου … Συνεχίστε την ανάγνωση 12 ποιήματα για τη Μητέρα