Το παιδί όταν ήταν παιδίήξερε να χαίρεται και να γελάει με το τίποταΜε το τίποτα έφτιαχνεήλιους κι αστέριαΜε το τίποτα … Συνεχίστε την ανάγνωση Μαργαρίτα Παπαμίχου | Ημερολόγιο σχολικής ζωής

Σκαρφάλωσαστο κρανίο σουεπειδή δε μ’ άφησεςνα σε φιλήσωεπειδή δε μ’ άφησεςνα σε κρατήσωτο βράδυ που αποκοιμήθηκεςσκαρφάλωσαξανάστο κρανίο σου Τρύπωσα από … Συνεχίστε την ανάγνωση Ευγενία Σασσάλου | Εκδίκηση

Κομοτηνή – Θεσσαλονίκη Στη διαδρομήΚομοτηνή – Θεσσαλονίκη σ’ ονειρεύτηκα.Τα μαλλιά σου μαύρος ιστόςπου απλώνεται στα μπράτσα.Έγχρωμο, γυαλιστερό ηλεκτρόφωνο τα μάτιαο … Συνεχίστε την ανάγνωση Πασχάλης Κατσίκας | Δυο ποιήματα

στην τρέλα τους επάνωσκόνταψα τις σκοτεινές τους σκέψειςάκουσα κυλίστηκαστα άνομα κρίματά τους την δίψα τους για εξουσίαοσμίστηκα κι έφτασα έτσινα … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Τσιούφης | άνθρωπος

σκληρήεπίμονη βροχήκι εσύδίχως να βρέχεσαιπερνάς ανάμεσά της σαν μια γραμμήστην μοναξιάπου στέγνωσε τα όνειρά μας Ο Κώστας Τσιούφης γεννήθηκε στον … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Τσιούφης | μοναξιά

Είναι γλυκιά η ζωήγι΄αυτό και όλοιπροσπαθούν να ζήσουνέστω μια μέρα παραπάνωαγκομαχούν για λίγο ακόμαόμως κάποιοι άνθρωποικάποιοι συνάνθρωποί μαςέχουν πέσει σε … Συνεχίστε την ανάγνωση Γρηγόρης Σακαλής | Πόνος

Η χαρά επέστρεψεαποτυπώνεται ανάγλυφα στα πρόσωπα.Αφήνομαι στην ασυδοσία των συναισθημάτων,ρεμβάζω στις μοναχικές παραλίες,υπερασπίζομαι την έξαψηπου ρέει μέσα μας.Αφήνοντας τα προκαθορισμένααπολαμβάνουμε … Συνεχίστε την ανάγνωση Δημήτρης Καρπέτης | Ονειροπόλοι

Σεπτέμβρη, γελάςγια τα χαμένακαλοκαίρια μας. Σταφύλι γλυκό,σε γεύσεις σκορπάςγια έναν Σεπτέμβρη. Ο Αργύρης Φυτάκης είναι συγγραφέας, MA στη Δημιουργική Γραφή. Το πρώτο … Συνεχίστε την ανάγνωση Αργύρης Φυτάκης | Δύο χαϊκού για τον Σεπτέμβρη

Τους τράβηξε απ’ τα μαλλιά μια αλαφροΐσκιωτη γριάτους έσερνε από τη δυτική πλευρά της πόληςσε κάποια αρχαία θαλάσσια σπηλιάκάπου στην … Συνεχίστε την ανάγνωση Αναστάσης Πισσούριος | Ο μηχανισμός της μέρας

ΙΤραγουδούσαμε κάποτε«καίνε οι φλόγες στα μάτια σου»Βουρκωμένοι τώρα σπαράζουμεΠώς καίνε οι φλόγες τα μάτια σου! ΙΙΤίποτα πια να καείΔεν απόμεινεΠαρά … Συνεχίστε την ανάγνωση Βιβή Κοψιδά-Βρεττού | Τρία ποιήματα της φωτιάς

Το ανύπαρκτο σύμπαν του θανάτου Bροχή φωλιάζει στης ελιάς το ηλιοδίαιτο ξύλο βρέχει στου καμένου σπιτιού άγριο φωςστις πέτρες ταξιδεύει … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Γουλιάμος | Δυο ποιήματα